آرین سعید نامقی؛ بهمن میرزایی
چکیده
هدف: فعالیت مقاومتی با شدت بالا منجر به اسیدوز متابولیک و اختلال عملکرد عضلات میشود. روش پرتهویهای، با ایجاد آلکالوز تنفسی، ممکن است این اثرات را کاهش دهد، اما شواهد مربوط به تأثیر آن بر عملکرد مقاومتی ...
بیشتر
هدف: فعالیت مقاومتی با شدت بالا منجر به اسیدوز متابولیک و اختلال عملکرد عضلات میشود. روش پرتهویهای، با ایجاد آلکالوز تنفسی، ممکن است این اثرات را کاهش دهد، اما شواهد مربوط به تأثیر آن بر عملکرد مقاومتی متناقض است. این پژوهش به بررسی اثر ریکاوری با استفاده از پرتهویهای بر عملکرد اسکوات و پرس سینه در مردان تمرینکرده مقاومتی پرداخته است.روش: در این پژوهش، 12 دانشجوی مرد تمرینکرده مقاومتی با میانگین سن 41/22 سال در سه جلسه با فاصله 72 ساعت از هم، شرکت کردند. در جلسه اول، اطلاعات فردی، یک تکرار بیشینه حرکات پرس سینه و اسکوات اندازهگیری شد و تمرین پروتکل پرتهویهای انجام شد. در جلسات دوم و سوم، شرکتکنندگان 3 ست از حرکات پرس سینه و اسکوات را با شدت 80٪ یک تکرار بیشینه تا ناتوانی اجرا کردند و تعداد تکرارها ثبت شد. در استراحت بین ستها (5 دقیقه)، شرکتکنندگان در دو حالت عادی (کنترل) یا با سرعت 60 نفس در دقیقه (پرتهویهای) نفس کشیدند و دادهها با آزمون تی وابسته تحلیل شدند.یافتهها: نتایج نشان داد که ریکاوری به کمک پرتهویهای بهطور معنی داری (05/0≥p) باعث افزایش (92/10 درصدی در پرس سینه و 42/11 درصدی در اسکوات) میانگین تعداد تکرارهای انجام شده در حرکات پرس سینه (65/3 ± 66/23 پرتهویهای در مقابل 93/3 ± 33/21 نرمال) و اسکوات (82/4 ± 83/26 پرتهویهای در مقابل 27/4 ± 08/24 نرمال) شد. نتیجهگیری: بر اساس یافتههای پژوهش حاضر، ممکن است ریکاوری بین ستها به کمک پرتهویهای باعث بهبود عملکرد پرس سینه و اسکوات مردان تمرین کرده مقاومتی شود.
