دانشگاه گیلان سوخت و ساز و فعالیت ورزشی 2322-2867 14 2 2024 10 22 The Effect of a Whole Body Vibration Course on Some serum inflammatory indicators in Postmenopausal Women with Hypothyroidism تاثیر یک دوره ویبریشن کل بدن بر برخی از شاخص های التهابی سرم زنان یائسه دارای اضافه وزن با کم کاری تیروئید 1 19 7879 10.22124/jme.2024.26367.344 FA امیر خسروی عضو هیات علمی دانشگاه ریما شایان نسب کارشناس ارشد تربیت بدنی، اداره آموزش و پرورش منطقه اسکو، اسکو، ایران عیسی نائبی علمداری کارشناس ارشد دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد مرند، مرند، ایران Journal Article 2024 01 01 <strong>Introduction:</strong> hypothyroidism in addition to menopause has a double effect on increasing inflammation in postmenopausal women, sports activity reduces inflammation. The aim of this study was to determine the effect of a period of The Effect of a Whole Body Vibration Course on Some serum inflammatory indicators in Postmenopausal Women with Hypothyroidism.<strong> Methods</strong>: In this semi experimental study, 20 postmenopausal women with hypothyroidism aged 46 to 57 were selected from Khorramabad city and divided into two groups of 10: control (C) and whole body vibration training (V). Group V performed these exercises for 12 weeks and three times a week, with a frequency of 30 to 50 Hz, with a range of 1 to 2 mm, applying 20 to 30 minutes of vibration and 5 to 15 minutes of upper and lower limb training. At the beginning and end of the study, blood serum TNF-α and CRP levels were measured using the ELISA method, body fat percentage, body mass index, and body weight. Due to the normality of data distribution, independent t and covariance statistical methods were used for analysis at a significance level of 0.05. <strong>Results</strong>: 12 weeks of whole body vibration training in group V significantly decreased the serum levels of TNF-α (P=0.0031), CRP (P=0.026), body fat percentage (P=0.041), body mass index (P=0.044) and weight (P=0.047) compared to the control group. <strong>Conclusions</strong>: It seems that vibration training may reduce inflammation in postmenopausal women with hypothyroidism by reducing body weight and fat levels. <strong>مقدمه:</strong> کم کاری تیروئید به­همراه یائسگی اثر مضاعفی بر افزایش التهاب زنان یائسه دارد، فعالیت ورزشی موجب کاهش التهاب می­شود. هدف از این مطالعه تعیین تاثیر یک دوره ویبریشن کل بدن بر برخی از شاخص های التهابی سرم زنان یائسه دارای اضافه وزن با کم کاری تیروئید بود. <strong>روش:</strong> در این مطالعه نیمه­تجربی 20<strong> </strong>زن یائسه با کم کاری تیروئید 46 تا 57 ساله شهرستان خرم آباد انتخاب و به دو گروه 10 نفره: کنترل(C)  و تمرین ویبریشن کل بدن(V) ، تقسیم شدند. گروهV ، این تمرینات را به مدت 12 هفته و سه بار در هفته، با فرکانس 30 تا 50 هرتز،  با دامنه یک تا دو میلی­متر با اعمال 20 تا 30 دقیقه ویبریشن 5 تا 15 دقیقه تمرین اندام فوقانی و تحتانی را انجام دادند. در دو مرحله شروع و پایان میزان پروتئین واکنش گرC  و  TNF-αسرم با استفاده از روش الایزا، درصد چربی بدن، شاخص توده بدنی و وزن بدن مورد سنجش قرار گرفت.  با توجه به طبیعی بودن توزیع داده­ها از روش­های آماری تی مستقل و کوواریانس، در سطح معناداری 05/0 تجزیه ‌و تحلیل استفاده شد. <strong>یافته‌ها:</strong> 12 هفته تمرین ویبریشن کل بدن در گروه V باعث کاهش معنادار سطح سرمی پروتئین واکنش گرC  (026/0P=)، و TNF-α (031/0P=) نسبت به گروه کنترل شد. همچنین کاهش معناداری در میزان درصد چربی بدن (041/0P=)، شاخص توده بدن (044/0P=) و وزن (047/0P=) دیده شد. <strong>نتیجه‌گیری:</strong> به نظر می‌رسد که تمرینات ویبریشن احتمالا از طریق کاهش میزان وزن و چربی بدن موجب کاهش التهاب در زنان یائسه مبتلا به کم کاری تیروئید می­شود. https://jme.guilan.ac.ir/article_7879_4c2830109da6343094db566c9f44aa06.pdf

دانشگاه گیلان سوخت و ساز و فعالیت ورزشی 2322-2867 14 2 2024 10 22 The effect of resistance and endurance training on the expression of MURF1 and MTOR genes in aged male rats اثر تمرینات مقاومتی و استقامتی بر بیان ژن هایMURF1 و MTURدر رت های نر سالمند 20 34 7888 10.22124/jme.2024.26222.338 FA صادق چراغ بیرجندی استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی بجنورد، بجنورد، ایران سمیه رستمیان دولت شانلو گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی بجنورد، بجنورد، ایران. علی یعقوبی استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی بجنورد، بجنورد، ایران Journal Article 2023 12 08 <strong>Introduction:</strong> One of the common disorders in old age is age-related muscle atrophy or sarcopenia, which leads to a decrease in muscle mass in old age. The aim of this study was to investigate the effect of resistance and endurance training on the expression of MURF1 and MTOR genes in aged male rats.<strong> Methods</strong>: 30 elderly male rats, aged 18 months, were randomly divided into 3 control groups (10), endurance training (10) and resistance training (10). In the endurance group, the exercises were performed on the treadmill for 8 weeks and 5 sessions per week, and the resistance group performed the exercises on the ladder for 8 weeks and 5 sessions per week. 48 hours after the last training session and after overnight fasting, all the aged male rats were killed and tissue was removed from the biceps muscle. Then, the expression level of MURF1 and mTOR genes was measured using the reference gene by Real Time PCR method. Data analysis was done by one-way variance test and Tukey's post hoc test using SPSS software. Analysis of variance test showed that the expression levels of mTOR and MURF1 genes are significantly different in different groups (P≤0.05). <strong>Results</strong>: The results of Tukey's post hoc test showed that there is a significant difference between the control and resistance groups, and resistance training has a greater effect than endurance training. The present study showed that resistance training has a greater effect on the activation of autophagy pathways in skeletal muscle than endurance training. <strong>Conclusions</strong>: Therefore, it is possible that resistance training can inhibit the development of sarcopenia in old age by improving factors related to muscle atrophy. <strong>مقدمه:</strong> یکی از اختلالات شایع در دوره سالمندی آتروفی عضلانی وابسته به