مرضیه خطیب زاده؛ صادق چراغ بیرجندی؛ نجمه رضائیان؛ وحید رضایی
چکیده
مقدمه: چاقی و اضافه وزن یکی از مشکلات بهداشت عمومی در جهان میباشد. بیماری دیابت وابسته به چاقی سبب اختلال عملکرد میتوکندری در سلولهای چربی و نیز التهاب میشود. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر تمرینات تناوبی ...
بیشتر
مقدمه: چاقی و اضافه وزن یکی از مشکلات بهداشت عمومی در جهان میباشد. بیماری دیابت وابسته به چاقی سبب اختلال عملکرد میتوکندری در سلولهای چربی و نیز التهاب میشود. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر تمرینات تناوبی بر سطوح بیان ژن Humanin و MOTS-c در موشهای چاق دیابتی است.روش کار: 32 سر موش C57BL/6 با میانگین و انحراف معیار وزنی 1 ± 7/20 گرم انتخاب شدند و پس از مصرف رژیم غذایی پرکالری و چاق شدن (میانگین و انحراف معیار 20/3 ± 95/30 گرم) به سه گروه کنترل، دیابت و تمرین تناوبی تقسیم شدند. روش دیابتی شدن با استفاده از داروی STZ به صورت درون صفاقی به مدت هشت هفته انجام شد. پروتکل تمرین تناوبی شامل 30 دقیقه تمرین ورزشی بود که شدت آن به طور فزاینده 50 درصد تا 60 درصد در تناوب کم شدت و 85 تا 90 درصد در تناوب شدید افزایش یافت. از آزمون تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی جهت ارزیابی اطلاعات استفاده شد.یافتهها: نتایج به دست آمده از پژوهش نشان داد که میزان بیان ژن Humanin و MOTS-c در گروه تمرین تناوبی نسبت به گروه کنترل کاهش معنادار و نسبت به گروه دیابت افزایش معناداری یافت (P ≤ 0/001).نتیجهگیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد در شرایط دیابت وابسته به چاقی احتمالا تمرینات تناوبی میتواند با افزایش بیان ژن Humanin و MOTS-c موجب جلوگیری از عوامل التهابی و مضر وابسته به چاقی در بافت چربی شود.
