اثر تمرینات هوازی و بی تمرینی متعاقب آن بر BDNF و عملکرد حافظۀ مردان میانسال سالم غیرفعال

نویسندگان

چکیده

چکیده
هدف: عامل رشد عصبی مشتق شده از مغز (BDNF) ازجمله شاخص‌های موثر در بیان عملکرد شناختی می‌باشد که به تازگی در تحقیقات حوزۀ سلامت بررسی شده است. با اینکه ارتباط مثبتی بین آمادگی هوازی، عملکرد شناختی و سطوح BDNF گزارش شده است، اطلاعات زیادی در مورد چگونگی تاثیر همزمان برنامۀ تمرینی و همچنین دوره‌های بی‌تمرینی، بر عملکرد حافظه و BDNF پایۀ سرم افراد میانسال موجود نیست.
روش پژوهش: 21 مرد میان سال (سن: 99/5±08/58 سال، وزن: 13/12±79/75 کیلوگرم، شاخص تودۀ بدن: 76/2±78/25 کیلوگرم بر مترمربع) به‌طور تصادفی در دو گروه شامل تمرین هوازی (11 نفر) و کنترل (10 نفر) تقسیم شدند. گروه تمرین هوازی در شش هفته تمرینات دویدن (3 جلسه در هفته)، به مدت 25 تا 40 دقیقه در هر جلسه با شدت 60 تا 70 درصد ضربان قلب ذخیره شرکت کردند. در سه مرحلۀ پیش آزمون، پایان تمرین و پس از پایان شش هفته بی‌ تمرینی، آزمون‌ های عملکرد حافظۀ کوتاه‌مدت و میان‌مدت و همچنین خون‌گیری انجام شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های t مستقل، تحلیل کوواریانس تک‌متغیره و تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر، تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها: شش هفته تمرین در گروه تمرین هوازی، سبب افزایش سطوح BDNF پایه سرم و همچنین عملکرد حافظه کوتاه مدت و میان‌مدت شد (05/0>P). پس از شش هفته بی‌تمرینی، سطوح هر سه متغیر به مقادیر اولیه بازگشتند.
نتیجه‌گیری: تمرین ورزشی منظم در آزمودنی های سالم، با افزایش سطوح BDNF سرم سبب بهبود عملکرد حافظه‌ای می شود، ولی این سازگاری‌ها در طی دورۀ بی‌تمرینی از دست می روند. از نظر بالینی این یافته ها اهمیت فعالیت هوازی را جهت حفظ و ارتقای عملکرد حافظه ای و پیشگیری از ابتلا به زوال عقل در آینده را تایید می کند.
واژگان کلیدی: تمرین و بی تمرینی، BDNF، حافظه، پیشگیری از افت عملکرد شناختی

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Effects of submaximal aerobic training and following detraining on serum BDNF level and memory function in midlife healthy untrained males

نویسندگان [English]

  • Arsalan Damirchi
  • Karim Azali Alamdari
  • Parvin Babaei
چکیده [English]

Abstract
Aim: Brain derived neurotrophic factor (BDNF) is an important factor affecting cognitive function which has recently interested a bulk trend of effort in the health context. In spite of a good body of evidence reported concern to positive association between aerobic fitness, cognitive function and serum BDNF, there is no enough information about the effect of aerobic training and also detraining period on memory function and circulatory BDNF in middle aged individuals.
Method: Twenty one middle aged males (age: 58.08±5.99, weight: 75.79±12.13 kg, BMI: 25.78±2.76 kg.m-2) randomized in two groups including aerobic exercise (Ex, n=11) and control (Con, N=10). Ex subjects participated in six weeks of endurance exercise sessions, 3 sessions/week by the intensity of 60-70% of HRR for 25 to 40 min in each min. Midterm and Short term memory tests were conducted and also blood samples were taken in three occasions including pretest, after six weeks of training and after the following six weeks of detraining period. Data were analyzed using independent t test, ANOVA and ANCOVA repeated measures.
Results: Six weeks of aerobic training in Ex group significantly increased basal serum BDNF level, and also short term and midterm memory function (P<0.05) which all were restored following to six weeks of detraining.
Conclusions: Regular exercise training is capable to augment basal serum BDNF and though to improve memory function in healthy subjects, however, theses adaptations were washed up throughout detraining. From clinical point of view, these findings confirm the importance of aerobic fitness to improve and maintaine memory function and future dementia to be prevented.

Key words: Training and detraining, BDNF, Memory, Dementia prevention.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Training and detraining
  • BDNF
  • Memory
  • Dementia prevention