سن یا همان سارکوپنیا می‌باشد که منجر به کاهش توده عضلانی در سالمندی می‌شود. هدف از این پژوهش، بررسی اثر تمرینات مقاومتی و استقامتی بر بیان ژن‌های MURF1  و MTOR در رت‌های نر سالمند بود.. <strong>روش:</strong> تعداد ۳۰ سر موش صحرایی نر سالمند، با سن ۱۸ ماه به طور تصادفی به ۳ گروه کنترل (۱۰سر)، تمرین استقامتی (۱۰ سر) و تمرین مقاومتی (۱۰ سر) تقسیم شدند. در گروه استقامتی تمرینات به مدت ۸ هفته و ۵ جلسه در هفته بر روی نوارگردان اجرا شد و گروه مقاومتی تمرینات را به مدت ۸ هفته و ۵ جلسه در هفته بر روی نردبان انجام دادند. ۴۸ ساعت پس از آخرین جلسه تمرین و پس از ناشتایی شبانه، تمامی موش های صحرایی نر سالمند کشته شدند و از عضله دوقلو بافت‌برداری صورت گرفت. سپس میزان بیان ژن های MURF1  و mTOR با استفاده از ژن مرجع به روش Real Time PCR  اندازه‌گیری شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها توسط آزمون‌ واریانس یک‌طرفه و آزمون تعقیبی توکی و با استفاده از نرم افزار آمارSPSS  صورت گرفت. آزمون آنالیز واریانس نشان داد که میزان بیان ژن‌های mTOR  و MURF1 در گروه‌های مختلف تفاوت معنی‌داری دارد (05/0≥P). <strong>یافته‌ها:</strong> نتایج آزمون تعقیبی توکی نشان داد بین گروه کنترل و مقاومتی تفاوت معنی‌داری وجود دارد و تمرین مقاومتی تاثیر بیشتری نسبت به تمرین استقامتی دارد.. <strong>نتیجه‌گیری:</strong> مطالعه حاضر نشان داد تمرینات مقاومتی نسبت به تمرینات استقامتی تاثیر بیشتری در فعال‌سازی مسیرهای اتوفاژی در عضله اسکلتی دارند. بنابراین، ممکن است تمرین مقاومتی بتواند با بهبود عوامل مرتبط با آتروفی عضلانی، پیشرفت سارکوپنیا در دوره سالمندی را مهار نماید. https://jme.guilan.ac.ir/article_7888_9d2d471c0dd3a31309f55b7282a838e7.pdf

دانشگاه گیلان سوخت و ساز و فعالیت ورزشی 2322-2867 14 2 2024 10 22 The effect of 10 weeks of resistance training in combination with green tea supplement on MDA, TAC and lipid profile in overweight adults تاثیر 10 هفته تمرین مقاومتی در ترکیب با مکمل چای سبز بر سطوح مالون دی آلدئید، ظرفیت کل آنتی اکسیدانی و نیمرخ لیپیدی در بزرگسالان دارای اضافه وزن 35 54 7908 10.22124/jme.2024.27342.362 FA مهسا کهوند گروه علوم ورزشی، دانشگاه کردستان حسن فرجی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مریوان، مریوان، ایران داریوش شیخ الاسلامی وطنی گروه علوم ورزشی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران Journal Article 2024 04 29 <strong>Introduction:</strong> The effect of green tea supplementation and resistance training on malondialdehyde (MDA) levels, total antioxidant capacity (TAC) and lipid profile is not well known. The present study investigated the effect of green tea supplementation with and without resistance training on the levels of MDA, TAC and lipid profiles of overweight men and women. <strong>Methodology</strong>: The statistical sample of this research was 35 men and women (age: 37.9±4.7, body mass index: 28.6±2.2) middle-aged volunteers and overweight, who were randomly divided into three exercise groups + Placebo, green tea and exercise + green tea were included. Resistance training was performed for 10 weeks, 3 sessions per week in 7 movements and with 70% intensity of one maximum repetition. The subjects of the green tea group consumed 2 tablets of 500 mg of green tea daily and after each meal. The exercise group + placebo, under the same conditions, consumed maltodextrin. 48 hours before and after the intervention, blood sampling was done under fasting conditions. <strong>Results</strong>: Triglyceride and HDL did not change significantly in any group (p<0.05). TAC and MDA levels increased (p=0.012) and decreased (p=0.003) only in the exercise + green tea group. Total cholesterol was reduced in all three groups of exercise + green tea (p=0.006), exercise + placebo (p=0.001) and green tea (p=0.020). LDL decreased only in the exercise + green tea group (p=0.009). <strong>Conclusion</strong>: 10-weeks consumption of green tea supplement along with resistance training has better effects than consumption of green tea alone on oxidative and anti-oxidant indices and also improving lipid profile of overweight people. <strong>مقدمه:</strong> اثر مکمل چای سبز و تمرینات مقاومتی بر سطوح مالون دی آلدئید (MDA)، ظرفیت کل آنتی اکسیدانی (TAC) و نیمرخ لیپیدی به خوبی مشخص نیست. پژوهش حاضر بررسی اثرمکمل چای سبز با و بدون فعالیت مقاومتی بر سطوح MDA ، TAC و نیمرخ لیپیدی مردان و زنان دارای اضافه وزن بود. <strong>روش شناسی:</strong> نمونه آماری این تحقیق 35 زن و مرد (سن: 7/4±9/37، شاخص تود بدن: 2/2±6/28) میانسال داوطلب و دارای اضافه وزن بودند که به صورت تصادفی در سه گروه تمرین + دارونما ، چای سبز و تمرین + چای سبز قرار گرفتند. تمرین مقاومتی به مدت 10 هفته، هفته­ای 3 جلسه در 7 حرکت و با شدت 70 درصد یک تکرار بیشینه انجام شد. آزمودنی­های گروه چای سبز روزانه 2 عدد قرص 500 میلی­گرمی چای سبز و بعد از هر وعده­ی غذایی مصرف کردند. گروه تمرین + دارونما، با شرایط مشابه، مالتودکسترین مصرف کردند. 48 ساعت قبل و بعد از مداخله، خونگیری در شرایط ناشتایی انجام شد. <strong>نتایج:</strong> تری گلیسرید و HDL در هیچ گروهی تغییر معناداری نداشت (05/0<p). سطوح TAC و MDA تنها در گروه تمرین + چای سبز به ترتیب افزایش (012/0p=) و کاهش (003/0p=) یافت. کلسترول تام در هر سه گروه تمرین + چای سبز (006/0p=)، تمرین + دارونما (001/0=p) و چای سبز (020/0=p) کاهش داشت. LDL تنها در گروه تمرین + چای سبز کاهش پیدا کرد (009/0=p). <strong>نتیجه</strong><strong>­</strong><strong>گیری:</strong> مصرف دوره­ی10 هفته­ای مکمل چای سبز همراه با تمرین مقاومتی آثار بهتری نسبت به مصرف چای سبز به تنهایی بر شاخص­های اکسایشی و ضد اکسایشی و همچنین بهبود نیمرخ لیپیدی افراد دارای اضافه وزن دارد. https://jme.guilan.ac.ir/article_7908_0fdf821e068c77892bb54f7f9820edaf.pdf

دانشگاه گیلان سوخت و ساز و فعالیت ورزشی 2322-2867 14 2 2024 10 22 The Effect of Resistance, HIIT and Combined Training on microRNAs Associated with Obesity in Obese and Overweight Adolescent Boys تاثیر تمرین مقاومتی،HIIT و ترکیبی (HIIT و مقاومتی) بر microRNAهای سرمی مرتبط با چاقی در پسران نوجوان چاق و دارای اضافه وزن 55 71 8049 10.22124/jme.2024.28049.372 FA جاوید نوری دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران سعید نیکوخصلت دانشیار فیزیولوژی ورزشی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران مصطفی خانی استادیار فیزیولوژی ورزشی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران جواد وکیلی دانشیار فیزیولوژی ورزشی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2024 07 30 <strong>Introduction:</strong> The aim of the present study is to determine the effect of eight weeks of high intensity interval training, resistance and combined training on hormonal factors and microRNAs related to obesity in obese adolescent boys. <strong>Methods:</strong> In a semi-experimental study, 36 healthy, sedentary boys (age range: 13-15 years; BMI: 28-31 Kg/m²; Fat Percent: 32-36%) were divided into four homogeneous groups of intense, resistance and combined intermittent exercise and control (no activity) based on aerobic capacity and fat percentage. Each HIIT session consisted of 6-8 repetitions of 30-60 second sprints at 80-85% (three minutes rest between repetitions). Resistance training included movements of the main muscles of the upper body, trunk and lower body. Combined training consisted of a combination of resistance training and HIIT. The changes of the related indicators during different stages of measurement were analyzed with a 3×2 analysis of variance, bonferroni post hoc as appropriate and independent t-tests using SPSS₂₂ software at a significance level of P < 0.05. <strong>Results:</strong> The results of the present study showed that after completing all three training protocols, the expression levels of miRNA-133a, miRNA-1 and miRNA-143 decreased significantly compared to the pre-test stage. Also, only in the combined group, a significant difference was observed between the expression changes of miRNA-133a and miRNA-1 with the resistance training group, but the expression levels of miRNA-133a, miRNA-1 and miRNA-143 did not differ between the combined group and the HIIT group. <strong>Conclusion:</strong> It seems that combination of HIIT and resistance training could facilitate body weight and obesity control. <strong>مقدمه:</strong> هدف مطالعه حاضر، تعیین تاثیر هشت هفته تمرین تناوبی شدید، تمرین مقاومتی و ترکیبی بر بیان microRNAهای مرتبط با چاقی در پسران نوجوان چاق بود. <strong>مواد و روش‌ها: </strong>در یک مطالعه نیمه‌تجربی، 36 پسر سالم کم‌تحرک (سن؛ 15-13 سال؛ BMI: 31-28 kg/m²؛ درصد چربی: 36-32 درصد) انتخاب و سپس بر اساس توان هوازی و درصد چربی در چهار گروه همگن تمرین تناوبی شدید، مقاومتی و ترکیبی و کنترل (بدون فعالیت) قرار گرفتند. هر پروتکل تمرینی به مدت چهار جلسه در هفته برای هشت هفته انجام شد. هر جلسه HIIT شامل 8-6 تکرار دویدن 60-30 ثانیه‌ای با 85-80 درصد (سه دقیقه استراحت بین هر تکرار) بود. تمرین مقاومتی شامل حرکات عضلات اصلی بالاتنه، تنه و پایین­تنه با شدت 70 تا 90 درصد از <em>1RM</em> بود. تمرین ترکیبی شامل ترکیب دو جلسه در هفته تمرین مقاومتی و تمرین HIIT<em> </em>در مجموع چهار جلسه تمرین  در هفته بود. تغییرات هر یک از شاخص‌‌‌های مورد مطالعه طی مراحل مختلف اندازه‌گیری با آزمون‌های تحلیل واریانس یک‌راهه (ANOVA)، کواریانس و تعقیبی بونفرونی با نرم‌افزار SPSS22 در سطح معنی‌‌داری کمتر از 05/0 بررسی ‌شد. <strong>نتایج:</strong> پس از تائید همگنی گروه‌ها در متغیر پژوهش (05/0<P)، بر اساس نتایج بعد از اتمام هر سه پروتکل تمرینی میزان بیان miRNA-133a، miRNA-1 و miRNA-143 نسبت به مرحله پیش آزمون به طور معنی‌داری کاهش یافت (05/0>P). همچنین، تنها در گروه ترکیبی تفاوت معنی‌داری بین تغییرات بیان miRNA-133a و miRNA-1 با گروه تمرین مقاومتی مشاهده شد (05/0>P)، اما میزان بیان miRNA-133a، miRNA-1 و miRNA-143  تفاوتی بین گروه ترکیبی و گروه تمرین HIIT نداشت (05/0<P). <strong>نتیجه‌گیری:</strong> به نظر می‌رسد استفاده از ترکیب تمرین HIIT و مقاومتی بتواند زمینه کنترل بهتر وزن بدن و چاقی را فراهم کند. https://jme.guilan.ac.ir/article_8049_1987d0f004e9172d1f954b53d0144f89.pdf

دانشگاه گیلان سوخت و ساز و فعالیت ورزشی 2322-2867 14 2 2024 10 22 The effect of aerobic exercise and quercetin supplementation on the levels of adiponectin and vascular endothelial growth factor in the heart tissue of rats with type 2 diabetes تأثیر تمرینات هوازی و مصرف مکمل کوئرستین بر سطوح آدیپونکتین و فاکتور رشد اندوتلیال عروقی در بافت قلب رت‌های مبتلا به دیابت نوع دو 71 91 8276 10.22124/jme.2024.24566.301 FA سیده ندا دلفانی حسینی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران علی برزگری دانشیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران سعید نقیبی استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران 0000-0001-5591-1678 محمد حسن دشتی خویدکی استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article 2023 05 22 <strong>Introduction:</strong> Considering the protective and antioxidant properties of exercise training and its contradictory effects on the dependent variables studied in patients suffering from diabetes and taking chemical drugs for a long time, the aim of this study was the effect of a period of high-intensity aerobic exercise and quercetin supplementation on the levels of adiponectin and vascular endothelial growth factor in the heart tissue of diabetic rats. <strong>Methods:</strong> 50 male Wistar rats with an average weight of 237±33 grams were randomly divided into five groups of 10 including: healthy control, diabetes, diabetes+supplement, diabetes+exercise and diabetes+supplement+exercise. The protocol included eight weeks of moderate intensity aerobic exercise, five sessions per week and 60 minutes per session, and the supplement groups also received quercetin in the amount of 50 mg per kg of body weight by daily gavage. Changes in the levels of adiponectin and vascular endothelial growth factor were investigated using the ELISA. One-way analysis of variance and Tukey's test were used to analyze the data.<strong>Findings:</strong> The results showed that there is a significant difference between groups in the values of adiponectin and vascular endothelial growth factor (P=0.001). The changes of adiponectin and vascular endothelial growth factor between exercise+supplement, exercise and supplement with diabetes groups were also significantly different (P=0.001).<strong>Conclusion:</strong> It seems that the use of quercetin supplement and intense continuous training has led to an increase in the levels of adiponectin and VEGF in diabetic rats, and it indicates their importance in reducing risk factors in diabetes. <strong>مقدمه:</strong> با توجه به ویژگی‌های حفاظتی و آنتی اکسیدانی فعالیت ورزشی و اثرات متناقض آن بر متغیرهای وابسته مورد مطالعه در بیمارانی که از دیابت و مصرف داروهای شیمیایی به مدت طولانی رنج می‌برند،هدف از این مطالعه تأثیر یک دوره تمرین هوازی با شدت زیاد و مصرف مکمل کوئرستین بر سطوح آدیپونکتین و فاکتور رشد اندوتلیال عروقی در بافت قلب رت‌های مبتلا به دیابت بود. <strong>مواد و روشها:</strong><strong> </strong>بدین منظور50 سر رت نر ویستار با میانگین وزنی33±237گرم بطور تصادفی در پنج گروه 10 تایی شامل:کنترل سالم، دیابت، دیابت+مکمل، دیابت+تمرین و دیابت+مکمل+تمرین قرار گرفتند. پروتکل تمرینی شامل هشت هفته تمرین هوازی با شدت متوسط، پنج جلسه در هفته و 60 دقیقه در هر جلسه بود و گروه‌های مکمل نیز بصورت گاواژ روزانه به‌مقدار 50 میلی‌گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن کوئرستین دریافت کردند. تغییرات سطوح آدیپونکتین و فاکتور رشد اندوتلیال عروقی با استفاده از روش الایزا مورد بررسی قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آنالیز واریانس یک‌طرفه و آزمون توکی استفاده شد. <strong>یافته‌ها: </strong>نتایج نشان داد که اختلاف معنی داری بین گروه‌های پژوهش در مقادیر آدیپونکتین و فاکتور رشد اندوتلیال عروقی وجود دارد (001/0P=). تغییرات آدیپونکتین و فاکتور رشد اندوتلیال عروقی بین گروه‌های تمرین+مکمل،تمرین و مکمل با دیابت نیز تفاوت معنی‌داری داشت (001/0P=). <strong>نتیجه‌گیری: </strong>به نظر می‌رسد که استفاده از مکمل کوئرستین و تمرینات تداومی شدید منجر به افزایش سطوح آدیپونکتین و VEGF در موش‌های دیابتی شده است و به طور کلی بیان کننده اهمیت آنها در کاهش عوامل خطرساز در بیماری دیابت است. https://jme.guilan.ac.ir/article_8276_016d86bd0d7991c095e0f6a6bc8dee3c.pdf

دانشگاه گیلان سوخت و ساز و فعالیت ورزشی 2322-2867 14 2 2024 10 22 The effect of acute ribose supplementation on Total Antioxidant Capacity (TAC), Lipid Peroxidation index (MDA) and Xanthine Oxidase (XO) after repeated intensive exercise اثر مصرف حاد مکمل ریبوز بر ظرفیت ضداکسایشی تام، شاخص پراکسیداسیون لیپیدی و گزانتین اکسیداز پس از فعالیت های شدید تکراری 92 104 8277 10.22124/jme.2024.25488.321 FA عادل دنیایی استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، سمنان. خسرو ابراهیم استاد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه شهید بهشتی، تهران- ایران. حمید رجبی دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه خوارزمی تهران 0000-0002-3276-1598 Journal Article 2023 09 06 <strong>Introduction:</strong> Considering the various effects of ribose supplementation, the purpose of this study was to investigate the effect of ribose on total antioxidant capacity (TAC), lipid peroxidation index (MDA) and xanthine oxidase (XO) after repeated intensive exercise. <strong>Methodology:</strong> For this purpose 10 subjects with mean age (22±3 years) and BMI (23±2 kg/m2) voluntary participated in this study. Research was quasi-experimental and was done in double blind design. The protocol included 4 stages with 15 minutes of active rest; Each stage included three lower and upper extremity Wingate test and with alternative pattern with 1 min active rest between each test. First time ribose or placebo (0/1 gr per kg of body weight) were consumed. Also the second dose of supplement or placebo was give after the end of second stage of test and third dose was given after the completion of fourth stage. Blood sample was taken before and after and one hour after recovery.<strong> Findings:</strong> Data was analyzed with repeated measure (2×3) and the result showed that ribose supplementation decreased the concentration of MDA significantly after exercise (P=0/001). But regarding to observed result, TAC did not correlate to ribose consumption (P=0/07). Also XO was not related to ribose consumption (p=0/71). <strong>Conclusion: </strong>Generally it seems that ribose may prevent oxidative stress by entering the pentose phosphate cycle and restoring glutathione reserves <strong>مقدمه:</strong> با عنایت به اثرات مختلف مکمل ریبوز، هدف از این پژوهش بررسی تعیین اثر مصرف حاد ریبوز بر ظرفیت ضداکسایشی تام، پراکسیداسیون لیپیدی و گزانتین اکسیداز پس از فعالیت‌های شدید تکراری بود. <strong>مواد و روش‌ها</strong>: بدین منظور ١٠ نفر از کشتی‌گیران ‌ با میانگین سن (3±22سال) و شاخص توده‌ی بدن (3±23کیلوگرم بر مترمربع) با سابقه‌ی حداقل پنج سال شرکت در تمرینات منظم کشتی، به‌طور داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند. تحقیق به صورت دوسوکور و متقاطع انجام شد. پروتکل شامل ٤ مرحله با فاصله ١٥دقیقه استراحت فعال بود؛ هر مرحله نیز شامل ٣ آزمون وینگیت پا و ٣ آزمون وینگیت دست به صورت متناوب و با استراحت فعال یک دقیقه‌ای بین دو آزمون بود. آزمودنی‌ها در هر دو جلسه (مصرف ریبوز یا دارونما) یک ساعت قبل از انجام کلیه‌ی مراحل آزمون اولین نوبت مصرف مکمل ریبوز (١/.گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن) یا دارونما (طعم‌دهنده‌ی بی اثر) را مصرف کردند، همچنین نوبت دوم مصرف پس از مرحله‌ی دوم آزمون و سومین نوبت پس از پایان کل چهار مرحله فعالیت مصرف شد. نمونه خون قبل از مصرف اولین نوبت مکمل و پس از اتمام کل چهار مرحله آزمون و نیز پس از یک ساعت بازگشت به حالت اولیه از آزمودنی‌ها گرفته شد. <strong>یافته‌ها</strong>: نتایج تحقیق با استفاده از روش تحلیل واریانس مکرر (3×2) نشان داد، مصرف مکمل ریبوز موجب کاهش معنی‌دار غلظت مالون‌دی آلدئید پس از انجام فعالیت شد (001/0=p)؛ اما با توجه به نتایج مشاهده ‌شده، پاسخ ظرفیت ضداکسایشی تام (07/0=p) و گزانتین اکسیداز (71/0=p) به مصرف ریبوز مرتبط نبود. <strong>نتیجه‌گیری:</strong> به طور کلی به نظر می‌رسد که ریبوز احتمالاً با ورود در چرخه‌ی پنتوز فسفات و بازسازی ذخایر گلوتاتیون باعث جلوگیری از فشار اکسایشی ‌شود. https://jme.guilan.ac.ir/article_8277_ba718fac4607d154473872da4c7d0ffb.pdf

دانشگاه گیلان سوخت و ساز و فعالیت ورزشی 2322-2867 14 2 2024 10 22 The effect of aerobic training with resveratrol on the inflammatory and antioxidant indices of the hippocampus of rats with Alzheimer's disease اثر تمرین هوازی همراه با رزوراترول بر شاخص‌های التهابی و آنتی‌اکسیدانی هیپوکمپ موش‌های مبتلا به آلزایمر 105 125 8278 10.22124/jme.2024.26320.342 FA عمار راشت گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران احمد عبدی دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران علیرضا براری گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی ، آمل Journal Article 2023 12 21 <strong>Introduction:</strong> To date, there is no cure or effective treatment for Alzheimer’s disease (AD). Promoting regular exercise and a diet containing polyphenols are effective non-pharmacological approaches that prevent the progression of neurodegenerative diseases. In this study, inflammation and antioxidant markers were examined after eight weeks of exercise training (T), treatment with resveratrol (RSV), or a combination treatment in an Alzheimer's disease rat model. <strong>Materials & Methods:</strong> In this experimental study, 35 male Wistar rats (weight 223.17±9.07 grams and eight weeks old) were divided into 5 groups: Normal (NO), Alzheimer's (AD), Alzheimer's-Training (ADT), Alzheimer's-Resveratrol (ADRSV) and Alzheimer's-Training-Resveratrol (ADTRSV). Alzheimer's was induced using two microliters of amyloid-beta. The supplement groups received 20 mg of RSV (per kg of body weight) orally during the intervention period. Aerobic exercise program including running on treadmill with a speed of 6-18 meters per minute, was performed 5 days a week for eight weeks. Antioxidant indices were measured using fluorimetry and spectrophotometry, while gene expression was assessed by the RT-PCR method. <strong>Results:</strong> AD induction caused a significant decrease in antioxidant indices (GPx, SOD and CAT) and increased MDA, NF-κB, TNF-α and IL-1β (p=0.0001). Exercise and RSV decreased and increased the antioxidant indices and the expression of inflammatory factors (p<0.05). It was also observed a significant increase in Gpx and SOD levels in the ADTRSV compared to the ADT (p=0.043, p=0.041) and ADRSV (p=0.026, p=0.035, respectively). The expression of NF-κB and TNF-α was significantly decreased in ADTRSV compared to ADT (p=0.040 and p=0.041) and ADRSV (p=0.044 and p=0.034). <strong>Conclusion:</strong> Aerobic training and resveratrol may serve as an effective therapeutic strategy to prevent the progression of Alzheimer's disease by reducing inflammation and oxidative stress. <strong>مقدمه:</strong> تا به امروز هیچ مراقبت یا درمان موثری برای بیماری آلزایمر (AD) وجود ندارد. افزایش فعالیت ورزشی منظم و رژیم غذایی حاوی پلی‌فنل‌ها، رویکردهای غیردارویی موثری هستند که از پیشرفت بیماری‌های عصبی جلوگیری می‌کنند. در این مطالعه، نشانگرهای التهاب و آنتی‌اکسیدانی پس از هشت هفته تمرین ورزشی (T)، درمان با رزوراترول (RSV) یا درمان ترکیبی در مدل موش AD مورد بررسی قرار گرفت. <strong>روش‌ها:</strong> در این مطالعه تجربی، 34 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار (وزن 07/9±17/223 گرم و سن هشت هفته) در پنج گروه نرمال (NO)، آلزایمر (AD)، آلزایمر-تمرین (ADT)، آلزایمر-رزوراترول (ADRSV) و آلزایمر-تمرین-رزوراترول (ADTRSV) قرار گرفتند. القای آلزایمر با استفاده از دو میکرولیتر آمیلوئید بتا انجام شد. گروه­های مکمل، طی دوره مداخله روزانه 20 میلی‌گرم RSV (به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) را به صورت خوراکی دریافت کردند. برنامه تمرین هوازی شامل دویدن روی تردمیل با سرعت 18-6 متر در دقیقه، پنج روز هفته به مدت هشت هفته اجرا شد. شاخص‌های آنتی‌اکسیدانی به روش فلوریمتری و اسپکتوفتومتری و بیان ژن‌ها به روش RT-PCR اندازه‌گیری شد. <strong>یافته‌ها:</strong> القای AD باعث کاهش معنی‌داری در شاخص‌های آنتی اکسیدانی (GPx، SOD و CAT) و افزایش MDA، NF-κB، TNF-α و IL-1β  شد (0001/0=p). تمرین و RSV شاخص‌های آنتی‌اکسیدانی را افزایش داده و میزان بیان عوامل التهابی را کاهش داد (p<0.05). همچنین افزایش معنی‌داری در میزان GPx و SOD در گروه ADTRSV نسبت به گروه‌ ADT (به ترتیب 043/0p=، 041/0p=) و ADRSV (به ترتیب 026/0p=، 035/0p=) مشاهده شد. بیان  NF-κB و TNF-α در گروه ADTRSV نسبت به گروه‌ ADT (به ترتیب 040/0p= و 041/0p=) و ADRSV (044/0p= و 034/0p=) کاهش معنی‌داری داشت. <strong>نتیجه گیری:</strong> فعالیت ورزشی هوازی و رزوراترول می‌تواند استراتژی درمانی خوب برای جلوگیری از پیشرفت بیماری AD از طریق کاهش التهاب و فشار اکسایشی باشد. https://jme.guilan.ac.ir/article_8278_b23bb4b812bedced0f65bd669a752dd5.pdf

دانشگاه گیلان سوخت و ساز و فعالیت ورزشی 2322-2867 14 2 2024 10 22 The effect of eight weeks of high-intensity intermittent aerobic training on the levels of SERCA2 and Akt proteins Cardiomyocytes of rats with type 2 diabetes تاثیر هشت هفته تمرین هوازی تناوبی با شدت بالا بر سطوح پروتئین ها SERCA2 و Akt کاردیومیوسیت موش های صحرایی مبتلا به دیابت نوع 2 125 144 8280 10.22124/jme.2024.27067.354 FA علی شعبانی فرد دانشیار گروه فیزیولوژ ی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. محسن قنبرزاده دانشیار گروه فیزیولوژ ی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. علی اکبر علی زاده استادیار گروه فیزیولوژ ی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. روح اله رنجبر دانشیار گروه فیزیولوژ ی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. Journal Article 2024 03 19 <strong>Introduction:</strong> The purpose of this study was to investigate the effect of eight weeks of high intensity interval training (HIIT) on the levels of SERCA2a and Akt proteins in the heart tissue of rats with type 2 diabetes. <strong>Methodology</strong>: In the present study, 40 male rats with an age of 8 weeks and an average weight of 200-220 grams were divided into four groups: 1- healthy control (saline); 2- diabetes control; 3- Healthy exercise group and 4- Diabetic exercise group. After eight weeks of high-fat diet and then induction of diabetes with STZ (one dose of 35 mg/kg), they did the exercise program for 8 weeks and 5 sessions per week. 48 hours after the last training session, heart tissue was extracted and protein levels were checked using western blot method. To analyze the data, after performing the two-way ANOVA test to investigate the interactive effect of diabetes and exercise, one-way ANOVA test was used to investigate the changes between groups. A significance level of P<0.05 was considered. SPSS version 25 software was used for data analysis. <strong>Results</strong>: The protein expression of SERCA2a and Akt decreased significantly in the heart tissue of diabetic rats compared to healthy rats (P<0.0001). Eight weeks of training significantly increased SERCA2a and Akt protein expression in diabetic and healthy groups compared to control groups. <strong>Conclusion</strong>: The results showed that HIIT exercises can possibly moderate the adverse changes caused by diabetes in the expression of these proteins and is promising as a non-pharmacological strategy. <strong>مقدمه:</strong> هدف ‌از پژوهش حاضر بررسی تأثیر هشت هفته تمرین‌ تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر سطوح پروتئین‌هایSERCA2a   و Akt بافت قلب موش‌های صحرایی مبتلا به دیابت نوع دو بود. <strong>روش شناسی:</strong> در مطالعه حاضر 40 سر موش صحرایی نر با سن 8 هفته و میانگین وزن 220-200گرم، به چهار گروه 1-کنترل سالم؛ 2-کنترل دیابت؛ 3-گروه سالم تمرین و 4-گروه تمرین دیابت تقسیم شدند. پس از هشت هفته رژیم غذایی پر چرب و سپس القاء دیابت با STZ (یک دوزmg/kg ۳۵)، برنامه تمرین را به مدت ۸هفته و 5جلسه در هفته انجام دادند. 48ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین، بافت قلب استخراج و بررسی سطوح پروتئین‌ها با استفاده از روش وسترن‌بلات انجام گرفت. برای تحلیل داده­ها پس از انجام آزمون آنوای دو‌راهه برای بررسی اثر تعاملی دیابت و تمرین، از آزمون آنوای یک‌طرفه و همچنین آزمون تعقیبی توکی برای بررسی تغییرات بین گروه‌ها استفاده شد. سطح معناداری 05/0>P در نظر گرفته شد. از نرم افزار SPSS نسخه 25 برای تجزیه و تحلیل داده­ها استفاده شد. <strong>یافته­ها:</strong> بیان پروتئین SERCA2a و Akt به طور معناداری در بافت قلب موش‌های دیابتی در مقایسه با موش­های سالم کمتر شد(P<0.0001). هشت هفته تمرین بیان پروتئین SERCA2a و Akt را در گروه‌های دیابتی و سالم به طور معناداری نسبت به گروه‌های کنترل بیشتر کرد. <strong>نتیجه‌گیری:</strong> نتایج این پژوهش به طور کلی نشان داد که تمرینات HIIT احتمالاً می­تواند تغییرات نامطلوب ناشی از دیابت را در بیان این پروتئین‌ها تعدیل کند و به عنوان یک راهبرد غیردارویی امیدوارکننده باشد. https://jme.guilan.ac.ir/article_8280_349f05dbe98af944ce22fc7224a25b70.pdf

دانشگاه گیلان سوخت و ساز و فعالیت ورزشی 2322-2867 14 2 2024 10 22 The effect of a two-week supplementation of pomegranate seed powder on the biomarkers of oxidative stress and physical performance in female volleyball players following a volleyball tournament تأثیر دو هفته مکمل‌دهی پودر هسته انار خشک بر پاسخ ورزشی شاخص‌های بزاقی استرس اکسایشی و عملکرد کلیوی دختران والیبالیست متعاقب یک مسابقه والیبال 145 168 8281 10.22124/jme.2024.27337.361 FA الهه پیرعلائی گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران رامین امیرساسان گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. زینب علیبخشی فرد گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران سیامک رهبر گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. Journal Article 2024 04 28 <strong>Introduction:</strong> Strenuous sports activities increase oxidative stress. This study aimed to determine the impact of a two-week supplementation of pomegranate seed powder on the biomarkers of oxidative stress and physical performance in female volleyball players following a volleyball tournament. <strong>Methods:</strong> Twelve female volleyball players voluntarily participated in this experimental study and were randomly assigned to two groups: pomegranate seed powder supplement or placebo. Both groups underwent two weeks of specific volleyball training and consumed either the supplement or placebo capsules twice a day (one in the morning and one in the afternoon) for two weeks. After one week of washout, the groups were switched to the opposite supplement or placebo for another two weeks. The following biomarkers were measured at three stages: baseline, 24 hours after the last day of the two-week supplementation, and after the tournament. <strong>Results:</strong>  Two weeks of supplementation with pomegranate seed powder supplement resulted in significant improvements in the base values of MDA (p=0.04), TAC (p=0.001), creatinine (p=0.043), and uric acid (p=0.03), and there is a significant difference in the response of MDA, creatinine and urea to an intense volleyball match between placebo and supplementation conditions (P<0.05). Conclusion: It seems that dry pomegranate seed powder can be effective in preventing oxidative stress and kidney damage in athletes by reducing the oxidative and inflammatory effects caused by intense activity due to being rich in antioxidant and anti-inflammatory elements. <strong>مقدمه:</strong> فعالیت‌های ورزشی شدید باعث افزایش استرس اکسایشی می‌گردد. پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر دو هفته مکمل‌سازی پودر هسته انار خشک بر شاخص‌های بزاقی استرس اکسایشی و عملکرد کلیوی دختران جوان والیبالیست متعاقب یک مسابقه والیبال انجام شد.<strong> روش تحقیق: </strong>12دختر والیبالیست داوطلبانه در تحقیق تجربی و متقاطع حاضر شرکت کرده و توام با اجرای دو هفته تمرینات ویژه والیبال بطور تصادفی مکمل پودر هسته انار یا دارونما را بصورت کپسول و دو بار در روز (یک عدد صبح و یک عدد ظهر) مصرف نموده و سپس در یک مسابقه والیبال شرکت کردند که تمامی مراحل بعد از یک هفته دوره پاکسازی و با تغییر مکمل یا دارونما مجددا تکرار شد. متغیرهای مالون‌دی‌آلدئید (MDA)، ظرفیت تام آنتی‌اکسیدان سرمی (TAC)، کراتینین و اوره در سه مرحله (پایه، 24 ساعت بعد از آخرین روز دو هفته مکمل‌دهی و بعد از اجرای مسابقه) اندازه‌گیری شدند. آنالیز داده‌ها با تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر در سطح معنی‌داری 05/0>α انجام شد.<strong> یافته‌ها: </strong>دو هفته مکمل‌دهی پودر هسته انار خشک باعث بهبود معنی‌دار در مقادیر پایه MDA (04/0=p)، TAC (001/0=p)، کراتینین (043/0=p) و اوره (03/0=p) شد و در پاسخ MDA، کراتینین و اوره نسبت به یک مسابقه شدید والیبال بین شرایط دارونما و مکمل‌دهی تفاوت معنی‌دار وجود دارد (05/0>P).<strong> نتیجه‌گیری: </strong>به نظر می‌رسد پودر هسته انار خشک بدلیل غنی بودن از عناصر آنتی اکسیدان و ضدالتهاب با کاهش اثرات اکسایشی و التهابی ناشی از فعالیت، می‌تواند در پیشگیری از آسیب‌های استرس اکسایشی و کلیوی در ورزشکاران موثر باشد. https://jme.guilan.ac.ir/article_8281_9ffef096d0e5fa8bddd12ed762267c52.pdf

دانشگاه گیلان سوخت و ساز و فعالیت ورزشی 2322-2867 14 2 2024 10 22 The effect of increasing resistance training and nanoliposome vitamin C supplementation on the expression of genes involved in hippocampal tissue autophagy in orectomized rats. اثر تمرین مقاومتی فزاینده و مکمل ویتامین سی نانولیپوزوم بر بیان ژن‌های درگیر در اتوفاژی بافت هیپوکمپ رت‌های اورکتومی 169 187 8282 10.22124/jme.2024.27940.367 FA اباذر تیموری استادیار، گروه تربیت بدنی دانشگاه فرهنگیان، کرج، ایران مهدیه جمشیدپور کارشناس ارشد فیزلولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران آزاده عبداله زاده کارشناس ارشد فیزلولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران مهنوش شهبانی نظری کارشناس ارشد فیزلولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2024 07 15 <strong>Introduction:</strong> Menopause is a natural physiological process of the body, but the changes caused by the decrease of estrogen during this period may cause symptoms in some women and affect their quality of life. The purpose of this study was to investigate the effect of increasing resistance training and nanoliposome vitamin C supplementation on the expression of genes involved in autophagy of hippocampal tissue of orectomized rats.<strong> Methods</strong>: 32, 24-month-old male rats were divided into 4 groups: control, supplemented (BCAA nanoliposome), combined (resistance training + supplementation and training). Resistance training included eight weeks of ladder training with moderate intensity (70% of MVCC) and five 5 days per week and 100 mg of vitamin C per kg of body weight was received by gavage Real-time PCR was obtained. Statistical analysis was performed with two-way analysis of variance and Tukey's post hoc test<strong> Finding</strong>: The results showed a significant increase in PRDX6 and GNC5L1 gene expression in the hippocampus in the combination group compared to the control and supplement groups (p=0.001). No significant difference was observed between the control and supplement groups (p=0.109).<strong> Conclusion:</strong> Increased expression of the key regulator of mitophagy, which has an effective role in maintaining ROS homeostasis and counteracts stress-related neuronal cell death, may play an important role in the processes leading to menopause by inhibiting the phosphorylation of estrogen receptors. <strong>مقدمه:</strong> یائسگی یک روند فیزیولوژیک طبیعی بدن است اما تغییرات ناشی از کاهش استروژن دراین دوران ممکن است باعث بروز نشانه­هایی در برخی زنان شود و کیفیت زندگی آنان را تحت تاثیر قرار دهد. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر تمرین مقاومتی فزاینده و مکمل ویتامین سی نانولیپوزوم بر بیان ژن­های درگیر در اتوفاژی بافت هیپوکمپ رت­های اورکتومی بود.<strong> </strong><strong>روش</strong><strong>­</strong><strong>:</strong> 32 سر موش صحرایی نر 24 ماهه در 4 گروه کنترل، مکمل (BCAA نانولیپوزوم)، توام (تمرین مقاومتی+ مکمل  و تمرین تقسیم شدند. تمرین مقاومتی شامل هشت هفته تمرین نردبان با شدت متوسط (70 درصد از  MVCC) و پنج روز در هفته بود. در گروه­های مکمل و توام 5 روز در هفته و به مدت 8 هفته، مکمل ویتامین c نانولیپوزوم و به میزان 100 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به صورت گاواژ دریافت شد. PRDX6  و GCN5L1  با استفاده از روش  Real-time PCRبه دست آمد. تجزیه و تحلیل ﺁﻣﺎری با تحلیل واریانس دوطرفه، ﻭ ﺁﺯﻣﻮﻥ تعقیبی توکی انجام شد.<strong> </strong><strong>یافته­ها</strong>: نتایج بیانگر افزایش معنی­دار بیان ژن PRDX6   و GNC5L1 هیپوکمپ در گروه توام نسبت به گروه­های مکمل و کنترل بود (001/0=p). تفاوت معنی داری بین دو گروه کنترل و مکمل مشاهده نشد (109/0=p).<strong> </strong><strong>نتیجه­گیری:  </strong>افزایش بیان تنظیم‌کننده کلیدی میتوفاژی که نقش موثری در حفظ هموستاز  ROS داشته و با مرگ سلولی نورونی وابسته به استرس مقابله می­کند، شاید بتوانند با مهار فسفوریلاسیون گیرنده­های استروژن نقش مهمی در فرآیندهای منجر به یائسگی ایفاء نمایند. https://jme.guilan.ac.ir/article_8282_d15730727d9b7b89455e24cc3dd05ee4.pdf

دانشگاه گیلان سوخت و ساز و فعالیت ورزشی 2322-2867 14 2 2025 01 14 Twelve weeks high intensity interval training independently of hypoxia induced hepatic mitochondria biogenesis in male rats under high fat diet. دوازده هفته تمرین تناوبی شدید مستقل از هایپوکسی موجب بیوژنز میتوکندریایی کبد رت های نر با رژیم غذای پر چرب می شود. 189 208 8286 10.22124/jme.2023.26237.339 FA فائقه قاسمی گروه فیزیولوژی ورزشی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه گیلان، رشت، ایران حمید محبی گروه فیزیولوژی ورزشی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه گیلان، رشت، ایران Journal Article 2023 12 10 <strong>Introduction:</strong> Consuming a high-fat diet leads to disruption of liver mitochondrial biogenesis. Training exercise and hypoxia, which are new preventive or therapeutic strategies for obesity-induced Non-alcoholic fatty liver disease (NAFLD), may improve the impaired mitochondrial function. The aim of this study was to determine the effect of nutrition, training and hypoxia on liver mitochondrial biogenesis in male Wistar rats. <strong>Methods:</strong> Thirty-two male rats (age: 6 weeks old; average weight: 167.25 grams (were randomly divided into four groups of eight including normal diet (ND), high-fat diet (HFD), high-fat diet and training in normoxia (HFD-HIIT) and high-fat diet and training in hypoxia (HFD-HHIIT). After determining the maximum aerobic velocity (MAV) in normoxia and hypoxia-hypobaric, the HIIT protocol was performed for 12 weeks and three sessions per week, which included 3 to 8 bouts 4-minute activity with an intensity of 80 to 93 percent of MAV and 2-minute active rest periods with an intensity of 50 percent of MAV. At the end, the levels of PGC-1α and Tfam genes were measured through RT-PCR and liver fat content was measured through Oil Red staining in liver tissue. <strong>Results</strong>: Both HFD-HIIT and HFD-HHIIT groups showed a significant increase in the expression of PGC-1α and Tfam genes and a significant decrease in liver fat content compared to the HFD group (p<0.05). However, the HFD+HHIIT group showed a significant increase in Tfam gene expression and a significant decrease in liver fat content compared to the HFD+HIIT group (p<0.05). <strong>Conclusions:</strong> It seems that HIIT training has been able to increase PGC-1α independent of hypoxia conditions. Whereas, hypoxia with a significant increase in the expression of the Tfam gene, which plays a role in improving the capacity of mitochondrial function, led to a greater decrease in liver fat content than in normoxia conditions. <strong>مقدمه:</strong> مصرف رژیم غذایی پرچرب منجر به اختلال در بیوژنز میتوکندری کبد می­شود. تمرینات ورزشی و هایپوکسی که به­عنوان راهبردهای پیشگیری یا درمانی جدید برای بیماری کبد چرب غیر الکلی (NAFLD) ناشی از چاقی می­باشند، احتمالاً می­توانند عملکرد میتوکندری مختل شده را بهبود بخشند. هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثر تغذیه، تمرین و هایپوکسی بر بیوژنز میتوکندری کبد در رت­های نر ویستار بود.<strong> روش پژوهش:</strong> 32 سر رت نر (سن: 6 هفته؛ میانگین وزن: 25/167 گرم) به­طور تصادفی به چهار گروه 8 تایی شامل گروه­های رژیم غذایی نرمال (ND)، رژیم غذایی پرچرب (HFD)، رژیم غذایی پرچرب و تمرین در شرایط نورموکسی (HFD-HIIT)، رژیم غذایی پرچرب و تمرین در شرایط هایپوکسی (HFD-HHIIT) تقسیم شدند. پس از تعیین حداکثر سرعت هوازی (MAV) در شرایط نورموکسی (ارتفاع حدود 50 متر) و هایپوکسی-هیپوباریک (ارتفاع حدود 3000 متر)، پروتکلHIIT به مدت 12 هفته و 3 جلسه در هفته اجرا شد که شامل اجرای 3 تا 8 مرحله فعالیت 4 دقیقه­ای با شدتی معادل 80 تا 93 درصد MAV و با دوره­های استراحت فعال 2 دقیقه­ای با شدت 50 درصد MAV بود. در پایان، سطوح ژن­های PGC-1α و Tfam  از طریق RT-PCR و محتوی چربی کبدی از طریق رنگ­آمیزی Oil Red در بافت کبد اندازه­گیری شد. <strong>یافته‌ها:</strong> دو گروه HFD-HIIT و HFD-HHIIT افزایش معنی­داری در بیان ژن­های PGC-1α و Tfam و کاهش معنی­داری در محتوای چربی کبدی نسبت به گروه  HFDنشان دادند (05/0p<). با این حال، گروه HFD+HHIIT افزایش معنی­داری در بیان ژن  Tfamو کاهش معنی­داری در محتوی چربی کبد نسبت به HFD+HIIT نشان داد (05/0p<). <strong>نتیجه‌گیری:</strong> <strong>:</strong> به­نظر می­رسد، تمرینHIIT مستقل از شرایط هایپوکسی توانسته است، PGC-1α را افزایش دهد. در حالی­که، هایپوکسی با افزایش معنی­دار بیان ژن Tfam که در بهبود ظرفیت عملکرد میتوکندری نقش دارد، منجر به کاهش بیشتر محتوی چربی کبدی نسبت به شرایط نورموکسی شد. https://jme.guilan.ac.ir/article_8286_08c693e1039a23c252442337b6a7e9cb.pdf

دانشگاه گیلان سوخت و ساز و فعالیت ورزشی 2322-2867 14 2 2025 01 14 The effect of a period of aerobic exercises and olive oil consumption on the gene expression of caspases 3, 9, 8 in the hippocampal tissue of male Alzheimer's induced rats اثر یک دوره تمرینات هوازی و مصرف روغن زیتون بر بیان ژن کاسپازهای ،9 ،8 3 در بافت هیپوکامپ رت های نر آلزایمری القا شده 209 222 8299 10.22124/jme.2024.28903.380 FA مصطفی حق شناس دانشجوی دکترای فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران علیرضا علمیه دانشیارفیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران محمدرضا فدایی چافی استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران Journal Article 2024 11 12 <strong>Introduction:</strong> Alzheimer's disease is one of the most common age-related cognitive diseases of the brain, the main characteristic of which is the deposition of beta-amyloid plaques outside the cell and the formation of intertwined filaments inside the neuron, and it has the phosphorylated form of tau microtubule growth.   Neurotrophic factors are widely expressed in the brain, but therefore, in continuation of these studies, the present study was carried out to investigate the effect of aerobic exercise with olive oil on the expression of caspase 3, 8, and 9 genes in induced Alzheimer's male rats. <strong>Methods: </strong>In this experimental study, 40 male rats aged 9-10 months were randomly divided into 5 control groups - Alzheimer's - Alzheimer's and aerobic exercise, Alzheimer's along with aerobic exercise and olive oil consumption, and Alzheimer's and olive oil. Alzheimer's model was created by injecting amyloid beta 42-1 into the hippocampus. Aerobic exercises consisted of 3 training sessions per week for 8 weeks. The real-time PCR method was used to determine the expression level of the desired genes. To analyze the data, a one-way analysis of variance and Tom Hen's post hoc test were used using SPSS version 20 software. <strong>Findings</strong>: The results of this research showed that 8 weeks of aerobic training significantly decreased the expression of caspase 9, 8, and 3 genes in the intervention groups compared to the Alzheimer's group (P < 0.5). Also, the expression of the above genes in the Alzheimer group + aerobic exercise and the Alzheimer group + aerobic exercise and olive oil had a significant decrease compared to the Alzheimer group and olive oil (P < 0.5). <strong>Conclusion:</strong> It seems that aerobic exercise and consumption of olive oil can probably improve the factors involved in apoptosis in Alzheimer's male rats. <strong>مقدمه:</strong> بیماری آلزایمر یکی از شایع ترین بیماری شناختی مغزی وابسته به سن است که شاخصه ی اصلی آن رسوب پلاک های آمیلوئیدی بتا در خارج از سلول و تشکیل رشته های در هم تنیده در داخل نورون ها بوده و حاوی فرم فسفریله ی پروتئین میکروتوبولی تائو می باشد. عوامل نوروتروفیک به طور گسترده ای در مغز بیان می شود، اما به میزان قابل توجهی در مغز بیماران مبتلا به آلزایمر کاهش می یابد. مطالعات متعددی در خصوص پیشگیری و درمان آلزایمر صورت گرفته است که نقش ورزش و تغذیه در این بین از اهمیت بالایی برخوردار است و همچنان به عنوان مبحث پژوهشی مورد توجه دانشمندان قرار می گیرد. لذا در ادامه این مطالعات، پژوهش حاضر به منظور بررسی اثر تمرین هوازی به همراه روغن زیتون بر بیان ژن های کاسپاز 3، 8 و 9 در رت‌های نر آلزایمری القا شده،  اجرا گردید. <strong>روش کار:</strong> در مطالعه تجربی حاضر، 40 رت نر 9 الی 10 ماهه به صورت تصادفی به 5 گروه کنترل – آلزایمر - آلزایمر و تمرینات هوازی، آلزایمر به همراه تمرینات هوازی و مصرف روغن زیتون ، آلزایمر و روغن زیتون تقسیم شدند. مدل آلزایمر با تزریق آمیلوئید بتا 42-1 در هیپوکمپ ایجاد شد. تمرینات هوازی شامل 3 جلسه تمرین در هفته بود که  به مدت 8 هفته انجام شد. برای تعیین میزان بیان ژن های مورد نظر از روش Real Time PCR استفاده گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون آنالیز واریانس یک طرفه و از آزمون تعقیبی تام هن  به کمک نرم افزار SPSS نسخه 20   استفاده شد. <strong>یافته ها:</strong> نتایج این پژوهش مشخص نمود 8 هفته تمرین هوازی به طور معنی داری باعث کاهش بیان ژن های کاسپاز 9، 8 و 3 در گروه های مداخله نسبت به گروه آلزایمر شد (5 0/0 > P). همچنین بیان ژن های فوق در گروه آلزایمر + ورزش هوازی و گروه آلزایمر + ورزش هوازی و روغن زیتون نسبت به گروه آلزایمر و روغن زیتون کاهش معنی دار داشتند (5 0/0 > P). <strong>نتیجه گیری:</strong> به نظر می رسد تمرین هوازی و مصرف روغن زیتون  احتمالا  می تواند موجب بهبود در فاکتورهای دخیل در آپوپتوز در رت های نر آلزایمری می گردد. https://jme.guilan.ac.ir/article_8299_145a51e70a1e2260e10d2b62095ab7af.pdf