سوخت و ساز و فعالیت ورزشی

پیزو-1 به عنوان یک گیرندۀ مکانیکی مرتبط با آدیپوژنز، التهاب بافت چربی و مقاومت به انسولین شناخته شده است. هدف پژوهش حاضر مقایسۀ اثر هشت هفته تمرینات مقاومتی، استقامتی و تناوبی شدید بر بیان ژنی پیزو-1 و ... بیشتر پیزو-1 به عنوان یک گیرندۀ مکانیکی مرتبط با آدیپوژنز، التهاب بافت چربی و مقاومت به انسولین شناخته شده است. هدف پژوهش حاضر مقایسۀ اثر هشت هفته تمرینات مقاومتی، استقامتی و تناوبی شدید بر بیان ژنی پیزو-1 و شاخص مقاومت به انسولین در موش‌های چاق نر بود.24 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار (10 هفته، 2/10±200 گرم) پس از شش هفته رژیم غذایی پرچرب به‌طوری تصادفی در چهار گروه شامل 1) تمرینات تناوبی شدید (HIIT)، 2) تمرینات مقاومتی (RT)، 3) تمرینات استقامتی (ET) و 4) کنترل (Co) تقسیم شده و در هشت هفته تمرینات و پنج جلسه در هفته شرکت کردند. رت‌ها 48 ساعت پس از آخرین جلسۀ تمرینی تشریح شدند و شاخص‌های مورد بررسی با استفاده از روش آزمایشگاهی مناسب مورد ارزیابی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس یک راهه و تی زوجی در سطح معنی داری کمتر از 05/0 انجام شد. بین تغییرات بیان ژنی پیزو-1، سطوح سرمی انسولین، گلوکز ناشتا خون، HOMA-IR و وزن بدن پس از هشت هفته RT، ET و HIIT تفاوتی معنی‌دار وجود دارد. علاوه بر این، وزن بدن در گروه تمرین تناوبی شدید در پس آزمون در مقایسه با پیش‌آزمون با کاهشی معنی‌دار همراه بود.با توجه به عملکرد ضد دیابتی و ضدچاقی پیزو-1، چنین به نظر می‌رسد، افزایش بیان ژنی پیزو-1 بافت چربی پس از اجرای هشت هفته تمرینات تناوبی شدید، مقاومتی و استقامتی می‌تواند به بهبود مقاومت به انسولین کمک کند.

مشاهده مقاله

اثرات افتراقی تمرینات تناوبی و تداومی بر بیان ژن TGR5 (بافت چربی و هیپوتالاموس) و مقاومت به انسولین در موش‌های صحرایی نر دیابتی چاق

امین نصرالله زاده فریدی؛ نجمه رضائیان؛ صادق چراغ بیرجندی؛ علی یعقوبی؛ مصطفی تیموری خروی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 23 شهریور 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2026.33705.460

چکیده

هدف: بررسی اثر تمرینات تناوبی و تداومی بر بیان ژن TGR5 (گیرنده اصلی هموستاز انرژی) در بافت چربی و هیپوتالاموس موش‌های صحرایی نر دیابتی چاق.روش‌شناسی: شانزده موش ویستار نر (۸ هفته‌ای) پس از القای چاقی (رژیم ... بیشتر

مشاهده مقاله

اثر تمرینات هوازی بر سطوح ایستمین-1 ِ بافت چربی، شاخص تری‌گلیسرید-گلوکز و نیم‌رخ لیپیدی در موش‌های نر چاق مبتلا به دیابت نوع دو

زهرا رحمانی؛ نجمه رضائیان؛ صادق چراغ بیرجندی؛ علی یعقوبی؛ وحید رضائی

دوره 16، شماره 1 ، فروردین 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2026.31713.428

