سقا فرج تبار بهرستاق؛ مهلا حسینی طباطبایی
چکیده
مقدمه: بیماری آلزایمر (AD) شایع ترین بیماری تخریب کننده عصبی است که بیش از 50 میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می دهد. هدف از پژوهش حاضر تعیین اثر تمرین هوازی و رزوراترول بر همجوشی میتوکندریایی ...
بیشتر
مقدمه: بیماری آلزایمر (AD) شایع ترین بیماری تخریب کننده عصبی است که بیش از 50 میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می دهد. هدف از پژوهش حاضر تعیین اثر تمرین هوازی و رزوراترول بر همجوشی میتوکندریایی هیپوکامپ موشهای صحرایی مبتلا به آلزایمر بود.روش کار: برای انجام تحقیق تجربی و آزمایشگاهی حاضر 35 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار از انستیتو پاستور ایران خریداری شده و پس از یک هفته آشناسازی با محیط جدید بطور تصادفی به پنج گروه کنترل(NO)، آلزایمر (AD)، آلزایمر-تمرین (ADT)، آلزایمر-رزوراترول (ADRSV) و آلزایمر-تمرین-رزوراترول (ADTRSV) تقسیم شدند. گروههای مکمل، طی دوره مداخله روزانه 20 میلیگرم RSV (به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) را به صورت خوراکی دریافت کردند. برنامه تمرین هوازی شامل دویدن روی تردمیل با سرعت 18-6 متر در دقیقه، پنج روز هفته به مدت هشت هفته اجرا شد.یافتهها: نتایج نشان داد القای AD باعث کاهش معنیداری در بیان MNF1، MNF2 شد (0001/0p=). افزایش معنیداری در بیان MNF1، MNF2 در گروههای ADT، ADRSV و ADTRSV نسبت به AD مشاهده شد (05/0p≤).نتیجهگیری: پویایی میتوکندری به دنبال القای AD در بافت هیپوکامپ مختل شده و فعالیت ورزشی و رزوراترول با افزایش سطحMfn1 و Mfn2 روند همجوشی میتوکندری را افزایش و شکاف را کاهش میدهد. با این وجود، ترکیب تمرین و رزوراترول تاثیر همافزایی بر ژنهای شکاف نداشت.
