دانشگاه گیلان سوخت و ساز و فعالیت ورزشی 2322-2867 12 2 2022 09 23 The effect of endurance training and chlorogenic acid consumption on oxidative stress markers in diabetic mices اثر تمرین استقامتی و مصرف اسید کلروژنیک بر نشانگرهای استرس اکسیداتیو در موش های نرپیش دیابتی 1 15 6313 10.22124/jme.2023.23408.236 FA سحر قاسمی پور گروه علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران سید محمد مرندی گروه علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2022 12 08 Oxidative stress is involved in occurrence and side effects of many diseases .Considering the high prevalence of diabetes in the society and the economic and health consequences caused by it, the present study tries to evaluate the effect of endurance exercise and chlorogenic acid on some pressure indicators.35 4 weeks male C57BL6 mice were randomly assigned to two groups of high-fat diet to induce pre-diabetes and normal diet. After induction of prediabetes,after 12 weeks of high fat diet consumption the samples of this group were divided into groups without intervention, chlorogenic acid consumption, endurance training, endurance training and chlorogenic acid (n=7). The training protocol was performed incrementally . Chlorogenic acid at the rate of 110 mg per kilogram of mouse weight was given to the groups . 24 hours after the last training session and consumption of chlorogenic acid, tissue removal was done from the quadriceps skeletal muscle and after weighing, it was taken to the laboratory to measure GPX, NO, TAC and MDA. One-way ANOVA test at 0.05 level was used to analyze the data. Findings: Endurance training decreased GPX, NO, TAC, and MDA. Chlorogenic acid decreased GPX, NO, and increased TAC and MDA, and their simultaneous intervention increased GPX, TAC, and MDA and decreased NO.According to the findings of this research, it seems that endurance exercise and chlorogenic acid consumption can be used as a non-pharmacological intervention to prevent oxidative stress in the body and its complications. It can also play a preventive role in diabetic patients. فشار اکسیداتیو در به وجود آمدن و عوارض ناشی از بیماری های زیادی همانند دیابت نوع دو دخیل است.با توجه به شیوع بالای دیابت در جوامع و عوارض اقتصادی وبهداشتی ناشی ازآن، تحقیق حاضر سعی دارد تا اثرتمرین استقامتی واسیدکلروژنیک را روی برخی شاخص های فشار اکسیداتیو بررسی کند. 35 سرموش نرC57BL6 4 هفته ای به صورت تصادفی دردوگروه رژیم پرچرب برای القای پیش دیابت و رژیم نرمال قرار گرفتند. پس از القای پیش دیابت پس از مصرف 12 هفته رژیم پرچرب، نمونه های این گروه به گروه‌های بدون مداخله، مصرف اسیدکلروژنیک، تمرین استقامتی، تمرین استقامتی واسیدکلروژنیک (7=n) تقسیم شدند. پروتکل تمرینی به صورت فزاینده برروی تردمیل انجام گرفت. اسیدکلروژنیک به میزان 110 میلی گرم برکیلوگرم وزن موش، سه مرتبه در هفته از طریق گاواژ به گروه‌ها داده شد. 24 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی و مصرف اسیدکلروژنیک، بافت برداری ازعضله اسکلتی چهارسررانی انجام شد وپس ازوزن‌کشی، برای اندازه‌گیری GPX،NO ،TAC وMDA به آزمایشگاه منتقل گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون ANOVA دو راهه در سطح 05/0 استفاده شد.تمرین استقامتی موجب کاهش GPX،NO ،TAC وMDA گردید.اسیدکلروژنیک موجب کاهش GPXو NO و افزایش TACوMDA گردید و مداخله همزمان آن ها موجب افزایش GPX، TACو MDA وکاهش NO گردید.(p https://jme.guilan.ac.ir/article_6313_e381212e59a4a12e24b5770f1007d2d1.pdf

دانشگاه گیلان سوخت و ساز و فعالیت ورزشی 2322-2867 12 2 2022 09 23 Effects of aerobic training and curcumin supplementation on some mitophagy indices induced by renal ischemia/reperfusion of male rats تاثیر تمرین هوازی و مکمل کورکومین بر برخی شاخص‌های میتوفاژی ناشی از ایسکمی/خونرسانی مجدد کلیه موش‌های صحرایی نر 16 35 6330 10.22124/jme.2023.23952.250 FA امیر داداش زاده گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران رقیه پوزش جدیدی استادیار، گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران امید آذین فام گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران 0000-0001-6126-7954 جبرئیل پوزش جدیدی گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران Journal Article 2023 02 26 Aim: Was to investigate the effects of eight weeks aerobic training and curcumin supplementation on some mitophagy indices induced by ischemia/reperfusion of male rats. Methods: Fifty eight (age: 12 weeks, weight: 315.23 ± 28.57 gr) male rats were randomized into five groups including on Healthy control, Ischemic cotrol, Curcumin, Training, Training+Curcumin(Concomitant). Aerobic training program were conducted for eight weeks (5 d/w) starting with running at a speed of 10 m/min, 5% incline for 10 min per day. The running speed and time were gradually increased up to 15-20 m/min per day. In the last two sessions, the intensity of aerobic training reached 25 m/min for 30 min per day with 2 min recovery period at 10 m/min. curcumin (200 mg/bw.day) were consumed through oral gavage for six weeks. The gene expression levels of miR-1 and miR-133 were evaluated using Real-Time PCR method and the data were analyzed using one-way analysis of variance and Tukey post hoc test at the significance level of p <0.05. Results: In all four intervention groups, including ischemia control, exercise, curcumin and combination, the expression of HIF-1α and BNIP3 in renal tissue increased significantly (p=0.001 in all groups) compared to the control group. However, the expression of HIF-1α and BNIP3 genes in renal tissue after exercise caused a significant decrease and increase (p=0.007 and p=0.01, respectively) compared to the healthy control and ischemic control groups. Also, curcumin and Concomitant were associated with an increase in HIF-1α and BNIP3 gene expression in renal tissue هدف مطالعه حاضر تعیین تاثیر تمرین هوازی و مکمل کورکومین بر برخی شاخص‌های میتوفاژی ناشی از ایسکمی/خونرسانی مجدد کلیه موش‌های صحرایی نر بود. روش شناسی: 50 سر موش صحرائی نر (12 هفته‌ای با وزن 57/28 ± 23/315) پس از القای ایسکمی کلیه، به طور تصادفی در پنج گروه کنترل سالم، کنترل ایسکمی، تمرین، کورکومین، تمرین + کورکومین تقسیم شدند. برنامه تمرین هوازی شامل هشت هفته متشکل از پنج جلسه تمرین در هر هفته بود که هر جلسه با سرعت 10 متر در دقیقه، شیب 5 درصد به مدت 10 دقیقه در روز، آغاز شد. سرعت و زمان دویدن به تدریج تا 15 متر در دقیقه به مدت 20 دقیقه در روز افزایش یافت. در دو جلسه آخر شدت فعالیت هوازی به 25 متر در دقیقه و به مدت 30 دقیقه در روز رسید. هر جلسه دو دقیقه گرم کردن و سرد کردن با سرعت 10 متر در دقیقه انجام شد. اما نسبت به گروه تمرین معنی‌دار (به ترتیب 7/0=p و 1/0=p) نبود. نتیجه‌گیری: ایسکمی کلیوی موجب افزایش بیان ژن‌های Bnip3 و HIF-1α می شود اما به دنبال 8 هفته تمرین هوازی بیان ژن HIF-1α کاهش و بیان ژن Bnip3 افزایش یافت. https://jme.guilan.ac.ir/article_6330_ac53a55872abc866f01a972431247128.pdf

دانشگاه گیلان سوخت و ساز و فعالیت ورزشی 2322-2867 12 2 2022 09 23 The Effect of Interval Resistance Training with different intensity on Interleukin-6, Tumor Necrosis Factor –α and NRG-4 in Obese Men تاثیر تمرین مقاومتی تناوبی با شدت‌های مختلف بر سطوح سرمی اینترلوکین-6 ، عامل نکروز تومور-آلفا و نوروگلین-4 مردان چاق 36 55 6361 10.22124/jme.2023.24017.272 FA انسیه یزدخواستی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. فرناز سیفی اسگ شهر گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. رضا فرضی زاده گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. Journal Article 2023 03 03 Aims: The purpose of this study was to investigate the effect of Interval resistance training with different intensities on the levels of interleukin-6 (IL-6), tumor necrosis factor-alpha (TNF-α) and neuroglin-4 (NRG-4) in obese men.<br /><br />Methods: In this semi- experimental research, 44 obese men aged 20-30 years old in Tabriz city were selected and divided into 4 control groups, low intensity Interval resistance training with low intensity, medium intensity and high intensity. In the continuation, the subjects of the resistance training group performed their training program for 12 weeks, three sessions a week with 3 different intensities (40% 1RM with 20 repetitions, 60% 1RM with 12 repetitions and 80% 1RM with 20 repetitions) and 48 hours before the first training session and 48 hours after the last resistance training session, the subjects' personal characteristics and serum levels of IL-6, TNF-α and NRG-4 were measured by ELISA. <br /><br />Results: The research findings showed that 12 weeks Interval resistance training decreased serum levels of IL-6 in group with high intensity (P=0.01) and increased serum levels of NRG-4 in exercise groups with different intensities(P=0.001) in obese men, but it had no significant effect on TNF-α levels (P=0.05). The dcrease in IL-6 and increase in neuroglin-4 levels in the high intensity Interval resistance training group (P=0.02) was the most compared to other groups (P=0.02 and P=0.001; respectively). <br /><br />Conclusion: It seems that Interval resistance training with different intensities can improve inflammatory indices and neuroglin-4 in obese people, and this improvement was more prominent in high-intensity resistance training. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر تمرین مقاومتی تناوبی با شدت‌های مختلف بر سطوح اینترلوکین -6 (IL-6)، فاکتور نکروز دهنده تومور آلفا (TNF-α) و نوروگلین-4 (NRG-4) در مردان چاق بود.<br /><br />روش‌: در این پژوهش نیمه تجربی، 44 نفر از مردان چاق 30-20 ساله شهر تبریز انتخاب و به 4 گروه کنترل، تمرین مقاومتی تناوبی با شدت پایین، شدت متوسط و شدت بالا تقسیم شدند. در ادامه آزمودنی‌های گروه تمرین مقاومتی، برنامه تمرین خود را به مدت 12 هفته، سه جلسه در هفته با 3 شدت متفاوت (40% 1RM با 20 تکرار، 60% 1RM با 12 تکرار و 80% 1RM با 10 تکرار) انجام دادند. 48 ساعت قبل از اولین جلسه تمرینی و 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین مقاومتی، ویژگی‌های فردی آزمودنی‌ها و مقادیر سرمی IL-6 ، TNF-α و NRG-4 با استفاده از روش الایزا اندازه‌گیری شد. <br /><br />یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد که 12 هفته تمرین مقاومتی تناوبی موجب کاهش سطوح IL-6 (01/0=P) در گروه تمرین با شدت بالا و افزایش سطوح NRG-4 (001/0=P) بعد از تمرین مقاومتی تناوبی با هر سه شدت در مردان چاق شد، اما اثر معناداری بر سطوح TNF-α (05/0=P) نداشت.کاهش IL-6 و افزایش سطوح نوروگلین-4 در گروه‌ تمرین مقاومتی تناوبی با شدت بالا نسبت به گروه‌های دیگر بیشتر بود ( به ترتیب 02/0=P و001/0=P ). <br /><br />نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد، تمرینات مقاومتی تناوبی با شدت‌های مختلف می‌تواند باعث بهبود شاخص‌های التهابی و نوروگلین-4 در افراد چاق شود؛ که این بهبود در تمرین مقاومتی با شدت‌ بالا نمایان‌تر بود. https://jme.guilan.ac.ir/article_6361_f7d71c7a6d1f0d1efeb8dcaa1066c047.pdf

دانشگاه گیلان سوخت و ساز و فعالیت ورزشی 2322-2867 12 2 2022 09 23 The effect of two weeks of intermittent training with and without blood flow restriction on some anabolic indices in amateur adolescent football players تأثیر دو هفته تمرین تناوبی با و بدون محدودیت جریان خون بر برخی شاخصهای آنابولیکی فوتبالیستهای نوجوان آماتور 56 69 6366 10.22124/jme.2023.24104.283 FA جواد وکیلی فیزیولوژی ورزشی، تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران 0000-0002-7100-8961 سعید نیکو خصلت گروه آموزشی فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی ، دانشگاه تبریز محمد تنهایی گروه آموزشی فیزیولوژی ورزشی، دانشکدد تربیت بدنی ، دانشگاه تبریز مریم اکبری مدیریت تربیت بدنی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز Journal Article 2023 03 13 Objective: Training with blood flow restriction likely have a profound effect on growth related hormonal indices. The purpose of this study was to determine the effect of two weeks intermittent training with and without blood flow restriction on serum levels of growth hormone, IGF-1 and Lactate in amateur adolescent football players. <br /><br />Methodology: Therefor 24 amateur adolescent football players with age of 17/79±0/79 years-old, height of 175/41 ± 3/37 cm and weight of 69/12±4/49 kg were voluntarily selected and divided based on VO2max into two groups of control and experimental groups. The training protocol was performed in treadmill with intensity of 60-75% MHR, four sessions per week, in 400 meters, three sets in first week and four sets in second week. Recovery intervals was 60-80 seconds between exercise intervals. The thigh cuff pressure was set between 140 and 180 mmHg. Blood samples were gathered in two phases before of training protocol and 48h after last session of training for analyses of serum GH, IGF-1 levels and lactate immediately after the RAST anaerobic test. Independent and dependent T-test was used for data analyzing and significant level was set at p<0/05. <br /><br />Results: There was a significant increase in serum GH (p=0/016) and lactate (p=0/000) in BFR group. But there weren’t any difference between two group in serum IGF-1 after BFR and nonBFR training (P >0/05).<br /><br />Conclusion: it is concluded that intermittent trainings with BFR probably be more effective in enhancing adolescent’s growth indicators than intermittent training. هدف: هدف از مطالعة حاضر تعیین تأثیر دو هفته فعالیت ورزشی تناوبی با و بدون محدودیت جریان خون بر سطوح سرمی هورمون‌ رشد،1 IGF-‌‌ و لاکتات پسران فوتبالیست نوجوان آماتور است.<br /><br />روش‌شناسی:در یک طرح نیمه تجربی 24 پسر فوتبالیست نوجوان آماتور با میانگین و انحراف معیار سن 79/0± 79/17 سال، قد 37/3± 41/175 سانتی‌متر و وزن 49/4± 12/69 کیلوگرم به صورت داوطلبانه انتخاب و براساس VO2max به دو گروه12 نفره تمرین تناوبی با و بدون محدودیت جریان خون تقسیم شدند. پروتکل تمرینی تحقیق حاضر با شدت 75-60 درصدMHR چهار جلسه در هفته (در هفته اول سه تکرار و هفته دوم چهار تکرار مسافت400 متر) اجرا شد. استراحت بین تکرارها 80-60 ثانیه بود. فشار کاف برای پایین تنه در وهله های فعالیت 140 تا 180 میلی‌متر جیوه تنظیم شد. نمونه‌های خونی به میزان 5 سی سی در دو مرحله قبل از شروع پروتکل تمرینی و 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرینی برای اندازه گیری شاخص‌هایGH ، IGF-1 سرمی اخذ شد. مقادیر لاکتات نیز بلافاصله بعد از آزمون رست گرفته شد. از آزمون تی مستقل و وابسته در سطح معناداری 05/0≥α استفاده شد.<br /><br />یافته‌ها: نتایج تحقیق افزایش معنی‌دار GH (p=0/016) و لاکتات (p=0/000) سرمی را در گروه تمرین تناوبی با BFR در مقایسه با گروه تمرین بدون BFR نشان داد. اما در شاخص IGF-1 سرمی بین دو گروه تفاوت معنی داری مشاهده نشد (05/ 0<br /> <br /><br />نتیجه‌گیری: اجرای تمرینات تناوبی با BFR در مقایسه با تمرینات صرف تناوبی احتمالاً می ‌تواند در افزایش شاخص‌های آنابولیکی پسران نوجوان فوتبالیست موثرتر باشد. https://jme.guilan.ac.ir/article_6366_149f63b6b7c83c1fcdb989b202048ca4.pdf

دانشگاه گیلان سوخت و ساز و فعالیت ورزشی 2322-2867 12 2 2022 09 23 The effect of 6 weeks of CXWORX training with nettle supplementation on lipid profile, C-reactive protein and some body composition indices in overweight and obese women تاثیر 6 هفته تمرین سی ایکس ورکس (CXWORX) همراه با مصرف مکمل گزنه بر نیمرخ لیپیدی، پروتئین واکنشگر C و برخی شاخص های ترکیب بدنی زنان دچار اضافه وزن و چاقی 70 89 6369 10.22124/jme.2023.23978.261 FA مهدی مقرنسی دانشگاه بیرجند، دانشکده علوم ورزشی، مهدی مقرنسی فائزه معمارزاده گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران علی ثقه الاسلامی گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران Journal Article 2023 02 28 Background and Aim: The aim of this study was to investigate the effect of 6 weeks of CXWORX training along with nettle supplement consumption on lipid profile, C-reactive protein and some body composition indicators of overweight and obese women. Methods: The current research was semi-experimental with a pre-test and post-test design. For this purpose, 48 overweight and obese women with an age range of 20-40 years and a body mass index (BMI) between 25-34 kg/m2 were purposefully selected and divided into 4 groups: exercise + nettle, exercise + placebo, nettle and Placebo was divided. All measurements were done one stage before the start of the course and another stage after the course was finished. After collecting the data, the data were analyzed with SPSS software, and Shapiro-Wilk, T-correlated tests and one-way analysis of variance were used at a significance level of p<0.05. Results: The results showed that after 6 weeks of intervention, the levels of triglycerides (p=0.105), total cholesterol (p=0.995), high-density lipoprotein (p=0.112), and low-density lipoprotein (0.506) p = ) and C-reactive protein (p = 0.965) did not show any significant difference between the research groups. But there was a significant difference in body weight (p=0.004), body mass index (p=0.010) and ratio of waist circumference to hip circumference (p=0.000) among research groups. Conclusion: 6 weeks of CXWORX training along with nettle supplementation can reduce body weight, body mass index and waist to hip ratio. زمینه و هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر 6 هفته تمرین سی ایکس ورکس همراه با مصرف مکمل گزنه بر نیمرخ لیپیدی، پروتئین واکنشگر C و برخی شاخص های ترکیب بدنی زنان دچار اضافه وزن و چاقی بود. روش تحقیق: پژوهش حاضر به صورت نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون بود. به همین منظور 48 زن دارای اضافه وزن و چاق با دامنه سنی 40-20 سال و شاخص توده بدنی (BMI) بین 34-25 کیلوگرم بر متر مربع به صورت هدفمند انتخاب و در 4 گروه تمرین+ گزنه، تمرین+ دارونما، گزنه و دارونما تقسیم شدند. تمامی اندازه‌گیری‌ها یک مرحله قبل از شروع دوره و مرحله دیگر بعد از اتمام دوره صورت گرفت. پس از جمع آوری اطلاعات، داده‌ها با نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شدند و از آزمون های شاپیرو- ویلک، تی همبسته و تحلیل واریانس یک طرفه در سطح معنی داری 05/0>p استفاده گردید. یافته ها: نتایـج نشان داد کـه بعد از 6 هفته مداخله مقادیر تری گلیسرید (105/0=p)، کلسترول تام (995/0=p)، لیپوپروتئین با چگالی بالا (112/0=p)، لیپوپروتئین با چگالی پایین (506/0=p) و پروتئین واکنشگرC (965/0=p) در بین گروه های تحقیق تفاوت معناداری را نشان نداد. ولی مقادیر وزن بدن (004/0=p)، شاخص توده بدنی (010/0=p) و نسبت دور کمر به دور باسن (000/0=p) در بین گروه های تحقیق تفاوت معنی داری وجــود داشت. نتیجه گیری: 6 هفته تمرین سی ایکس ورکس به همراه مصرف مکمل گزنه می تواند باعث کاهش مقادیر وزن بدن، شاخص توده بدنی و نسبت دور کمر به دور باسن شود. https://jme.guilan.ac.ir/article_6369_ed7bd913dc0fea9a137cc4cf6c847d98.pdf

دانشگاه گیلان سوخت و ساز و فعالیت ورزشی 2322-2867 12 2 2022 09 23 The effect of eight weeks of resistance and aerobic training on the levels of IGFBP 3, IGF1, and BMI in obese women of Ahvaz city تاثیر هشت هفته تمرین مقاومتی و هوازی بر سطوح IGFBP 3,IGF1 ,BMI زنان چاق شهر اهواز 90 105 6375 10.22124/jme.2023.24048.279 FA مینا شاخی گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران عبدالحمید حبیبی گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی دانشگاه شهید چمران اهواز ، اهواز، ایران علی اکبر علی زاده گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز Journal Article 2023 03 07 Introduction and purpose: The purpose of this research is to investigate the effect of exercise (resistance-aerobic) on the levels of IGFBP3, IGF1, and BMI in obese wome .Materials and methods: For this purpose, 24 inactive obese women aged 25 to 37 years with a BMI of 30 to 35 kg/m2 were randomly divided into two groups of 12 people, training and control. The selected exercise included resistance training with weights and a special bodybuilding machine with an intensity of 67 to 80% of the maximum strength and aerobic exercise with a stationary bike and an intensity of 60 to 85% of the maximum heart rate, for 8 weeks and 3 days a week. Body composition measurements were taken 24 hours before and 24 hours after exercise. For statistical analysis in the findings section, one-way analysis of covariance test was used to examine inter-group changes. Findings: The results of this study showed that after eight weeks of resistance and aerobic training, a significant decrease in the BMI of subjects in the training group was observed compared to the control group (P<0.001). Also, the results of analysis of covariance showed that after eight weeks of selected training (resistance-aerobic) the two indexes of IGFBP3 and IGF1 in the training group decreased significantly compared to the control group (P<0.001 and P<0.006, respectively). Conclusion: According to the results of this research, both resistance and aerobic training methods can be used to reduce weight, BMI, IGFBP3 and IGF1. مقدمه و هدف: هدف از این پژوهش، بررسی اثر تمرین (مقاومتی-هوازی) بر سطوح IGFBP3, IGF1, BMI زنان چاق می‌باشد. مواد و روش‌ها: به این منظور 24 زن غیرفعال چاق 25 تا 37 ساله با BMI 30 تا 35 کیلوگرم بر مترمربع به‌طور تصادفی به دو گروه 12 نفره تمرین و کنترل تقسیم شدند. تمرین منتخب شامل تمرین مقاومتی با وزنه و دستگاه مخصوص بدنسازی با شدت 67 تا 80 درصد قدرت بیشینه و هوازی با دوچرخه ثابت و شدت 60 تا 85 درصد ضربان قلب بیشینه، به مدت 8 هفته و3 روز در هفته انجام گرفت. اندازه‌گیری‌های ترکیب بدن 24 ساعت قبل 24ساعت بعد از تمرین انجام شد. نمونه‌گیری خونی هم 24 ساعت قبل و48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین بعد از 12 ساعت ناشتایی انجام شد. برای آنالیز آماری در بخش یافته‌های از آزمون تحلیل کواریانس یک راهه برای بررسی تغییرات بین گروهی استفاده گردید. یافته‌ها: نتایج این پژوهش نشان داد پس از هشت هفته تمرین مقاومتی و هوازی کاهش معنادری در BMI آزمودنی‌های گروه تمرین نسبت به گروه کنترل مشاهد شد(001/0>P). همچنین نتایج آزمون تحلیل کواریانس نشان داد بعد از هشت هفته تمرین منتخب( مقاومتی–هوازی) دو شاخصIGFBP3 IGF1, در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل کاهش معناداری پیدا کردند( به ترتیب001/0>P و 006/0>P). نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج این تحقیق، هر دو روش تمرینی مقاومتی و هوازی می‌تواند جهت کاهش وزن، BMI IGFBP3 وIGF1 مورد استفاده قرار گیرند. https://jme.guilan.ac.ir/article_6375_9cfe7a18f12b25ecb2d755107a4d2c0f.pdf

دانشگاه گیلان سوخت و ساز و فعالیت ورزشی 2322-2867 12 2 2022 09 23 Response of Liver Tissue Oxidative Indices to Bisphenol-A intoxicated Rats to Eight Weeks of Aerobic Training with and without Zinc Supplementation (Zinc Nanoparticles and Nanoparticles) پاسخ شاخص های اکسیداتیو بافت کبد موش های صحرایی آلوده شده با بیس فنول A به هشت هفته تمرین هوازی با و بدون مصرف مکمل روی (نانوذره و ذره نمکی اکسید روی) 106 129 6379 10.22124/jme.2023.24007.270 FA محمد سلماسی گروه فیزیولوژی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران 0009-0008-5233-069X اصغر توفیقی گروه فیزیولوژی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران سیامک عصری رضایی گروه کلینیکال پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران جواد طلوعی آذر گروه فیزیولوژی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران Journal Article 2023 03 02 Aims: The purpose of this study was to investigate the effect of moderate-intensity aerobic exercise with and without supplementation of nanoparticles and zinc oxide salts on hepatocyte oxidative markers in BPA-intoxicated rats.<br /><br />Methods: 60 male rats were divided into 12 groups: 1) Control; 2) BPA; 3) Exercise; 4) Exercise+BPA; 5) Nanoparticle supplementation (Nano); 6) Nanoparticle+BPA (Nano+BPA); 7) Zinc oxide salt (Zno); 8) Zinc oxide salt+BPA (Zno+BPA); 9) Exercise+Nano; 10) Exercise+Nano+BPA; 11) Exercise+Zno; and 12) Exercise+Zno+BPA. The exercise program was performed for eight weeks with 50-75% VO2max for 25 to 64 minutes. Nanoparticles supplemented give with 5 mg/kg 5 days a week for eight weeks.<br /><br />Results: The activity of the antioxidant enzymes GPX, SOD and Catalase increase significantly in the BPA group in addition to the increase in the exercise group, but TAC status decreased significantly in the exercise group alone (p = 0.001) and Zno and NanoZno groups significantly increased this index compared to the healthy control group (p = 0.001). Interestingly, in MDA and AOPP, the BPA groups showed a significant increase in these variables, supplementation caused a significant decrease in these variables, and the highest reduction was in BPA+Nano and BPA+Zno (p = 0.001).<br /><br />Conclusion: BPA causes reactive changes in antioxidant capacity, it destroys total antioxidant capacity. However, oxidative index studies revealed that a combination of moderate-intensity exercise and zinc oxide supplements (especially supplementation alone) may alter the kinetics of BPA contamination by inhibiting the oxidative system and subsequently improving hepatocyte status. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر هشت تمرین هوازی با شدت متوسط با و بدون مصرف مکمل نانوذره و ذره‌نمکی اکسید روی بر شاخصهای اکسیداتیو بافت کبد موش های آلوده شده با BPA بود.<br /><br />مواد و روش‌ها: 60 سر موش در 12 گروه 5 تایی: 1) کنترل، 2) BPA، 3) تمرین هوازی، 4) تمرین هوازی+BPA، 5) نانوذره، 6) نانوذره+BPA، 7) ذره نمکی اکسید روی، 8) ذره نمکی اکسید روی+BPA، 9) تمرین+ نانوذره، 10) تمرین+ نانوذره+BPA، 11) تمرین+ذره نمکی اکسید روی و 12) تمرین+ذره نمکی اکسید روی+BPA قرار گرفتند. تمرین هوازی با شدت 75ـ50 درصد VO2max و به مدت 64ـ25 دقیقه اجرا شد. مکمل‌ روی تا اتمام دوره تزریق شد.<br /><br />نتایج: فعالیت آنزیم‌های GPX، SOD و کاتالاز در گروه تمرین ورزشی و گروه‌‌های BPA افزایش معنی‌داری نشان داد، در بررسی مقادیر TAC مشخص شد تمرین ورزشی به تنهایی سبب کاهش معنی‌دار (001/0=P) و گروه‌های دریافت کننده مکمل‌های Zno و NanoZno سبب افزایش معنی‌دار این شاخص نسبت به گروه کنترل سالم شد (001/0p=). این در حالی بود که در بررسی MDA و AOPP مشخص شد گروه‌های BPA افزایش شدیدی در این متغیرها ایجاد کردند که مکمل سبب کاهش معنی‌دار این متغیرها شد و بیشترین کاهش مربوط به BPA+Nano و BPA+Zno بود (001/0p= ).<br /><br />نتیجه‌گیری: دریافت BPA ظرفیت آنتی‌اکسیدانتی را تخریب می‌نماید. با وجود این، ترکیب تمرین ورزشی با شدت متوسط و مکمل‌های اکسید روی (به ویژه مکمل به تنهایی) ممکن است کینتیک آلوده‌شدن با BPA را با مهار سیستم اکسیدانی تغییر دهد و متعاقب آن بهبود وضعیت هپاتوسیت‌ها را بدنبال داشته باشد. https://jme.guilan.ac.ir/article_6379_61de1d969328784b0aeb1b12b7c544db.pdf

دانشگاه گیلان سوخت و ساز و فعالیت ورزشی 2322-2867 12 2 2022 09 23 Effect of supplementation of L-arginine on platelet indices in response to a high intensity interval exercise in overweight men تاثیر مکمل‌دهی ال-آرژنین بر پاسخ شاخص‌های پلاکتی به یک جلسه فعالیت تناوبی با شدت بالا در مردان دارای اضافه‌وزن 130 142 6380 10.22124/jme.2023.24036.276 FA سیامک رهبر دانشجوی دکتری دانشگاه تبریز سجاد احمدی زاد دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی تهران هیوا رحمانی دکترای تخصصی فیزیولوژی ورزشی Journal Article 2023 03 05 Objective: To investigate the effect of L-arginine supplementation on platelet indices in response to a high intensity interval exercise.<br /><br />Methods: Ten healthy overweight young men (BMI=27 ± 1.2 kg/m2) participated voluntarily in this cross-over and double-blind study, and performed a high intensity interval exercise (HIIE) protocol with L-arginine supplementation or placebo, where, two trials were separated by seven days. In each session, the subjects consumed 0.075 g per kg body weight of supplement or placebo which was dissolved in 400 ml of water, and 90 minutes later, performed HIIE as 12 intervals of 3-minute on treadmill (activity: 1-min, 100% of vVO2max, recovery: 2-min, 40% of vVO2max). To measure platelet indices including mean platelet volume (MPV), platelet count (PLT), plateletcrit (PCT) and platelet distribution width (PDW), three blood samples were taken before supplementation and immediately before and after HIIE.<br /><br />Results: Regardless of the type of supplement, HIIE increased PLT and PCT by 29 and 31%, respectively (P < 001), but did not have a significant effect on MPV and PDW. Furthermore, consumption of L-arginine 90 min prior to HIIE, inhibited PCT (P = 0.043) but had no effect on PLT.<br /><br />Conclusion: Intermittent nature and recovery periods in HIIE protocol did not significantly increase MPV and PDW in both sessions, which may be a reason for the safety of the HIIE. L-arginine supplementation prior to HIIE only reduced PCT, due to its inability to affect other indices, to achieve more accurate results further studies with more effective doses of supplementation are needed. هدف: بررسی تاثیر مکمل‌دهی ال-آرژنین بر پاسخ شاخص‌های پلاکتی به یک جلسه فعالیت تناوبی شدید می‌باشد.<br /><br />روش‌شناسی: 10 مرد جوان سالم دارای اضافه‌وزن (2/1±27BMI=) داوطلبانه در تحقیق متقاطع و دوسو‌کور حاضر شرکت کرده و یک پروتکل فعالیت تناوبی شدید (HIIE) را با مکمل ال-آرژنین یا دارونما در 2 جلسه با فاصله 7 روز انجام دادند. در هر جلسه آزمودنی‌ها مکمل یا دارونما را به مقدار 075/0 گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن و بصورت محلول در 400 میلی‌لیتر آب مصرف کرده و پس از 90 دقیقه، HIIE را بصورت 12 تناوب 3 دقیقه‌ای بر روی تردمیل (فعالیت: یک دقیقه‌ ،100 درصد vVO2max، ریکاوری: دو دقیقه، 40 درصد vVO2max) انجام ‌‌دادند. جهت اندازه‌گیری شاخص‌های پلاکتی شامل تعداد پلاکت‌ها (PLT)، درصد پلاکتی (PCT)، میانگین حجم پلاکتی (MPV) و پهنای توزیع پلاکتی (PDW)، قبل از مکمل‌دهی و بلافاصله قبل و بعد از HIIE، 3 نمونه خونی گرفته شد.<br /><br />یافته‌ها: صرفنظر از نوع مکمل، HIIE بترتیب باعث افزایش 29 و 31 درصدی PLT و PCT شد (001>P)، ولی تاثیر معنی‌داری بر MPV و PDW نداشت (05<P) و مصرف ال-آرژنین 90 دقیقه قبل از HIIE باعث مهار PCT شد (043/0=P) اما تاثیری بر PLT نداشت.<br /><br />نتیجه‌گیری: تناوبی بودن و وجود دوره‌های ریکاوری در پروتکل HIIE باعث عدم افزایش معنی‌دار MPV و PDW در هر دو جلسه شد که می‌تواند دلیلی بر ایمن بودن HIIE باشد. مکمل‌دهی ال-آرژنین قبل از HIIE تنها باعث کاهش PCT شد که با توجه به عدم تاثیرگذاری آن بر سایر شاخص‌ها، مطالعات بیشتری با دوزهای اثرگذارتر مکمل لازم است. https://jme.guilan.ac.ir/article_6380_4f4509d93919d626937dfabebfda3cfd.pdf

دانشگاه گیلان سوخت و ساز و فعالیت ورزشی 2322-2867 12 2 2022 09 23 The effect of simulating staying at moderate altitude with thyme consumption on cardiomyopathy and liver enzymes in Rats with type 2 diabetes تأثیر شبیه‌سازی ماندن در ارتفاع متوسط به همراه مصرف آویشن، بر کاردیومیوپاتی و آنزیم‌های کبدی موش های صحرایی دیابتی نوع دو 143 162 6381 10.22124/jme.2023.24199.288 FA مهدی فراموشی عضو هیات علمی دانشگاه هنر اسلامی تبریز 0000-0002-3312-5307 رامین امیرساسان گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده‌ی تربیت بدنی علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران وحید ساری صراف گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده‌ی تربیت بدنی علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2023 03 29 the aim of study was to investigate the effect of simulating staying at medium altitude along with consumption of thyme on the cardiomyopathy rate of type 2 diabetic rats and their simultaneous effect on liver enzymes.Methods: For this purpose, 40 Wistar rats were divided into five groups of eight. In order to induce type 2 diabetes, streptozotocin was injected intraperitoneally.Altitude group was alternately placed for eight weeks in night sleep conditions at a simulated altitude in a hypoxia chamber, and thyme group was supplemented with thyme in the form of 400 mg/kg of hydroalcoholic extract in 30 ml of drinking water. Cardiomyopathy was measured through two indices of apoptosis (western blot) and fibrosis (staining), and diabetic indices, liver enzymes using methods Calorimetry was measured by biochemistry company.<br /><br />Results: The results showed that 8 weeks of altitude and thyme reduce the fasting glucose level in diabetics (P<0.05). Also, the results of the multivariate analysis of variance test showed Apoptosis and fibrosis showed a significant decrease in myocardial with exposure to altitude and simultaneous consumption of thyme (p<0.025). Also, moderate altitude and consumption of thyme extract had no significant effect on the serum levels of ALT and AST transaminases.<br /><br />Conclusion: Simulated moderate altitude and consumption of thyme in this research decreased fasting blood sugar and on the other hand, by reducing apoptosis and fibrosis, it prevented cardiomyopathy in the heart of type 2 diabetic rats, but these two variables did not cause a significant decrease in ALT and AST enzymes. مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر شبیه سازی ماندن در ارتفاع متوسط به همراه مصرف آویشن بر میزان کاردیومیوپاتی موش‌های صحرایی دیابتی نوع دو و تأثیر هم‌زمان آن‌ها بر آنزیم‌های کبدی بود. روش‌ها: بدین منظور تعداد 40 سر موش صحرایی به پنج گروه هشت تایی تقسیم شدند. جهت القای دیابت نوع دو استرپتوزوتوسین با دوز mg/kg37 تزریق شد. گروه‌ ارتفاع هشت هفته در شرایط شب مانی در ارتفاع شبیه سازی شده در اتاقک هیپوکسی (14% معادل فشار اکسیژن 106میلیمتر جیوه و مشابه ارتفاع 3400متر) بطور متناوب قرار گرفتند و گروه مکمل یاری آویشن بصورت mg/kg 400 عصاره هیدروالکلی در 30ml آب مصرفی بصورت روزانه دریافت کردند. کاردیومیوپاتی از طریق دو شاخص آپوپتوز (وسترن بلات)و فیبروز (رنگ آمیزی) میوکارد اندازه گیری شد و آنزیم‌های کبدی با استفاده از روش‌های کالری متری شرکت زیست شیمی اندازه گیری گردید. یافته‌ها: نتایج نشان داد 8 هفته شب مانی در ارتفاع، مکمل یاری آویشن و ترکیب این دو موجب کاهش میزان گلوکز ناشتا در دیابتی‌ها می‌شود (05/0>P). همچنین آپوپتوز و فیبروز با قرارگرفتن در ارتفاع و مصرف همزمان آویشن در میوکارد کاهش معنی‌داری در دیابت نوع دو نشان داد (0.025p<). همچنین ارتفاع متوسط و ﻣﺼﺮف ﻋﺼﺎره آویشن ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻣﻌﻨﯽ‌داری ﺑﺮ سطوح سرمی ترانس‌آمینازهای ALT و AST نداشت.<br /><br />نتیجه‌گیری: ارتفاع شبیه‌سازی شده متوسط و آویشن در این تحقیق موجب کاهش قند خون ناشتا شد و از طرفی با کاهش آپوپتوز و فیبروز موجب پیشگیری از کاردیومیو پاتی موش‌های صحرایی دیابتی نوع دو شد اما این دو متغیر موجب کاهش معنی‌دار آنزیم‌های ALT و AST نشدند. https://jme.guilan.ac.ir/article_6381_0241b3051b12353f6814194f3d876640.pdf

دانشگاه گیلان سوخت و ساز و فعالیت ورزشی 2322-2867 12 2 2022 09 23 Comparison of the effect of eight weeks aerobic exercises and 10-20-30 on serum levels of spexin and lipid profile indices of obese men مقایسه اثر هشت هفته تمرینات هوازی و 30-20-10 بر روی سطوح سرمی اسپکسین و شاخص‌های پروفایل لیپیدی مردان چاق 163 179 6382 10.22124/jme.2023.24213.290 FA رقیه فخرپور دانشگاه شهید مدنی آذربایجان حمید یزدانشناس گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران Journal Article 2023 04 01 Aim: choosing the type of sports activity for better effect in obese people can be considered as an important factor and challenge. On the other hand, Spexin plays a central and peripheral role in regulating satiety and food intake, motility of the digestive tract, energy metabolism and glucose/lipid metabolism. Therefore, the present study was conducted with the aim of comparing the effect of eight weeks of aerobic exercise and 30-20-10 on serum levels of spexin and lipid profile indices of obese men. <br /><br />Methods: The present experimental study and its statistical sample were 30 obese men who were randomly assigned to two groups of aerobic exercise and 30-20-10 exercise (15 people in each group). Aerobic exercise and 30-20-10 exercise were performed for eight consecutive weeks. Before and after the start of the protocol, height, weight, maximum oxygen consumption blood sampling from the brachial vein were performed to evaluate the amount of spexin and lipid profile.<br /><br />Results: The inter-group results showed that there was a significant difference in the levels of SPX and total cholesterol between the two groups of aerobic exercise and 30-20-10 exercise, so that by examining the difference in means, the greatest effect was after aerobic exercise. P = 0.001 and P = 0.005). But HDL levels were not significantly different between the two groups (P=215).<br /><br />Conclusion: According to the results of the present study, it is likely that aerobic exercise has a better effect on the serum levels of spexin and cholesterol in obese people than 10-20-30 exercises. هدف: انتخاب نوع فعالیت ورزشی برای اثرگذاری بهتر در افراد چاق می‌تواند به عنوان عامل و چالشی مهم تلقی شود. از طرفی اسپکسین به صورت متمرکز و پیرامونی در تنظیم سیری و دریافت غذا، تحرک دستگاه گوارش، متابولیسم انرژی و متابولیسم گلوکز / لیپید نقش دارد. بنابراین مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر هشت هفته تمرینات هوازی و 30-20-10 بر روی سطوح سرمی اسپکسین و شاخص‌های پروفایل لیپیدی مردان چاق صورت گرفت.<br /><br />روش کار: پژوهش حاضر تجربی و نمونه آماری آن30 مرد چاق بودند که به طور تصادفی در دو گروه تمرین هوازی و تمرین 30-20-10 قرار گرفتند (هر گروه 15 نفر). فعالیت ورزشی هوازی و تمرین 30-20-10 به مدت هشت هفته متوالی اجرا‌ گردید. قبل و بعد از شروع پروتکل، از آزمودنی‌ها اندازه‌گیری قد، وزن، حداکثراکسیژن مصرفی و همچنین خون‌گیری از سیاهرگ وریدی- بازویی به منظور ارزیابی میزان اسپکسین و نیمرخ لیپیدی انجام‌گرفت. <br /><br />یافته‌ها: نتایج بین گروهی نشان داد سطوح SPX و کلسترول تام در بین دو گروه تمرین هوازی و تمرین 30-20-10 تفاوت معناداری وجود داشت به طوری که با بررسی تفاوت میانگین‌ها بیشترین اثر گذاری بعد از تمرینات هوازی بوده است (001/0 =P و 005/0=P). اما سطوح HDL در بین دو گروه تفاوت معناداری نداشت (215=P). <br /><br />نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر، احتمالا فعالیت ورزش هوازی نسبت به تمرینات 30-20-10 اثر بخشی بهتری بر روی سطوح سرمی اسپکسین و کلسترول در افراد چاق دارند. https://jme.guilan.ac.ir/article_6382_cbc59010b3a05b801d3092b7b2700473.pdf

دانشگاه گیلان سوخت و ساز و فعالیت ورزشی 2322-2867 12 2 2022 09 23 The effect of 70 percent reduction in training load during the tapering on serum levels of cortisol , testosterone , the ratio of testosterone to cortisol and performance changes in trained swimmers تعیین تأثیر کاهش 70درصدی بار تمرین در دوره تیپرینگ بر تغییرات سطوح سرمی کورتیزول، تستوسترون، نسبت تستوسترون به کورتیزول و عملکرد شناگران مرد ورزیده 180 192 6383 10.22124/jme.2023.23945.244 FA آقاعلی قاسم نیان دانشیار دانشگاه زنجان، زنجان، ایران احمد آزاد 3- گروه تربیت بدنی، واحد بندر انزلی، دانشگاه آزاد اسلامی، بندر انزلی، ایران. محمدرضا سراجی وطن دانشجو گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان، دانشگاه زنجان، ایران - - گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه Journal Article 2023 02 26 Introduction: The purpose of this study was to determine the effect of 70percent reduction in training loade during the tapering on serum levels of cortisol, testosterone and performance changes in trained swimmers<br /><br />Methods: In this quasi-experimental study, 20 trained male swimmers were selected by available sampling method and participated voluntarily in the study. Then based on the record of 200m freestyle, the subjects were divided into two groups: Taper(n=10) and control(n=10). Both groups initially Participated in6 weeks in incremental exercises training. Then the taper group spent the 14-day period with a 70% reduction in training load and the control group continued training with the same load as before. In both groups, performance tests (upper and lower body strength) and blood samples (for measurement of serum testosterone, cortisol and testosterone / cortisol ratio) were taken at the beginning of the taper and after the end of this period. For determination of testosterone and cortisol levels, ELISA kits was used. Data were analyzed using, paired t-, and covariance tests. <br /><br />Results: The results indicated that after the tapering , there was a significant difference between the two groups in swimming performance (200m freestyle), upper and lower strength, serum cortisol levels, and the ratio of testosterone to cortisol(P< 0/05). However, there was no significant difference in testosterone levels between the two groups(P> 0/05).<br /><br />Conclusion: The findings of this study showed that taper plan with 14-days, improved anabolic conditions and performance in trained swimmers. مقدمه: هدف از پژوهش حاضر، تعیین تأثیر کاهش 70درصدی بار تمرین در دوره تیپرینگ بر تغییرات سطوح سرمی کورتیزول، تستوسترون، نسبت تستوسترون به کورتیزول و عملکرد شناگران مرد ورزیده بود. <br /><br />روش‌ کار: در این مطالعه نیمه تجربی 20 شناگر مرد ورزیده به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به‌صورت داوطلبانه در پژوهش شرکت کردند. سپس آزمودنی‌ها بر اساس رکورد شنای 200متر آزاد به دو گروه تیپر(10نفر) و کنترل(10نفر) تقسیم شدند. هر دو گروه ابتدا تمرینات فزاینده 6هفته‌ای را پشت سر گذاشتند. سپس گروه تیپر، دوره 14 روزه را با کاهش 70درصد حجم تمرین سپری کردند و گروه کنترل با همان بار قبلی، تمرینات را ادامه دادند. در هر دو گروه آزمون های عملکرد(قدرت‌بالاتنه و پایین‌تنه) و نمونه‌های خونی (برای ارزیابی مقادیر سرمی تستوسترون، کورتیزول و نسبت تستوسترون به کورتیزول) در شروع تیپر و پس از پایان دوره تیپر گرفته شد. جهت سنجش مقادیر تستوسترون و کورتیزول از کیت های الایزا استفاده شد و برای تحلیل تفاوت بین‌گروهی، از آزمون کوواریانس و برای تحلیل تفاوت‌های درون‌گروهی از آزمون تی‌تست زوجی استفاده شد. <br /><br />یافته‌ها: نتایج نشان داد بعد از دوره تیپرینگ بین دو گروه در عملکرد شنای آزاد 200 متر، قدرت بالاتنه و پایین‌تنه، سطوح کورتیزول سرمی و نسبت تستوسترون به کورتیزول تفاوت معنی‌داری وجود دارد(05/0 P). اما در سطوح استراحتی تستوسترون بین دو گروه تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد(05/0> P). <br /><br />نتیجه‌گیری: به‌طورکلی نتایج نشان داد در شناگران مرد تمرین کرده تیپرینگ 14 روزه موجب بهبود شرایط آنابولیکی و عملکرد شناگران شد. https://jme.guilan.ac.ir/article_6383_2f11efbe83d56a15d446ddfb12376fe2.pdf

دانشگاه گیلان سوخت و ساز و فعالیت ورزشی 2322-2867 12 2 2022 09 23 Effect of Six-Week Resistance Training on Fertility indices in Obese Male Students اثر شش هفته تمرینات مقاومتی بر منتخبی از شاخصهای موثر در باروری در دانشجویان مرد چاق 193 206 6448 10.22124/jme.2023.24123.285 FA الناز صادق‌پور فیروزآباد گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران علیرضا براری گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی ، آمل Journal Article 2023 03 15 Aim: Changes in the hypothalamo-pituitary axis are probably related to changes in sex hormones. Physical training is one of the effective factors in the changes of this axis. purpose of this study was the effect of six weeks of ResistanceTraining on free Testosterone serum levels, sex hormones binding globuline, Inhibin b and luteinizing and follicle-stimulating hormone in obese men students. Methods: For this purpose, 20 obese male students with aged range of 20 ± 2 years participated in this study and divided randomly into 2 groups 10 people of resistance training and control. Resistance training was performed for six weeks and three sessions per week in %60 to %70 repetition maximun. In order to analyze the biochemical variables, blood samples were taken at two stages, 48 hours before and after of training period. Inter group and between changes of information were performed by dependent and independent t-test. Results: The results of this study showed that resistance training led to a significant increase in free testosterone serum concentration and a significant increase in SHBG in obese men. But after six weeks of training, there were no significant changes in inhibin b, luteinizing hormone and follicular stimulation hormone. Conclusion: six weeks of resistance training with improved body composition, upper and lower body muscle strength and also aerobic power are associated with changes in sex hormones in obese men. هدف: تغییرات در محور هیپوتالاموس- هیپوفیز احتمالا با تغییرات در هورمون‌های جنسی در ارتباط است. تمرینات‌بدنی نیز یکی از فاکتورهای موثر در تغییرات این محور است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تاثیر شش هفته تمرین مقاومتی بر سطوح سرمی تستسترون آزاد، گلوبولین متصل شونده به هورمون‌های جنسی، اینهیبین b، هورمون لوتئینی و محرک فولیکولی در دانشجویان مرد چاق بود. روش شناسی: برای این منظور بیست دانشجوی پسر چاق با دامنه سنی2±20 سال در این پژوهش شرکت نمودند و به صورت تصادفی به دو گروه 10 نفری تمرین مقاومتی و کنترل تقسیم شدند. تمرین مقاومتی در مدت شش هفته و سه جلسه در هفته و با شدت 60% تا 70% یک تکرار بیشینه اجرا شد. به منظور آنالیز متغیرهای بیوشیمیائی نمونه‌های خونی در دو مرحله 48 ساعته قبل و بعد از دوره تمرینی گرفته شد. تغییرات درون‌گروهی و بین گروهی اطلاعات با آزمون t وابسته و مستقل انجام پذیرفت. یافته‌ها: نتایج این مطالعه نشان داد که تمرین مقاومتی منجر به افزایش معنی دار غلظت سرمی تستسترون آزاد و افزایش معنی دار SHBG در مردان چاق شد. اما بعد از شش هفته تمرین، تغییر معنی داری در اینهیبین b، هورمون لوتئینی و هورمون محرک فولیکولی مشاهده نشد. بحث: شش هفته تمرین مقاومتی به همراه بهبود ترکیب بدنی، قدرت عضلانی بالاتنه و پائین تنه و هم چنین توان هوازی با تغییرات هورمونهای جنسی در مردان در ارتباط است. https://jme.guilan.ac.ir/article_6448_0c5a9edb3b4632b411530760aefbe834.pdf