چکیده

ایستمین-1، یک آدیپوکاین نوظهور شبه انسولین می‌باشد که برداشت گلوکز توسط بافت چربی را افزایش می‌دهد و در مقابل، سنتز لیپید کبدی را کم می‌کند. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرینات هوازی بر سطوح ... بیشتر ایستمین-1، یک آدیپوکاین نوظهور شبه انسولین می‌باشد که برداشت گلوکز توسط بافت چربی را افزایش می‌دهد و در مقابل، سنتز لیپید کبدی را کم می‌کند. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرینات هوازی بر سطوح ایستمین-1 ِ بافت چربی، شاخص تری-گلیسرید-گلوکز (TyG) و نیم‌رخ لیپیدی در موش‌های نر چاق و دیابتی بود.20 سر رتِ نرِ نژادِ ویستار (12-10 هفته، 20/11±40/276 گرم) با رژیم غذایی پرچرب و تزریق داروی استرپتوزوتوسین چاق و دیابتی شده و سپس، به شیوۀ تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل (10 سر در هر گروه) تقسیم شدند. رت‌ها در گروه تجربی در هشت هفته تمرینات هوازی دویدن روی نوارگردان در شدت 26-10 درصد سرعت بیشینه، 55-10 دقیقه در هر جلسه و پنج روز در هفته شرکت کردند. همۀ رت‌ها پس از آخرین جلسۀ تمرینی تشریح شدند و شاخص-های مورد بررسی ارزیابی گردید..اجرای هشت هفته تمرینات هوازی ضمن افزایش معنی‌دار سطوح ایستمین-1 بافت چربی وHDL، با کاهش معنی‌دار شاخص TyG ، FBS، تری‌گلیسرید ، کلسترول ، LDL و وزن در گروه تجربی در مقایسه با کنترل همراه بود. علاوه براین، سطوح FBS و وزن در گروه تجربی در پس آزمون در مقایسه با پیش آزمون با کاهشی معنی‌دار همراه بود. هم‌چنین، بین تغییرات سطوح ایستمین-1 پس از تمرینات هوازی با تغییرات FBS، شاخص TyG، تری-گلیسرید، کلسترول و HDL ارتباطی معنی‌دار وجود داشت. چنین به نظر می‌رسد هشت هفته تمرینات هوازی احتمالاً به واسطۀ افزایش ایستمین-1 سبب تعدیل نیم‌رخ متابولیکی و لیپیدی در موش‌های چاق دیابتی شده است.

