ویژگی‌های فیزیولوژیک و آنتروپومتریک بازیکنان تیم ملی والیبال ایران بر اساس پست بازی

نویسندگان

چکیده

چکیده
هدف: هدف مطالعه حاضر بررسی نیمرخ فیزیولوژیک و آنتروپومتریک والیبالیست‌های نخبه و بزرگسال بر اساس پست بازی آن ها بود.
روش پژوهش: 36 بازیکن تیم ملی والیبال ایران با میانگین سن 5/4±5/24 سال در مطالعه شرکت کردند. بازیکنان بر اساس پست بازی به 5 گروه پاسور (7 نفر)، لیبرو (6 نفر)، دفاع کننده وسط (8 نفر)، دریافت کننده قدرتی (9 نفر) و پشت خط زن (6 نفر) تقسیم شدند. سپس متغیر‌های فیزیولوژیک شامل توان هوازی (آزمون شاتل ران)، توان بی‌هوازی (آزمون ارگوجامپ 15 ثانیه)، انعطاف‌پذیری (آزمون انعطاف تنه به جلو)، سرعت (آزمون 40 یارد)، چابکی (آزمون 9×4 متر) و توان انفجاری (آزمون پرش عمودی) و متغیرهای آنتروپومتریک شامل وزن، قد و درصد چربی (پنج نقطه ای) شرکت کنندگان اندازه‌گیری شد. همچنین ویژگی‌های سوماتوتیپ آن ها نیز مورد ارزیابی قرار گرفت.
یافته ها: لیبروها کوتاه‌تر و لاغرتر از سایر بازیکنان بودند (05/0P<)، آن ها همچنین دارای چابکی بیشتری بودند (05/0P<). دریافت کننده‌های قدرتی و دفاع کننده‌های وسط به ترتیب مزومورف‌ و اکتومورف‌تر از سایر پست‌ها بودند (05/0P<). پاسور‌ها و لیبروها عملکرد پرش عمودی ضعیف‌تری نسبت به سایر بازیکنان داشتند (05/0P<). همچنین، پاسور‌ها و لیبروها از انعطاف پذیری بیشتری نسبت به سایر بازیکنان برخوردار بودند (05/0P<). در مورد سایر متغیرهای فیزیولوژیک و آنتروپومتریک تفاوت معنی‌داری بین پست‌ها وجود نداشت.
نتیجه گیری: نتایج تحقیق نشان دهنده تفاوت‌های فیزیولوژیک و آنتروپومتریکی بین بازیکنان پست‌های مختلف والیبال می باشد که این تفاوت ها با بارکارهای مختلف آن ها همخوانی دارد. از جنبه عملی، پیشنهاد می شود که متخصصان ورزشی و مربیان در طراحی برنامه‌های تمرین ویژه هر پست و استعدادیابی بازیکنان باید ویژگی‌های فیزیولوژیک و آنتروپومتریک آنان را در نظر بگیرند.
واژگان کلیدی: والیبال، آمادگی بدنی، ترکیب بدنی، سوماتوتیپ

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Physiological and anthropometric characteristic of Iranian national volleyball players according to their playing position

نویسندگان [English]

  • Nader Shavandi
  • Abbas Saremi
چکیده [English]

Abstract
Aim: The aim of this study was to investigate the anthropometric and physiological profiles of senior elite volleyball players according to their playing position.
Methods: Thirty six national volleyball players (age: 24.5±4.5 years) participated in this study. Players were classified to 5 groups according to playing position: setters (n=7), liberos (n=6), middle blockers (n=8), receiver attackers (n=9) and back court attackers (n=6). Physiological variables consists of aerobic fitness (shuttle run test), anaerobic fitness (15s ergojump test), flexibility (sit and reach test), speed (40 yard running), agility (4×9 m test), explosive power (vertical jump) and anthropometric variables consists of weight, height and body fat percent (5 sites skinfold) of participants were measured. Also, their somatotype characteristics were calculated.
Results: Liberos were the thinner and shorter than other players (p<0.05), they also had more agility (p<0.05). Middle blockers and receive attackers were more ectomorph and mesomorph than other player, respectively (p<0.05). Setters and liberos had poorer vertical jump performance than other groups (p<0.05). In addition, Setters and liberos had more flexibility than others (p<0.05). There were no other significant differences in physiological and anthropometric variables across playing positions.
Conclusion: These results suggest that anthropometric and physiological differences exist among volleyball player who play in different position. These differences fit with their different workload in a game. From a practical perspective, sport scientists and coaches should take the physiological and anthropometric characteristics of volleyball players into account when designing individualized position-specific training programs and talent identification.
Key words: Volleyball, Physical fitness, Body composition, Somatotype

کلیدواژه‌ها [English]

  • Volleyball
  • Physical fitness
  • Body Composition
  • Somatotype