سوخت و ساز و فعالیت ورزشی - مقالات آماده انتشار

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تأثیر ریکاوری به کمک پرتهویه‌ای برعملکرد اسکوات و پرس سینه در مردان تمرین کرده مقاومتی

آرین سعید نامقی؛ بهمن میرزایی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 17 اردیبهشت 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2025.29548.388

چکیده

هدف: فعالیت مقاومتی با شدت بالا منجر به اسیدوز متابولیک و اختلال عملکرد عضلات می‌شود. روش پرتهویه‌ای، با ایجاد آلکالوز تنفسی، ممکن است این اثرات را کاهش دهد، اما شواهد مربوط به تأثیر آن بر عملکرد مقاومتی ... بیشتر هدف: فعالیت مقاومتی با شدت بالا منجر به اسیدوز متابولیک و اختلال عملکرد عضلات می‌شود. روش پرتهویه‌ای، با ایجاد آلکالوز تنفسی، ممکن است این اثرات را کاهش دهد، اما شواهد مربوط به تأثیر آن بر عملکرد مقاومتی متناقض است. این پژوهش به بررسی اثر ریکاوری با استفاده از پرتهویه‌ای بر عملکرد اسکوات و پرس سینه در مردان تمرین‌کرده مقاومتی پرداخته است.روش: در این پژوهش، 12 دانشجوی مرد تمرین‌کرده مقاومتی با میانگین سن 41/22 سال در سه جلسه با فاصله 72 ساعت از هم، شرکت کردند. در جلسه اول، اطلاعات فردی، یک تکرار بیشینه حرکات پرس سینه و اسکوات اندازه‌گیری شد و تمرین پروتکل پرتهویه‌ای انجام شد. در جلسات دوم و سوم، شرکت‌کنندگان 3 ست از حرکات پرس سینه و اسکوات را با شدت 80٪ یک تکرار بیشینه تا ناتوانی اجرا کردند و تعداد تکرارها ثبت شد. در استراحت بین ست‌ها (5 دقیقه)، شرکت‌کنندگان در دو حالت عادی (کنترل) یا با سرعت 60 نفس در دقیقه (پرتهویه‌ای) نفس کشیدند و داده‌ها با آزمون تی وابسته تحلیل شدند.یافته‌ها: نتایج نشان داد که ریکاوری به کمک پرتهویه‌ای به‌طور معنی داری (05/0≥p) باعث افزایش (92/10 درصدی در پرس سینه و 42/11 درصدی در اسکوات) میانگین تعداد تکرارهای انجام شده در حرکات پرس سینه (65/3 ± 66/23 پرتهویه‌ای در مقابل 93/3 ± 33/21 نرمال) و اسکوات (82/4 ± 83/26 پرتهویه‌ای در مقابل 27/4 ± 08/24 نرمال) شد. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش حاضر، ممکن است ریکاوری بین ست‌ها به کمک پرتهویه‌ای باعث بهبود عملکرد پرس سینه و اسکوات مردان تمرین کرده مقاومتی شود.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

اثر 12 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا و مکمل ویتامین D3 بر شاخص‌های سندرم متابولیک و مسیر سیگنال دهی پروتئین IRS-1 در بافت قلب رت‌های نر نژاد اسپراگ-داولی تغذیه شده با رژیم غذایی سرشار از فروکتوز

ئاره زو محمود فتاح؛ حمید محبی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 10 خرداد 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2025.30022.396

چکیده

اثر 12 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا و مکمل ویتامین D3 بر شاخص‌های سندرم متابولیک و مسیر سیگنال‌دهی پروتئین IRS-1 در بافت قلب رت‌های نر نژاد اسپراگ-داولی تغذیه شده با رژیم غذایی سرشار از فروکتوز بود.روش ... بیشتر اثر 12 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا و مکمل ویتامین D3 بر شاخص‌های سندرم متابولیک و مسیر سیگنال‌دهی پروتئین IRS-1 در بافت قلب رت‌های نر نژاد اسپراگ-داولی تغذیه شده با رژیم غذایی سرشار از فروکتوز بود.روش پژوهش: تحقیق حاضر از نوع تجربی و با طرح پس‌آزمون بود. تعداد 40 سر موش‌ صحرایی نر بالغ(7 هفته‌ای)نژاد اسپراگ-داولی با محدوده وزنی(250 - 270 گرم) به طور تصادفی به 5 گروه با 8 سر در هر گروه تقسیم شدند.برنامه تمرینی تناوبی با شدت بالا (HIIT) شامل اجرای 10 وهله فعالیت 4 دقیقه‌ای با شدت معادل 90-85 درصد VO2max و با دوره‌های استراحتی فعال 2 دقیقه‌ای به مدت 12 هفته و 5 روز در هفته بر روی نوارگردان (شیب صفر درجه) اجرا شد.یافته‌ها: داده‌ها افزایش معنی داری در وزن بدن (01/0 P <)، دور کمر (01/0 P <)، شاخص توده بدن (01/0 P <)، بافت چربی احشایی (01/0 P <)، و سطوح سرمی تری گلیسیرید (TG) (01/0 P<)، کلسترول تام (TC) (01/0 P <)، لیپوپروتئین با چگالی کم (LDL) (01/0 P <) و کاهش معنی دار در سطوح سرمی لیپوپروتئین با چگالی بالا HDL (01/0 P <)، و بیان پروتئین IRS-1، P-IRS-1 بافت قلب در گروه [CF]؛ نسبت به گروه‌ [CN]؛ را نشان دادند. نتیجه‌گیری: یافته‌های ما نشان می‌دهد که هر دو HIIT و مصرف ویتامین دی به‌طور مؤثر سندرم متابولیک ناشی از مصرف رژیم غذایی سرشار از فروکتوز را حداقل تا حدی از طریق فعال کردن سیگنال‌دهی P-IRS-1 بافت قلب، بهبود ترکیب بدن، شاخص‌های گلایسمیک و پروفایل لیپیدی کاهش می‌دهد.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

مقایسه 8 هفته برنامه تمرینی HIIT و MICTبر برخی شاخص‌های سندروم متابولیک،نیمرخ لیپیدی و سطح سرمی PGC-1 α در زنان یائسه 55 تا 65 سال

درسا مسعود سینکی؛ ارسلان دمیرچی؛ پروین بابایی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 15 مهر 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2025.31617.426

چکیده

مقدمه: در دوران یائسگی، شکل‌گیری عوامل زمینه‌ای بروز اختلالات متابولیکی، قلبی-عروقی و تحلیل عضلانی اتفاق می‌افتد که در صورت عدم کنترل این اختلالات، سبب بالا رفتن احتمال مرگ و میر زنان در دوران پسا ... بیشتر مقدمه: در دوران یائسگی، شکل‌گیری عوامل زمینه‌ای بروز اختلالات متابولیکی، قلبی-عروقی و تحلیل عضلانی اتفاق می‌افتد که در صورت عدم کنترل این اختلالات، سبب بالا رفتن احتمال مرگ و میر زنان در دوران پسا یائسگی می‌گردد. اجرای تمرینات منظم ورزشی می‌تواند بر این شاخص‌ها تاثیر بهبود دهنده داشته باشند. بنابراین، هدف پژوهش حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرین تناوبی شدید (HIIT) و تمرینات تداومی با شدت متوسط (MICT) بر این شاخصها و PGC-1α در زنان یائسه ۵۵ تا ۶۵ ساله بود.روش‌ها: در این پژوهش نیمه‌تجربی، ۴۵ زن یائسه به‌صورت تصادفی در سه گروه HIIT، MICT و کنترل قرار گرفتند (n=15). تمرینات به مدت ۸ هفته، سه جلسه در هفته اجرا شد. داده‌های متابولیکی، آنتروپومتریک، لیپیدی، فشار خون و شاخص‌های مولکولی PGC-1α، در مراحل پیش‌آزمون و پس‌آزمون اندازه‌گیری و با آزمون ANOVA و بونفرونی تحلیل شدند.یافته‌ها: در مقایسه بین دو گروه، سطوح PGC-1α در گروه HIIT به‌طور معنی‌داری افزایش نشان داد (05/0P≤). همچنین، فشار خون دیاستولی و شاخص HOMA-IR افزایش معنی داری داشت (05/0P≤) . هر چند درگروه MICT افزایش معنی دار در HDL، کاهش معنی دار در مقادیر تری‌گلیسرید و کلسترول تام مشاهده شد (05/0P≤). نتیجه‌گیری: تمرین HIIT نسبت به MICT اثرات بیشتری بر PGC-1α و فشار خون دیاستولیک و حساسیت انسولینی دارد. در مقابل، MICT در بهبود پروفایل لیپیدی مؤثرتر بود. با توجه به نقش موثر و بعضا" متفاوت هر دو گروه تمرینی ، انتخاب نوع تمرین می تواند متناسب با هدف پیشگیری و کنترل اختلالات مورد نظر در زنان یائسه صورت گیرد.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تأثیر تمرین هوازی و مصرف ژل رویال با دوزهای مختلف بر سطح مالون‌دی‌آلدئید، کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز بافت ریه در موش⁠های نر نژاد BALB/C مبتلا به سرطان ریه

سیده مریم میساقی؛ مهرزاد مقدسی؛ سیدعلی حسینی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 12 آذر 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2025.31458.424