مشاهده مقاله

اثر تمرینات مقاومتی و استقامتی بر بیان ژن هایMURF1 و MTURدر رت های نر سالمند

صادق چراغ بیرجندی؛ سمیه رستمیان دولت شانلو؛ علی یعقوبی

دوره 14، شماره 2 ، آبان 1403، ، صفحه 20-34

https://doi.org/10.22124/jme.2024.26222.338

چکیده

مقدمه: یکی از اختلالات شایع در دوره سالمندی آتروفی عضلانی وابسته به سن یا همان سارکوپنیا می‌باشد که منجر به کاهش توده عضلانی در سالمندی می‌شود. هدف از این پژوهش، بررسی اثر تمرینات مقاومتی و استقامتی ... بیشتر مقدمه: یکی از اختلالات شایع در دوره سالمندی آتروفی عضلانی وابسته به سن یا همان سارکوپنیا می‌باشد که منجر به کاهش توده عضلانی در سالمندی می‌شود. هدف از این پژوهش، بررسی اثر تمرینات مقاومتی و استقامتی بر بیان ژن‌های MURF1 و MTOR در رت‌های نر سالمند بود.. روش: تعداد ۳۰ سر موش صحرایی نر سالمند، با سن ۱۸ ماه به طور تصادفی به ۳ گروه کنترل (۱۰سر)، تمرین استقامتی (۱۰ سر) و تمرین مقاومتی (۱۰ سر) تقسیم شدند. در گروه استقامتی تمرینات به مدت ۸ هفته و ۵ جلسه در هفته بر روی نوارگردان اجرا شد و گروه مقاومتی تمرینات را به مدت ۸ هفته و ۵ جلسه در هفته بر روی نردبان انجام دادند. ۴۸ ساعت پس از آخرین جلسه تمرین و پس از ناشتایی شبانه، تمامی موش های صحرایی نر سالمند کشته شدند و از عضله دوقلو بافت‌برداری صورت گرفت. سپس میزان بیان ژن های MURF1 و mTOR با استفاده از ژن مرجع به روش Real Time PCR اندازه‌گیری شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها توسط آزمون‌ واریانس یک‌طرفه و آزمون تعقیبی توکی و با استفاده از نرم افزار آمارSPSS صورت گرفت. آزمون آنالیز واریانس نشان داد که میزان بیان ژن‌های mTOR و MURF1 در گروه‌های مختلف تفاوت معنی‌داری دارد (05/0≥P). یافته‌ها: نتایج آزمون تعقیبی توکی نشان داد بین گروه کنترل و مقاومتی تفاوت معنی‌داری وجود دارد و تمرین مقاومتی تاثیر بیشتری نسبت به تمرین استقامتی دارد.. نتیجه‌گیری: مطالعه حاضر نشان داد تمرینات مقاومتی نسبت به تمرینات استقامتی تاثیر بیشتری در فعال‌سازی مسیرهای اتوفاژی در عضله اسکلتی دارند. بنابراین، ممکن است تمرین مقاومتی بتواند با بهبود عوامل مرتبط با آتروفی عضلانی، پیشرفت سارکوپنیا در دوره سالمندی را مهار نماید.

بررسی تأثیر طول دوره تمرین تناوبی شدید بر سطح برخی عوامل التهابی و پروفایل لیپیدی مردان میانسال فعال

امین روشندل حصاری؛ علی یعقوبی

دوره 13، شماره 2 ، آذر 1402، ، صفحه 57-73

https://doi.org/10.22124/jme.2023.24810.306

چکیده

هدف ازتحقیق حاضر بررسی تأثیر 8 و 12 هفته تمرین تمرین تناوبی شدید (HIIT) برسطوح پروتئین واکنشگر C (CRP)، اینترلوکین 6 (IL-6)، هموسیستئین (HCY) وپروفایل لیپیدی مردان میانسال فعال بود. 30 مرد میانسال بروش نمونه گیری دردسترس ... بیشتر هدف ازتحقیق حاضر بررسی تأثیر 8 و 12 هفته تمرین تمرین تناوبی شدید (HIIT) برسطوح پروتئین واکنشگر C (CRP)، اینترلوکین 6 (IL-6)، هموسیستئین (HCY) وپروفایل لیپیدی مردان میانسال فعال بود. 30 مرد میانسال بروش نمونه گیری دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی دردوگروه تجربی وکنترل قرارداده شدند. برنامه HIIT، باشدت بالای 90 درصد ضربان قلب بیشینه بمدت 8 و 12 هفته هرهفته 3 جلسه اجراشد. سطوح سرمی شاخصهای CRP، IL-6، HCY، HDL، LDL، TC و TG در 3 مرحله پیش آزمون، میان آزمون و پس آزمون اندازه گیری شدند. HIIT درهر دو زمان 8 و 12 هفته ای تاثیر معناداری روی شاخص های LDL، TC و TG مردان میانسال داشت. از سویی دیگر HIIT در زمان 8 هفته تاثیر معنی داری بر روی شاخص های CRP(848/0p=)، IL-6 (080/0p=) و HCY(247/0p=) ایجاد نکرد اما درزمان 12 هفته تاثیر معنی داری بر روی شاخصهای CRP(003/0p=)، IL-6 (019/0p=) و HCY (012/0p=) بوجود آورد. همچنین بین هفته هشتم و هفته دوازدهم گروه تجربی در شاخصهای CRP (001/0p=)، IL-6 (045/0p=)، LDL (027/0p=) و TG(015/0p=) تفاوت معناداری مشاهده شد. به نظر می رسد HIIT در مدت زمان 8 هفته تغییرات مطلوبی را بر روی شاخص های لیپیدی مردان میانسال ایجاد می کند اما توانایی بهبود شاخص های التهابی آن ها را ندارد و برای ایجاد تغییرات مطلوب در شاخص های التهابی نیاز هست تا HIIT بیش از 8 هفته انجام گیرد و مدت 12 هفته باعث ایجاد تغییرات مطلوبی خواهد شد و احتمالا نقش موثری را در پیشگیری از بروز بیماری های قلبی میانسالان داشته باشد.

تغییرات سطح پروتئین شبه آنژیوپویتین 4 و مقاومت به انسولین در موش های مبتلا به کبد چرب غیر الکلی: تأثیر تمرین تناوبی شدید و عصاره خرفه

سمیه کاظمی اصفهانی؛ علی یعقوبی

دوره 12، شماره 1 ، فروردین 1401، ، صفحه 141-158

https://doi.org/10.22124/jme.2023.24110.284

چکیده

هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر 8 هفته تمرین تناوبی شدید (HIIT) همراه با مصرف مکمل گیاه خرفه بر سطح پروتئین شبه آنژیوپویتین 4 (ANGPTL4) کبدی و همچنین مقاومت به انسولین در موشهای مبتلا به NAFLD بود.بدین منظور 25 سر موش ... بیشتر هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر 8 هفته تمرین تناوبی شدید (HIIT) همراه با مصرف مکمل گیاه خرفه بر سطح پروتئین شبه آنژیوپویتین 4 (ANGPTL4) کبدی و همچنین مقاومت به انسولین در موشهای مبتلا به NAFLD بود.بدین منظور 25 سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار با سن شش هفته و با دامنه ی وزنی 160 تا 185 گرم، به طور تصادفی انتخاب و در 5 گروه کنترل سالم، کنترل کبد چرب، مصرف مکمل خرفه، تمرین HIIT و تمرین همراه با مصرف مکمل خرفه قرار داده شدند.جهت القای NAFLD ، موشها به مدت 12هفته تحت رژیم غذایی پُرچرب قرار گرفتند. مکمل خرفه با توجه به وزن موشها با دوز mg/kg 400 به گروههای مربوطه خورانده شد. پروتکل تمرینی HIIT به مدت 8 هفته، 5 جلسه در هفته با شدت ۹0درصد سرعت بیشینه انجام شد. مقاومت به انسولین درگروه کنترل کبد چرب بطور معناداری نسبت به سالم کنترل بالاتر بود (002/0=p). سطح این شاخص در گروه تمرین HIIT (01/0=p)، مکمل خرفه (037/0=p) و تمرین همراه با مکمل (012/0=p) به طور معناداری پایینتر از گروه کنترل کبدچرب بود. همچنین سطح ANGPTL4 کبدی در گروه کنترل کبدچرب بطور معناداری نسبت به سالم کنترل بالاتر بود (01/0=p). سطح این شاخص در گروه تمرین HIIT (036/0=p)، مصرف مکمل خرفه (01/0=p) و تمرین همراه بامکمل (007/0=p) بطور معناداری پایینتر از گروه کنترل کبدچرب بود. احتمالا تمرین HIIT به تنهایی و همراه بامصرف مکمل خرفه منجر به بهبود مقاومت به انسولین و ANGPTL4 می شود بنابراین می توانند در کنترل بیماری کبدچرب نقش کلیدی داشته باشند.

دوره 16 (1405)

دوره 15 (1404)

دوره 14 (1403)

دوره 13 (1402)

دوره 12 (1401)

دوره 11 (1400)

دوره 10 (1399)

دوره 9 (1398)

دوره 8 (1397)

دوره 7 (1396)

دوره 6 (1395)

دوره 5 (1394)

دوره 4 (1393)

دوره 3 (1392)

دوره 2 (1391)

دوره 1 (1390)

نویسنده = علی یعقوبی

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده