دانشگاه گیلان سوخت و ساز و فعالیت ورزشی 2322-2867 8 1 2018 06 22 Effect of aerobic training on chemerin, CRP and metabolic risk factors in middle age obese men تاثیر تمرین هوازی بر کمرین،CRP و شاخص‌های خطر متابولیک در مردان میان‌سال چاق 15 27 3561 10.22124/jme.2018.3561 FA کریم آزالی علمداری دانشیار دانشگاه شهید مدنی آذربایجان 0000-0002-6134-1912 سیما نصیری کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی زهرا محمدپور کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی Journal Article 2018 01 27 <strong>Aim:</strong> The aim of this study was to investigate the effects of aerobic training on serum Chemerin levels, inflammatory and cardio-metabolic risk factors in factors in midlife males complicated with metabolic syndrome. <strong>Method</strong>: twenty six males with local Met criteria (age: 54.69±3.67 yrs., BMI: 31.21±1.23 kg/m² and Vo_2peak: 20.38±4.49 ml/kg.min) were randomly divided into aerobic training (n=14) and control (n=12) groups. Throughout eight weeks of training (3 sessions /week) the training load were increased from 15-20 min at 50-55% of HR_peak (end GXT heart rate) to 35-40 min at 60-65%. Blood samples were collected at baseline and 48 h after the intervention. <strong>Results</strong>: Aerobic training induced significant reductions in all (except for HDL and Vo2peak) the investigated variables (P<0.05). At baseline, body weight and age were recognized as the most important predictors of serum Chemerin (P<0.05). Throughout the intervention period, the changes in blood glucose and CRP were the significant predictors of the concomitant changes in serum Chemerin levels (P<0.01), and the changes of Chemerin were the only predictor of the accompanying changes in CRP level (P<0.03). <strong>Conclusion</strong>: Chemerin reduces synchronously with the beneficial effects on metabolic and inflammatory indices as well as aerobic fitness level to be likely as the results from blood glucose and CRP modifications induced by aerobic training. However; more research remains to be done because of a little available evidence and limitations from this study. <strong> </strong> <strong>Keywords: </strong>Aerobic training, Chemerin, CRP, Metabolic risk factor <strong>هدف</strong><strong>:</strong> هدف این تحقیق بررسی تاثیر تمرین هوازی بر سطوح کمرین، شاخص‌های خطر قلبی-متابولیکی و التهابی در مردان میانسال مبتلا سندرم متابولیک بود. <strong>روش‌شناسی</strong>: 26 مرد دارای شاخص‌های بومی ‌شده سندرم متابولیک (سن: 67/3 ± 69/54 سال، شاخص توده بدن: 23/1 ± 21/31 کیلوگرم بر متر مربع و اوج اکسیژن مصرفی: 49/4 ± 38/20 میلی‌لیتر بر کیلوگرم در دقیقه) به طورتصادفی به دوگروه تمرین هوازی (14 نفر) وکنترل (12) تقسیم شدند. بار تمرین در گروه تجربی در طول هشت هفته (سه جلسه درهفته) از 20-15 دقیقه با شدت 55-50 درصد اوج ضربان قلب لحظه پایان GXT، به 40-35 دقیقه با شدت 65 الی 60 درصد رسید. درحالت پایه و 48 ساعت پس ازآخرین جلسه تمرین نمونه گیری خون انجام شد. <strong>یافته‌ها</strong>: تمرین‌هوازی باعث کاهش تمام متغیرهای مورد بررسی (به جز HDL و اوج اکسیژن مصرفی) شد (05/0>P). در حالت پایه، وزن و سن مهم‌ترین عوامل پیش‌بینی‌کننده مقدار کمرین سرم (001/0>P) و در طول مداخله، مقدار تغییرات گلوکز خون و CRP به عنوان مهم‌ترین عوامل پیش‌بینی‌کننده مقدار تغییرات همزمان در کمرین (001/0>P) بودند و در عوض مقدار تغییرات کمرین تنها عامل پیش‌بینی‌کننده مقدار تغییرات متناظر در CRP شناسایی شدند (003/0>P). <strong>نتیجه‌گیری</strong>: در اثر تمرین هوازی، همزمان با آثار مثبت ایجاد ‌شده در وضعیت متابولیکی، التهابی و آمادگی هوازی، کمرین سرم کاهش می‌یابد که آثار مذکور احتمالا با دستکاری قند خون وCRP سرم توسط تمرین بروز می‌کنند. ولی به دلیل کمبود شواهد و محدودیتهای موجود هنوز نیاز به بررسی بیشتر وجود دارد. https://jme.guilan.ac.ir/article_3561_747ed258df6ec2a152119febb21afc86.pdf