چکیده

مقدمه: تحقیق حاضر با هدف بررسی تأثیر تمرین هوازی و مصرف ژل رویال بر سطح MDA، CAT و SOD در بافت ریه مدل حیوانی مبتلا به سرطان ریه انجام شد.روش کار: 48 موش نر نژاد BALB/C با میانگین سنی هشت هفته، در گروه‌های سالم، ... بیشتر مقدمه: تحقیق حاضر با هدف بررسی تأثیر تمرین هوازی و مصرف ژل رویال بر سطح MDA، CAT و SOD در بافت ریه مدل حیوانی مبتلا به سرطان ریه انجام شد.روش کار: 48 موش نر نژاد BALB/C با میانگین سنی هشت هفته، در گروه‌های سالم، شم، سرطان ریه (LC)، تمرین شنا (ST)، ژل رویال 50 (RJ50)، ژل رویال 100 (RJ100)، تمرین شنا + ژل رویال 50 (ST.RJ50) و تمرین شنا + ژل رویال 100 (ST.RJ100) (هر گروه 6 سرموش) قرار گرفتند. القاء سرطان ریه به واسطه تزریق 100 میلی⁠گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن بنزوپیرن صورت گرفت. تمرینات شنا به مدت 12 هفته، 3 روز در هفته اجرا شد. ژل رویال نیز با دوزهای 50 و 100 میلی⁠گرم به ازای هر کیلو وزن بدن تزریق درون صفاقی شد. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، مقدار MDA، CAT و SOD در بافت ریه اندازه‌گیری و اطلاعات توسط آزمون One-Way ANOVA تجزیه و تحلیل شدند.یافته‌ها: مقدار MDA در گروه‌های LC، RJ50، RJ100 و ST نسبت به گروه‌های سالم و شم بالاتر و در گروه ST.RJ100 نسبت به سایر گروه⁠های تحت مداخله پایین⁠تر بود (05/0>p). همچنین، سطح CAT و SOD در گروه‌های LC، RJ50 و ST نسبت به گروه سالم پایین⁠تر و در گروه ST.RJ100 نسبت به سایر گروه⁠های تحت مداخله به غیر از گروه ST.RJ50 بالا⁠تر بود (05/0>p).نتیجه‌گیری:به نظر می⁠رسد ترکیب تمرین شنا همراه با مصرف دوز بالای ژل رویال به واسطه افزایش آنزیم⁠های آنتی اکسیدانی در بهبود استرس اکسایشی در موش⁠های مبتلا به سرطان ریه مؤثر است.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

اثر پروتکل‌های مختلفِ تمرینی بر بیان ژنی پیزو-1 و مقاومت به انسولین در موش‌های چاق نر

مجتبی میری فخراباد؛ نجمه رضائیان؛ صادق چراغ بیرجندی؛ علی Yaghoubi؛ محسن توکلی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 25 آذر 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2025.31386.420

چکیده

پیزو-1 به عنوان یک گیرندۀ مکانیکی مرتبط با آدیپوژنز، التهاب بافت چربی و مقاومت به انسولین شناخته شده است. هدف پژوهش حاضر مقایسۀ اثر هشت هفته تمرینات مقاومتی، استقامتی و تناوبی شدید بر بیان ژنی پیزو-1 و ... بیشتر پیزو-1 به عنوان یک گیرندۀ مکانیکی مرتبط با آدیپوژنز، التهاب بافت چربی و مقاومت به انسولین شناخته شده است. هدف پژوهش حاضر مقایسۀ اثر هشت هفته تمرینات مقاومتی، استقامتی و تناوبی شدید بر بیان ژنی پیزو-1 و شاخص مقاومت به انسولین در موش‌های چاق نر بود.24 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار (10 هفته، 2/10±200 گرم) پس از شش هفته رژیم غذایی پرچرب به‌طوری تصادفی در چهار گروه شامل 1) تمرینات تناوبی شدید (HIIT)، 2) تمرینات مقاومتی (RT)، 3) تمرینات استقامتی (ET) و 4) کنترل (Co) تقسیم شده و در هشت هفته تمرینات و پنج جلسه در هفته شرکت کردند. رت‌ها 48 ساعت پس از آخرین جلسۀ تمرینی تشریح شدند و شاخص‌های مورد بررسی با استفاده از روش آزمایشگاهی مناسب مورد ارزیابی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس یک راهه و تی زوجی در سطح معنی داری کمتر از 05/0 انجام شد. بین تغییرات بیان ژنی پیزو-1، سطوح سرمی انسولین، گلوکز ناشتا خون، HOMA-IR و وزن بدن پس از هشت هفته RT، ET و HIIT تفاوتی معنی‌دار وجود دارد. علاوه بر این، وزن بدن در گروه تمرین تناوبی شدید در پس آزمون در مقایسه با پیش‌آزمون با کاهشی معنی‌دار همراه بود.با توجه به عملکرد ضد دیابتی و ضدچاقی پیزو-1، چنین به نظر می‌رسد، افزایش بیان ژنی پیزو-1 بافت چربی پس از اجرای هشت هفته تمرینات تناوبی شدید، مقاومتی و استقامتی می‌تواند به بهبود مقاومت به انسولین کمک کند.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

اثرات ترکیبی تمرین تناوبی شدید و نانوذرات سلنیوم بر آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانی در موش‌های صحرایی دیابتی نوع 2

زهرا نوراللهی؛ ارسلان دمیرچی؛ پیام سعیدی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 27 آذر 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2025.31430.421

چکیده

مقدمه: دیابت یک بیماری مزمن متابولیک است که با افزایش استرس اکسیداتیو و اختلال در سیستم آنتی‌اکسیدانی بدن همراه است. گلوتاتیون (GSH) و آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز (GPx) از مؤلفه‌های کلیدی دفاع آنتی‌اکسیدانی ... بیشتر

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

عنوان تاثیر تمرین هوازی و مصرف پودر میوه هندوانه تلخ بر کنترل متابولیک، عملکرد بدنی و حافظه‌ای و مقدار ADAM10 و Aβ42 خون زنان دیابتی نوع II

عاطفه ارجمند؛ بهلول قربانیان؛ کریم آزالی علمداری

مقالات آماده انتشار، اصلاح شده برای چاپ، انتشار آنلاین از تاریخ 07 بهمن 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2026.32442.441

چکیده

روش‌شناسی: 40 نفر زن میانسال دیابتی نوع II داوطلب به طور تصادفی در چهار گروه (تمرین هوازی و هندوانه تلخ، تمرین و دارونما، هندوانه تلخ، و کنترل) تقسیم شدند. تمرین هوازی تناوبی، به مدت هشت هفته (سه جلسه در ... بیشتر روش‌شناسی: 40 نفر زن میانسال دیابتی نوع II داوطلب به طور تصادفی در چهار گروه (تمرین هوازی و هندوانه تلخ، تمرین و دارونما، هندوانه تلخ، و کنترل) تقسیم شدند. تمرین هوازی تناوبی، به مدت هشت هفته (سه جلسه در هفته) با مدت (20 تا 60 دقیقه در هر جلسه با تناوب‌های کار و استراحت فعال یک دقیقه‌ با شدت 60 تا 75 درصد از RHR) انجام شد. مصرف پودر میوه هندوانه تلخ نیز با دوز هشت میلی‌گرم در هر کیلوگرم وزن بدن در سه نوبت مساوی در روز با الگوی دوسوکور مصرف شد. از روش‌های آنزیماتیک،HPLC، الایزا، TUG، آزمون شش دقیقه‌ای راه رفتن و آزمون‌های حافظه‌ای digit span و یادداری تصاویر برای جمع‌آوری داده‌ها استفاده شد.در هر سه گروه، وزن بدن، زمان بلند شدن و رفتن، قند، تری‌گلیسرید و HDL خون و همچنین A1c و انسولین و AB42 سرم کاهش یافتند، در حالی که HDL خون و ADAM10 سرم، مسافت در آزمون راه رفتن، عملکرد حافظه‌ای کوتاه مدت و میان‌مدت و قدرت بالاتنه افزایش یافتند (05/0>P در همه‌ی موارد). بااین‌حال، تغییرات تری‌گلیسرید خون و قدرت بالاتنه در گروه هندوانه تلخ معنی‌دار نبود (05/0<P). تنها در مورد ADAM10، مداخله توام اثرگذاری بیشتری نسبت به هر دو مداخله‌ی واحد داشت، بااین‌حال، در بقیه متغیرها، اثرگذاری مداخله توام تفاوتی با تمرین هوازی نداشت. به علاوه، به جز در مورد زمان بلند شدن و رفتن، در تمام موارد، مقدار اثرگذاری مداخله توام بیشتر از هندوانه تلخ بود. اما مقدار اثرگذاری تمرین با هندوانه ی تلخ، تقریبا در نیمی از متغیرها بیشتر بود.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

اثر بکارگیری مکمل معدنی چند عنصری (Cal/Mag/Zinc) به همراه تمرینات هوازی بر میزان فشار خون و شاخص‌های ادراری عملکرد کلیه در زنان مبتلا به پر فشاری خون

اعظم زرنشان؛ معصومه فرخنده؛ بابک زنجانی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 01 مهر 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2026.32896.445

چکیده

هدف: مصرف برخی ریزمغذی‌ها می‌تواند فشار خون را تعدیل کرده و عوارض همراه مانند اختلال عملکرد قلبی‌عروقی و کلیوی را کاهش دهد. هدف این پژوهش، بررسی اثر بکارگیری مکمل معدنی چند عنصری (Cal/Mag/Zinc) به همراه تمرینات ... بیشتر هدف: مصرف برخی ریزمغذی‌ها می‌تواند فشار خون را تعدیل کرده و عوارض همراه مانند اختلال عملکرد قلبی‌عروقی و کلیوی را کاهش دهد. هدف این پژوهش، بررسی اثر بکارگیری مکمل معدنی چند عنصری (Cal/Mag/Zinc) به همراه تمرینات هوازی بر میزان فشار خون و شاخص‌های ادراری عملکرد کلیه در زنان مبتلا به پر فشاری خون بود.روش شناسی: در این مطالعه تجربی ،۴۸ زن میانسال مبتلا به پرفشاری خون (فشار سیستولی ≥۱۴۰ یا دیاستولی ≥۹۰ میلی‌متر‌جیوه) به‌طور تصادفی در چهار گروه ۱۲ نفری شامل تمرین هوازی(AE)، مکمل معدنی(MCZ)، تمرین هوازی همراه با مکمل(AE+MCZ) و گروه کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرینی به‌مدت ۸ هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه ۴۵ دقیقه با شدت متوسط (40-60%HRR) اجرا شد. مکمل روزانه حاوی ۳۵۰ میلی‌گرم کلسیم، ۱۷۵ میلی‌گرم منیزیم و ۵ میلی‌گرم روی بود. پروتئین‌های ادراری (آلبومین، کراتنین) ۲۴ ساعته با استفاده از دستگاه اتوآنالایزر اندازه‌گیری شدند.یافته ها: طبق نتایج تحلیل کواریانس، کاهش آلبومین و نسبت آلبومین به کراتنین(UACR) و همچنین فشارخون سیستولی و دیاستولی بین گروه‌ها تفاوت معنی‌دار داشت( 05/0>P) و طبق آزمون تعقیبی گروه AE+MCZ در مقایسه با سایر گروه‌ها و همچنین گروه AE در مقایسه با گروه کنترل کاهش معنی‌داری در فشارخون سیستولی، دیاستولی، آلبومین و UACR نشان دادند(05/0>p). میزان تغییرات در گروه ترکیبی بیشتر از گروه تمرین بود. نتیجه گیری: تمرین هوازی منظم به تنهایی و در ترکیب با Cal/Mag/Zinc نقش مفیدی در کاهش فشارخون با حفظ سلامتی کلیه‌ها دارد و بکار‌گیری آن می‌تواند رویکرد غیر‌دارویی مؤثر در بهبود وضعیت قلبی–کلیوی زنان مبتلا به پرفشاری خونی باشد.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تأثیر هشت هفته تمرین تناوبی شدید و تمرینات سنتی ژیمناستیک بر برخی هورمون‌های رشدی، miR-1 و miR-206 سرمی و توان انفجاری ژیمناست‌های پسر نوجوان

خانی مصطفی؛ عادل ولی پور؛ رامین امیرساسان؛ الهه پیرعلایی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 15 فروردین 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2026.32716.443

چکیده

هدف تحقیق حاضر تعیین تأثیر هشت هفته تمرین تناوبی شدید ژیمناستیک (GHIIT) و تمرینات سنتی ژیمناستیک (TGT) بر برخی عوامل رشدی، miR-1 و miR-206 سرمی و توان انفجاری ژیمناست‌های پسر نوجوان بود. در این مطالعه، 20 ژیمناست ... بیشتر هدف تحقیق حاضر تعیین تأثیر هشت هفته تمرین تناوبی شدید ژیمناستیک (GHIIT) و تمرینات سنتی ژیمناستیک (TGT) بر برخی عوامل رشدی، miR-1 و miR-206 سرمی و توان انفجاری ژیمناست‌های پسر نوجوان بود. در این مطالعه، 20 ژیمناست پسر (سن 97/1± 17/12 سال، قد 46/5± 14/143 سانتیمتر، وزن 69/4± 61/37 کیلوگرم) به ‌صورت تصادفی در دو گروه تمرینی GHIIT و TGT قرار گرفتند. تمرین شامل هشت هفته تمرین مهارتی بعلاوه تمرین آمادگی جسمانی ژیمناستیک برای هر دو گروه بود. تمرینات مهارتی شش جلسه در هفته با شدت 85-60 درصد انجام می‌گرفت. تمرینات آمادگی جسمانی متفاوت بود: گروه TGT با شدت 85-60 درصد و گروه GHIIT با شدت بالای 80 درصد تمرین کردند. نمونه‌های خونی 48 ساعت قبل و بعد از اجرای پروتکل جهت اندازه‌گیری سطوح سرمی هورمون‌ها و miRNAها جمع آوری شد و توان انفجاری آزمودنی‌ها نیزاندازه‌گیری گردید. از آزمون‌های تحلیل کوواریانس، تی همبسته و آزمون تعقیبی بونفرونی به منظور تجزیه و تحلیل استفاده شد. نتایج آزمون تی همبسته نشان داد که در گروه GHIIT شاخص های miR-1 و mir-206 کاهش معنی داری را در پس آزمون نسبت به پیش آزمون تجربه کردند (05/0>p). همچنین آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که در شاخص‌های miR-1 و mir-206 کاهشی معنا‌دار و در آزمون‌های عملکردی افزایشی معنی‌دار در گروه GHIIT در مقایسه با TGT وجود دارد (05/0>p). تغییر معنی‌داری در هیچکدام از هورمون‌ها مشاهده نشد (05/0<p). به نظر می‌رسد تمرینات GHIIT در مقایسه با تمرینات TGT باعث بهبود بیشتری در miRNA‌های مرتبط با رشد شده و همچنین باعث بهبود بیشتری در توان انفجاری می‌شود.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

اثر تمرینات هوازی بر سطوح ایستمین-1 ِ بافت چربی، شاخص تری‌گلیسرید-گلوکز و نیم‌رخ لیپیدی در موش‌های نر چاق مبتلا به دیابت نوع دو

زهرا رحمانی؛ نجمه رضائیان؛ صادق چراغ بیرجندی؛ علی یعقوبی؛ وحید رضائی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 28 فروردین 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2026.31713.428

چکیده

ایستمین-1، یک آدیپوکاین نوظهور شبه انسولین می‌باشد که برداشت گلوکز توسط بافت چربی را افزایش می‌دهد و در مقابل، سنتز لیپید کبدی را کم می‌کند. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرینات هوازی بر سطوح ... بیشتر ایستمین-1، یک آدیپوکاین نوظهور شبه انسولین می‌باشد که برداشت گلوکز توسط بافت چربی را افزایش می‌دهد و در مقابل، سنتز لیپید کبدی را کم می‌کند. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرینات هوازی بر سطوح ایستمین-1 ِ بافت چربی، شاخص تری-گلیسرید-گلوکز (TyG) و نیم‌رخ لیپیدی در موش‌های نر چاق و دیابتی بود.20 سر رتِ نرِ نژادِ ویستار (12-10 هفته، 20/11±40/276 گرم) با رژیم غذایی پرچرب و تزریق داروی استرپتوزوتوسین چاق و دیابتی شده و سپس، به شیوۀ تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل (10 سر در هر گروه) تقسیم شدند. رت‌ها در گروه تجربی در هشت هفته تمرینات هوازی دویدن روی نوارگردان در شدت 26-10 درصد سرعت بیشینه، 55-10 دقیقه در هر جلسه و پنج روز در هفته شرکت کردند. همۀ رت‌ها پس از آخرین جلسۀ تمرینی تشریح شدند و شاخص-های مورد بررسی ارزیابی گردید..اجرای هشت هفته تمرینات هوازی ضمن افزایش معنی‌دار سطوح ایستمین-1 بافت چربی وHDL، با کاهش معنی‌دار شاخص TyG ، FBS، تری‌گلیسرید ، کلسترول ، LDL و وزن در گروه تجربی در مقایسه با کنترل همراه بود. علاوه براین، سطوح FBS و وزن در گروه تجربی در پس آزمون در مقایسه با پیش آزمون با کاهشی معنی‌دار همراه بود. هم‌چنین، بین تغییرات سطوح ایستمین-1 پس از تمرینات هوازی با تغییرات FBS، شاخص TyG، تری-گلیسرید، کلسترول و HDL ارتباطی معنی‌دار وجود داشت. چنین به نظر می‌رسد هشت هفته تمرینات هوازی احتمالاً به واسطۀ افزایش ایستمین-1 سبب تعدیل نیم‌رخ متابولیکی و لیپیدی در موش‌های چاق دیابتی شده است.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تمرین استقامتی بیان ژن‌های Bax و Bcl-2 را در بافت مغز رت‌های ویستار مبتلا به دیابت نوع 2 را تعدیل می‌کند

رضا صادقی چوان؛ جبار بشیری؛ فرهاد غلامی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 02 اردیبهشت 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2026.32071.432

چکیده

هدف: هدف از این مطالعه، بررسی اثر دو ماه تمرین استقامتی بر بیان ژن‌های Bax و Bcl2 در بافت مغز رت‌های نژاد ویستار مبتلا به دیابت نوع 2 بود.روش‌شناسی: 24 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار (میانگین وزن: 20±200 گرم، ... بیشتر هدف: هدف از این مطالعه، بررسی اثر دو ماه تمرین استقامتی بر بیان ژن‌های Bax و Bcl2 در بافت مغز رت‌های نژاد ویستار مبتلا به دیابت نوع 2 بود.روش‌شناسی: 24 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار (میانگین وزن: 20±200 گرم، میانگین سن: 8 هفته)‌ به صورت تصادفی در گروه‌های 1- کنترل سالم 2- کنترل دیابتی 3. تمرین سالم و 4- تمرین دیابتی قرار داده شدند. پروتکل تمرین شامل دویدن روی نوارگردان بود که 5 جلسه در هر هفته و به مدت 8 هفته اجرا شد (30-60 دقیقه با شدت 18-24 متر بر دقیقه با شیب 10%). برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معناداری 05/0P < استفاده شد. یافته‌ها: تغییرات بیان Bax و Bcl-2 بعد از القای دیابت و تمرین ورزشی در گروه‌های متفاوت بود. نتایج آزمون تعقیبی نشان داد بیان ژن Bax بین گروه‌های کنترل دیابتی با کنترل سالم، تمرین سالم و تمرین دیابتی متفاوت بود. همچنین، نتایج آزمون تعقیبی نشان داد بیان ژن Bcl-2 در گروه کنترل دیابتی در مقایسه با کنترل سالم و تمرین سالم کمتر بود. همچنین نسبت Bax به Bcl-2 در گروه تمرین دیابتی در مقایسه با کنترل دیابت کمتر بود.نتیجه‌گیری: یک دوره کوتاه مدت تمرین استقامتی ممکن است با تعدیل شاخص‌های Bax و Bcl-2 تا حدی در بهبود وضعیت آپوپتوزی بافت مغز رت‌های مبتلا به دیابت نوع 2 نقش داشته باشد.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تأثیر ۱۲ هفته تمرینات پیاده‌روی در خشکی بر مارکرهای التهابی بیماران مبتلا به لوپوس اریتماتوز سیستمیک

مهسا جمالی؛ پارسیان حشمت الله؛ شهرام سهیلی؛ محمد علی آذربایجانی؛ روح‌الله ارشادی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 18 اردیبهشت 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2026.32211.436

چکیده

لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE) یک بیماری خودایمنی مزمن همراه با التهاب و افزایش مارکرهایی مانند آنتی‌ ds-DNA و ESR است. فعالیت بدنی می‌تواند به کاهش التهاب سیستمیک کمک کند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر ۱۲ هفته تمرینات ... بیشتر لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE) یک بیماری خودایمنی مزمن همراه با التهاب و افزایش مارکرهایی مانند آنتی‌ ds-DNA و ESR است. فعالیت بدنی می‌تواند به کاهش التهاب سیستمیک کمک کند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر ۱۲ هفته تمرینات پیاده‌روی در خشکی بر شاخص‌های التهابی مردان مبتلا به SLE بود.در این مطالعه نیمه‌تجربی، ۱۴ مرد ۲۰ تا ۴۰ ساله به‌صورت تصادفی به دو گروه مداخله (پیاده‌روی در خشکی) و کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرینی شامل پیاده‌روی با شدت متوسط، ۲۰ تا ۵۰ دقیقه، سه جلسه در هفته و با شدت ۴۰ تا ۷۰ درصد ضربان قلب ذخیره بود. شاخص‌های CRP، ESR، ds-DNA، WBC، RBC، Platelet و Immature Granulocyte قبل و ۴۸ ساعت پس از مداخله اندازه‌گیری شدند.برای بررسی نرمال بودن داده‌ها از آزمون شاپیرو–ویلک استفاده شد و به دلیل نرمال نبودن داده‌ها، تحلیل‌ها با روش‌های ناپارامتریک انجام گرفت. برای مقایسه گروه‌ها از تحلیل کوواریانس ناپارامتریک و برای مقایسه‌های زوجی از آزمون Mann–Whitney U استفاده شد.نتایج نشان داد کاهش ESR در گروه مداخله نسبت به کنترل معنادار بود (p < 0.05). سایر متغیرها کاهش نسبی نشان دادند اما از نظر آماری معنادار نبودند. همچنین بهبودهای بالینی مانند کاهش خستگی گزارش شد. با توجه به حجم نمونه محدود، تفسیر نتایج نیازمند احتیاط است.نتیجه‌گیری: تمرینات پیاده‌روی در خشکی می‌تواند به‌عنوان یک مداخله ایمن و قابل اجرا برای کاهش التهاب در بیماران SLE پیشنهاد شود، اما مطالعات بزرگ‌تر برای تأیید نتایج ضروری است.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تاثیر هشت هفته تمرین تناوبی بر سطوح پلاسمایی تیموزین بتا 4 (Tβ4) و شاخص های فشار خون در مردان میانسال مبتلا به پرفشارخونی

مهدی بوستانی؛ مهدی برهان

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 27 اردیبهشت 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2026.31753.429

چکیده

هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرین تناوبی بر سطوح پلاسمایی تیموزین بتا-4 و شاخص های فشار خون در مردان میان سال دارای پرفشار خونی می باشد. 32 مرد میانسال با دامنه سنی 60-50 سال و دارای فشار خون بالا ... بیشتر هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرین تناوبی بر سطوح پلاسمایی تیموزین بتا-4 و شاخص های فشار خون در مردان میان سال دارای پرفشار خونی می باشد. 32 مرد میانسال با دامنه سنی 60-50 سال و دارای فشار خون بالا بصورت هدفمند انتخاب و سپس بصورت تصادفی در دو گروه کنترل (15 نفر) و تجربی (17 نفر) قرار گرفتند. گروه تجربی تمرین تناوبی را به مدت هشت هفته و با تواتر سه جلسه در هفته و با شدت 75-50 درصد ضربان قلب ذخیره انجام دادند. 48 ساعت قبل و بعد از دوره تمرین سطوح پلاسمایی تیموزین بتا-4 به روش سنجش پروتئینی الایزا اندازه گیری شد. همچنین فشار خون سیستولی، فشار خون دیاستولی و فشار خون متوسط سرخرگی نیز از آزمودنی های دو گروه قبل و بعد از دوره تمرین اندازه گیری شد. همچنین از آزمون تحلیل کوواریانس (آنکوا) جهت مقایسه متغیرها در دو گروه استفاده شد. داده ها در سطح معنی داری 0.05 و به کمک نرم افزار SPSS-23 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که هشت هفته تمرین تناوبی منجر به افزایش معنی دار تیموزین بتا-4 شد (05/0 > P). همچنین در میزان فشار خون سیستولی، فشار خون دیاستولی و فشار خون متوسط سرخرگی بر اثر هشت هفته تمرین تناوبی کاهش معنی داری مشاهده شد (05/0 > P). با توجه به نتایج پژوهش حاضر توصیه می شود افراد دارای فشار خون بالا جهت کنترل فشار خون و در نتیجه کاهش عوارض ناشی از آن از تمرینات ورزشی تناوبی در برنامه روزانه خود استفاده کنند.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

بررسی اثرات تعاملی تمرین هوازی ومکمل کورکومین بر فاکتور رشد آندوتلیالی(VEGF) و عامل القاء شونده به وسیله هیپوکسی -1(1-HIF) بافت پروستات در موشهای صحرایی مبتلا به سرطان پروستات

حسن همدم؛ هما شیخانی شاهین؛ سید علی حسینی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 29 اردیبهشت 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2026.32904.446

چکیده

با توجه به شیوع بالای سرطان پروستات و نقش عوامل التهابی و هایپوکسی در گسترش آن، این پژوهش با هدف بررسی اثرات تعاملی تمرین هوازی و مکمل کورکومین بر فاکتور رشد آندوتلیالی(VEGF) و عامل القاء شونده به وسیله ... بیشتر با توجه به شیوع بالای سرطان پروستات و نقش عوامل التهابی و هایپوکسی در گسترش آن، این پژوهش با هدف بررسی اثرات تعاملی تمرین هوازی و مکمل کورکومین بر فاکتور رشد آندوتلیالی(VEGF) و عامل القاء شونده به وسیله هیپوکسی -1(1-HIF) بافت پروستات در موشهای صحرایی مبتلا به سرطان پروستات انجام شد.در این مطالعه، ۴۲ سر موش ویستار (۸ تا ۱۰ ماهه، ۳۰۰ تا ۳۴۰ گرم) مورد بررسی قرار گرفتند که در ۳۵ موش بیماری سرطان پروستات القا شد. پس از تأیید بیماری، موش ها به چهار گروه تقسیم شدند: کنترل-بیمار، مکمل کورکومین-بیمار، تمرین هوازی-بیمار و تمرین هوازی + مکمل کورکومین-بیمار؛ و ۷ موش سالم به عنوان گروه کنترل سالم در نظر گرفته شد. گروه‌های تمرینی به مدت هشت هفته تمرینات هوازی انجام دادند و سپس بافت پروستات جهت بررسی‌های پاتولوژیکی استخراج و تحلیل شد.بیان نسبی فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) در گروه کنترل-بیمار نسبت به کنترل-سالم به‌طور معنی‌داری افزایش یافت (002/0 P =) و در گروه تمرین + مکمل کورکومین نسبت به کنترل-بیمار کاهش معنی‌داری داشت (001/0 P =). همچنین بیان نسبی HIF-1 در گروه کنترل-بیمار نسبت به کنترل-سالم و شم افزایش معنی‌داری داشت (01/ 0 P<)؛ در حالی که در گروه مکمل کورکومین و گروه ترکیبی تمرین + مکمل کورکومین کاهش قابل‌توجهی مشاهده شد (به‌ترتیب 025/0 P = و 004/0 P=).ترکیب همزمان تمرین هوازی و مکمل کورکومین به طور معناداری از گسترش تومور سرطان پروستات در موش‌ها جلوگیری کرده و اثرات پیشگیرانه قوی‌تری نسبت به استفاده از هر یک از این مداخلات به تنهایی نشان داد.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تاثیر دو نوع تمرینات تناوبی با شدت بالا و تداومی با شدت متوسط بر سطوح گالکتین 3 و sST2 در رت‌های مبتلا به دیابت کاردیومیوپاتی

هادی گلپسندی؛ محمد رحمان رحیمی؛ محمد فرهنگیان؛ محمد باقر ماوایان؛ فاطمه روحی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 18 خرداد 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2026.33247.448

چکیده

مقدمه: دیابت ملیتوس با عوارض قلبی-عروقی از جمله کاردیومیوپاتی دیابتی (DCM) همراه است. گالکتین-۳ (Gal-3) و sST2 بیومارکرهای فیبروز و استرس قلبی هستند. هدف این مطالعه بررسی تأثیر تمرینات تناوبی با شدت بالا (HIIT) ... بیشتر

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تاثیر 12 هفته تمرینات اینتروال شدید بر سطوح سرمی هورمون TSH و شاخص های آمادگی جسمانی مرتبط با سلامت بیماران زن مبتلا به کم کاری تیروئید

فاطمه شیخ کوچه؛ رقیه فخرپور؛ یوسف صابری

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 20 خرداد 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2026.30688.411

چکیده

مقدمه: مطالعه حاضر با هدف تاثیر تمرین تناوبی با شدت بالا بر سطوح سرمی TSHو شاخص های تندرستی در زنان مبتلا به بیماری خودایمنی تیروئید بود. روش کار: روش تحقیق از نوع نیمه تجربی بوده و از نوع پیش آزمون و پس ... بیشتر

مشاهده مقاله

دوره 15 (1404)

دوره 14 (1403)

دوره 13 (1402)

دوره 12 (1401)

دوره 11 (1400)

دوره 10 (1399)

دوره 9 (1398)

دوره 8 (1397)

دوره 7 (1396)

دوره 6 (1395)

دوره 5 (1394)

دوره 4 (1393)

دوره 3 (1392)

دوره 2 (1391)

دوره 1 (1390)

دوره و شماره: مقالات آماده انتشار

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده