سوخت و ساز و فعالیت ورزشی

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تأثیر هشت جلسه کوهنوردی به همراه مکمل چای سبز بر رزیستین و ریسک فاکتورهای قلبی_عروقی در مردان دارای اضافه وزن

سعید نیکوخصلت؛ مصطفی خانی؛ مهدی عالی زاده؛ غلامرضا مقدم

دوره 15، شماره 2 ، مهر 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2025.29741.391

چکیده

مقدمه: اضافه وزن و چاقی موجب افزایش رزیستین و فاکتورهای قلبی_عروقی می شود. لذا هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر هشت جلسه کوهنوردی به همراه مکمل چای سبز بر رزیستین و ریسک فاکتورهای قلبی-عروقی در مردان دارای ... بیشتر مقدمه: اضافه وزن و چاقی موجب افزایش رزیستین و فاکتورهای قلبی_عروقی می شود. لذا هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر هشت جلسه کوهنوردی به همراه مکمل چای سبز بر رزیستین و ریسک فاکتورهای قلبی-عروقی در مردان دارای اضافه وزن بود. روش‌کار: در این پژوهش نیمه تجربی، 40 مرد با اضافه وزن از شهر تبریز با دامنه سنی 30 تا 40 سال حضور داشتند که در 4 گروه 10 نفره (کنترل، مکمل، تمرین و نیز مکمل و تمرین) به صورت تصادفی تقسیم شدند. مکمل چای سبز مدت هشت هفته و روزانه در سه وعده و در هر وعده 5/2 گرم مصرف شد. تمرین کوهنوردی نیز به مدت هشت هفته (هر هفته یک جلسه) از ارتفاع پایین و شدت کم شروع گردید و به صورت تدریجی ارتفاع و شدت افزایش یافت. نمونه های خون گیری نیز در دو مرحله، 48 ساعت پیش از شروع و 48 ساعت پس از پایان هشت هفته، بعد از 8 تا10 ساعت ناشتایی انجام شد. از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تک متغیره برای بررسی فرضیه‌ها استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که هشت جلسه کوهنوردی به همراه مکمل چای سبز بر کاهش رزیستین و ریسک فاکتورهای قلبی-عروقی (hs-CRP، TG) مردان دارای اضافه وزن تاثیر معنی‌داری دارد (05/0P<)، اما بر ریسک فاکتورهای قلبی-عروقی (LDL-C، HDL-C) تاثیر معنی‌داری نداشت (05/0 P>).نتیجه‌گیری: به نظر می رسد کوهنوردی به همراه مکمل چای سبز می تواند بر کاهش رزیستین و ریسک فاکتورهای قلبی-عروقی در مردان دارای اضافه وزن مفید واقع شود.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

اثرات تمرین تناوبی با شدت زیاد (HIIT) و روزه داری یک روز در میان (ADF) بر شاخص های التهابی و استرس اکسایشی بافت چربی احشایی موش های تحت تغذیه با رژیم غذایی پرچرب و پر فروکتوز

صالح ستار کاظم صالح؛ موسی خلفی؛ عارف حبیبی ملکی

دوره 15، شماره 2 ، مهر 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2025.30287.403

چکیده

مقدمه: چاقی منجر به افزایش استرس اکسایشی و التهاب مزمن می‌شود. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرین تناوبی با شدت زیاد (HIIT) و روزه‌داری یک روز در میان (ADF) بر شاخص‌های التهابی و استرس اکسایشی بافت چربی احشایی ... بیشتر مقدمه: چاقی منجر به افزایش استرس اکسایشی و التهاب مزمن می‌شود. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرین تناوبی با شدت زیاد (HIIT) و روزه‌داری یک روز در میان (ADF) بر شاخص‌های التهابی و استرس اکسایشی بافت چربی احشایی موش‌های تحت تغذیه با رژیم غذایی پرچرب و پرفروکتوز (HFF) بود. روش کار: 40 موش اسپراگ‌داولی هشت هفته‌ای، به‌طور تصادفی به پنج گروه شامل کنترل (CON)، HFF، HFF+HIIT، HFF+ADF و HFF+HIIT+ADF تقسیم شدند. تمرین HIIT به مدت 12 هفته و پنج جلسه در هفته شامل هفت تناوب چهار دقیقه‌ای‌ با شدت 90ـ85 درصد حداکثر سرعت (Vmax) با تناوب‌های استراحت فعال دو دقیقه‌ای با شدت 50 درصد Vmax اجرا شد. گروه‌های ADF به صورت یک روز در میان دسترسی به غذا نداشتند. بیان پروتئین نکروز تومور آلفا (TNF-α)، اینترلوکین 10 (IL-10) و مقادیر مالون‌دی‌آلدهید (MDA) ارزیابی شد. از روش‌های آماری t مستقل و تحلیل واریانس یک‌طرفه و آزمون تعقیبی توکی جهت تعیین اختلاف‌ بین گروه‌ها در سطح معنی‌داری 05/0p< استفاده شد. یافته‌ها: HFF در مقایسه با CON منجر به افزایش معنی‌دار وزن شد. مقادیر MDA، IL-10 و TNF-α در گروه HFF افزایش معنی‌داری یافت (05/0p<). در گروه HIIT، ADF و HIIT+ADF وزن و مقادیر MDA در مقایسه با گروه HFF کاهش معنی‌داری یافت (05/0p<). نتیجه‌گیری: پژوهش حاضر نشان داد که غذای پرچرب و پرفروکتوز علاوه بر افزایش وزن با افزایش استرس اکسایشی و التهابی همراه است. تمرین تناوبی با شدت زیاد، روزه‌داری یک روز در میان و ترکیب این دو علاوه بر کاهش وزن منجر به کاهش استرس اکسایشی و تعدیل التهاب می‌شود.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تأثیر تمرینات مقاومتی به همراه مکمل یاری تائورین بر شاخص‌های عروقی، هورمونی و عملکرد تکواندوکاران مرد نخبه

حافظ رحیم زاده قره چی

دوره 15، شماره 2 ، مهر 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2025.31365.419

چکیده

چکیدهمقدمه: در این پژوهش نقش مکمل‌یاری تائورین همراه با تمرینات مقاومتی بر شاخص‌های عروقی و عملکردی تکواندوکاران نخبه بررسی شد.روش کار: این مطالعه نیمه‌تجربی روی ۲۴ تکواندوکار مرد نخبه انجام گرفت ... بیشتر چکیدهمقدمه: در این پژوهش نقش مکمل‌یاری تائورین همراه با تمرینات مقاومتی بر شاخص‌های عروقی و عملکردی تکواندوکاران نخبه بررسی شد.روش کار: این مطالعه نیمه‌تجربی روی ۲۴ تکواندوکار مرد نخبه انجام گرفت که به‌طور تصادفی به سه گروه هشت‌نفره تقسیم شدند: گروه تمرین تکواندو (T)، گروه تمرین مقاومتی و تکواندو همراه دارونما (RTP)، و گروه تمرین مقاومتی و تکواندو همراه مکمل تائورین (RTT). پروتکل تمرین مقاومتی به‌صورت غیرخطی و به مدت شش هفته، سه جلسه در هفته اجرا شد. مکمل‌یاری به‌صورت مصرف روزانه دو تا چهار کپسول ۱۰۰۰ میلی‌گرمی تائورین یا دارونمای آرد برنج و به روش دوسوکور انجام گرفت. پیش و پس از مداخله، شاخص‌های نیتریک اکساید، اندوتلین-۱، اپی‌نفرین، نوراپی‌نفرین، تستوسترون، توان انفجاری عضلانی و لاکتات خون اندازه‌گیری شدند. داده‌ها با آزمون تحلیل واریانس دوطرفه با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی توکی تحلیل شدند.یافته‌ها: مقادیر تستوسترون سرمی در گروه‌های RTTو RTPنسبت به گروه T افزایش معناداری داشت (P=0.016) و مقدار توان عضلانی در گروه RTT نسبت به دو گروه دیگر به‌طور معناداری بیشتر بود (P=0.002). نیتریک اکساید تفاوت آماری معنادار بین گروه‌ها نداشت، اما به ترتیب ۱۷، ۲۴ و ۴۵ درصد در گروه‌های T، RTP و RTT افزایش یافت. تغییرات اپی‌نفرین، نوراپی‌نفرین، اندوتلین و لاکتات نیز در هیچ‌یک از گروه‌ها معنادار نبود((P>0.05. نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان داد، ترکیب تمرینات مقاومتی با مکمل تائورین احتمالا می‌تواند تأثیر مثبتی بر تستوسترون سرمی و توان عضلانی در تکواندوکاران نخبه داشته باشد.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

اثر تمرین هوازی و عصاره کانابیدیول بر بیان SOCS3 و فعالیت SOD در رت‌های مبتلا به کبد چرب ناشی از رژیم پرچرب

معصومه محمدخانی؛ ماندانا غلامی؛ حشمت اله پارسیان؛ حسین عابدنطنزی

دوره 15، شماره 2 ، مهر 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2025.31149.418

چکیده

مقدمه: هدف مطالعه حاضر بررسی تغییرات و همبستگی بین آنزیم آنتی‌اکسیدانتی سوپراکسید دیسموتاز (SOD) و بیان ژن مهارکننده سیگنال‌دهی سایتوکینی (SOCS3) 3در رت-های تغذیه شده با رژیم غذایی پرچرب (HFD) بعد از 6 هفته ... بیشتر مقدمه: هدف مطالعه حاضر بررسی تغییرات و همبستگی بین آنزیم آنتی‌اکسیدانتی سوپراکسید دیسموتاز (SOD) و بیان ژن مهارکننده سیگنال‌دهی سایتوکینی (SOCS3) 3در رت-های تغذیه شده با رژیم غذایی پرچرب (HFD) بعد از 6 هفته تمرین هوازی با مکمل‌یاری کانابیس بود.روش‌کار: در این مطالعه، 40 سر رت نر ویستار به 5 گروه (8 تایی): کنترل سالم، رژیم غذایی پرچرب (HFD)، HFD + تمرین هوازی(Tr)،+HFD مکمل کانابیس (Sup) و HFD+Tr +Sup تقسیم شدند. پس از مداخله تمرینی به مدت 6 هفته، مکمل کانابیس پس از هر نوبت از تمرین با دوز 100ng/kg به رت‌های گروه‌های مکمل گاواژ شد. کبد رت‌ها , به منظور بررسی القاء کبد چرب با دستگاه سونوگرافی Zonecare-Q9 مورد بررسی قرار گرفت. پس از مداخله تمرین بیان ژن SOCS3 با روش RealTime Pcr و SOD به روش الایزا اندازه‌گیری شد. برای آنالیز داده‌ها از روش آماری آنوا یک‌راهه و همبستگی پیرسون استفاده شد.یافته‌ها: نتایج نشان داد که رژیم غذایی پرچرب در گروه HFD باعث القاء کبد چرب گرید2 و افزایش مقادیر کلسترول و تری‌گلیسرید شد (p<0.05). گروه‌های HFD و HFD+Sup و HFD+Tr کاهش معنی‌دار SOD را نسبت به گروه کنترل سالم داشتند (p<0.05). گروه‌های HFD+Tr ، HFD+sup و HFD+Tr+Sup کاهش معنی‌دار SOCS3 را نسبت به گروه HFD نشان دادند (p<0.05). همچنین کاهش SOCS3 گروه HFD+Tr+Sup نسبت به گروه HFD+Sup و HFD+Tr معنی‌دار بود .(p>0.05)نتیجه‌گیری: بین آنزیم آنتی‌اکسیدانتی و SOCS3 ارتباطی یافت نشد. با این وجود تمرین ورزشی و مکمل کانابیس قادر به تنظیم پروفایل لیپیدی، SOD و SOCS3 بعد از رژیم غذایی پرچرب شدند.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

بررسی اثر جنسیت بر سطوح پروتئین های آپوپتوزی متعاقب فعالیت شدید مقاومتی

محمد رحمان رحیمی؛ حسن فرجی؛ سعدون محمدی

دوره 15، شماره 2 ، مهر 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2025.30249.402

چکیده

مقدمه: فعالیت ورزشی شدید موجب افزایش بیان فاکتورهای آسیب/مرگ سلولی می‌شود. لذا هدف پژوهش حاضر بررسی اثر جنسیت بر سطوح پروتئین های آپوپتوزی متعاقب فعالیت شدید مقاومتی می‌باشد.روش کار: در این مطالعه ۱۸ ... بیشتر مقدمه: فعالیت ورزشی شدید موجب افزایش بیان فاکتورهای آسیب/مرگ سلولی می‌شود. لذا هدف پژوهش حاضر بررسی اثر جنسیت بر سطوح پروتئین های آپوپتوزی متعاقب فعالیت شدید مقاومتی می‌باشد.روش کار: در این مطالعه ۱۸ نفر زن و مرد با دامنة سنی بین ۱۸ تا ۳۰ سال به‌صورت تصادفی به‌عنوان آزمودنی انتخاب شدند و به دو گروه ۹ نفره تقسیم شدند. فعالیت‌ مقاومتی موردنظر شامل 6 ایستگاه (جلو بازو هالتر، پرس سینه هالتر، زیر بغل با دستگاه، پرس پا دستگاه، پشت پا دستگاه، سرشانه با هالتر) و هر ایستگاه 4 بار تکرار، که با شدت 80 درصد یک تکرار بیشینه (1RM) انجام گرفتند. فاصله بین هر ست 60 تا 90 ثانیه و فاصله بین هر ایستگاه 2 دقیقه بود. خون‌گیری نیز قبل و بلافاصله بعد از فعالیت انجام شد.یافته‌ها: نتایج تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر نشان داد که اثر جنسیت بر سطح پروتئین آپوپتوزی BAX (F(1,17)=1.66, P=0.214) و پروتئین ضد آپوپتوزی BCL-2 (F(1,17)=0.32, P=0.57) معنی دار نیست، اما اثر زمان در مورد سطح پروتئین آپوپتوزی BAX معنی دار بود (F(1,17)=30.28, P<0.0001) که نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی نشان داد که افزایش معناداری در سطح پروتئین BAX در پس آزمون نسبت به پیش آزمون در هر دو گروه مشاهده گردید (P<0.05).نتیجه‌گیری: در این پژوهش فعالیت مقاومتی سبب افزایش پروتئین آپوپتوزی BAX در مردان و زنان جوان به طور مشابه گردید؛ اما تاثیری بر پروتئین ضد آپوپتوزی BCL-2 نداشت و همچنین جنسیت تاثیری بر سطوح هر دو فاکتور نداشت.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

اثر تمرینات تناوبی با شدت بالا بر بیان ژن Humanin و MOTS-c در موش‌های چاق دیابتی

مرضیه خطیب زاده؛ صادق چراغ بیرجندی؛ نجمه رضائیان؛ وحید رضایی

دوره 15، شماره 2 ، مهر 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2025.31668.427

چکیده

مقدمه: چاقی و اضافه وزن یکی از مشکلات بهداشت عمومی در جهان می‌باشد. بیماری دیابت وابسته به چاقی سبب اختلال عملکرد میتوکندری در سلول‌های چربی و نیز التهاب می‌شود. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر تمرینات تناوبی ... بیشتر مقدمه: چاقی و اضافه وزن یکی از مشکلات بهداشت عمومی در جهان می‌باشد. بیماری دیابت وابسته به چاقی سبب اختلال عملکرد میتوکندری در سلول‌های چربی و نیز التهاب می‌شود. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر تمرینات تناوبی بر سطوح بیان ژن Humanin و MOTS-c در موش‌های چاق دیابتی است.روش کار: 32 سر موش C57BL/6 با میانگین و انحراف معیار وزنی 1 ± 7/20 گرم انتخاب شدند و پس از مصرف رژیم غذایی پرکالری و چاق شدن (میانگین و انحراف معیار 20/3 ± 95/30 گرم) به سه گروه کنترل، دیابت و تمرین تناوبی تقسیم شدند. روش دیابتی شدن با استفاده از داروی STZ به صورت درون صفاقی به مدت هشت هفته انجام شد. پروتکل تمرین تناوبی شامل 30 دقیقه تمرین ورزشی بود که شدت آن به طور فزاینده 50 درصد تا 60 درصد در تناوب کم شدت و 85 تا 90 درصد در تناوب شدید افزایش یافت. از آزمون تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی جهت ارزیابی اطلاعات استفاده شد.یافته‌ها: نتایج به دست آمده از پژوهش نشان داد که میزان بیان ژن Humanin و MOTS-c در گروه تمرین تناوبی نسبت به گروه کنترل کاهش معنادار و نسبت به گروه دیابت افزایش معناداری یافت (P ≤ 0/001).نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد در شرایط دیابت وابسته به چاقی احتمالا تمرینات تناوبی می‌تواند با افزایش بیان ژن Humanin و MOTS-c موجب جلوگیری از عوامل التهابی و مضر وابسته به چاقی در بافت چربی شود.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تأثیر تمرینات مقاومتی فزاینده و بار ثابت بر سطوح سرمی و کبدی ANGPTL4 در موش‌های صحرایی تغذیه‌شده با محلول ساکارز

الهام خرمی؛ علی رضا صفرزاده؛ الهه طالبی گرکانی

دوره 15، شماره 2 ، مهر 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2025.30602.407

چکیده

مقدمه و هدف: هپاتوکین‌ها تنظیم‌کننده‌های کلیدی متابولیسم هستند. پروتئین شبه آنژیوپویتین 4 (ANGPTL4) نقش مهمی در تنظیم سوخت ‌و ساز چربی دارد. هدف این مطالعه، بررسی و مقایسه اثرات تمرین مقاومتی فزاینده و ... بیشتر مقدمه و هدف: هپاتوکین‌ها تنظیم‌کننده‌های کلیدی متابولیسم هستند. پروتئین شبه آنژیوپویتین 4 (ANGPTL4) نقش مهمی در تنظیم سوخت ‌و ساز چربی دارد. هدف این مطالعه، بررسی و مقایسه اثرات تمرین مقاومتی فزاینده و بار ثابت بر سطوح کبدی و سرمیANGPTL4 در موش‌های صحرایی تغذیه شده با محلول ساکارز بود.روش‌شناسی: سی و دو سر موش صحرایی نر نژاد ویستار (6 تا 8 هفته‌ای) به‌طور تصادفی به چهار گروه: کنترل سالم، کنترل ساکارز، تمرین مقاومتی فزاینده + ساکارز و تمرین مقاومتی بار ثابت + ساکارز تقسیم شدند. پس از ۸ هفته تغذیه با محلول ساکارز ۱۰ درصد پروتکل تمرینی (۳ جلسه در هفته، به مدت ۸ هفته) شامل صعود از نردبان با وزنه‌ی متصل به دم اجرا شد. سطوح ANGPTL4 در سرم و کبد و مقادیر سرمی کلسترول و تری‌گلیسیرید اندازه‌گیری شد.نتایج: غلظت بافتی ANGPTL4 در گروه تمرین فزاینده نسبت به گروه‌های کنترل ساکارز (003/0P=) و تمرین بار ثابت (01/0P=) به طور معناداری بالاتر بود. اکتساب وزن بیشتر اما غیرمعنی دار (057/0P=) گروه کنترل شکر در مقایسه با گروه کنترل ساکارز مشاهده شد. سطوح تری‌گلیسیرید سرمی در گروه‌های مداخله تغذیه ای نسبت به گروه کنترل سالم بالاتر بود (001/0>P). مقادیر کلسترول سرمی در گروه‌های تمرین بار ثابت نسبت به کنترل ساکارز به‌طور معناداری کمتر بود (048/0P=).نتیجه‌گیری: افزایش معنی دار ANGPTL4کبدی بر اثر تمرین مقاومتی فزاینده، نشان‌دهنده اهمیت شدت تمرین بر تغییرات این هپاتوکین است. همچنین این پروتکل تمرینی می تواند در جلوگیری از افزایش وزن ناشی از مصرف زیاد ساکارز موثر باشد.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تاثیر تمرین هوازی و رزوراترول بر همجوشی میتوکندری هیپوکامپ موش‌های صحرایی مبتلا به آلزایمر

سقا فرج تبار بهرستاق؛ مهلا حسینی طباطبایی

دوره 15، شماره 2 ، مهر 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2025.31445.422

چکیده

مقدمه: بیماری آلزایمر (AD) شایع ترین بیماری تخریب کننده عصبی است که بیش از 50 میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می دهد. هدف از پژوهش حاضر تعیین اثر تمرین هوازی و رزوراترول بر همجوشی میتوکندریایی ... بیشتر مقدمه: بیماری آلزایمر (AD) شایع ترین بیماری تخریب کننده عصبی است که بیش از 50 میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می دهد. هدف از پژوهش حاضر تعیین اثر تمرین هوازی و رزوراترول بر همجوشی میتوکندریایی هیپوکامپ موش‌های صحرایی مبتلا به آلزایمر بود.روش کار: برای انجام تحقیق تجربی و آزمایشگاهی حاضر 35 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار از انستیتو پاستور ایران خریداری شده و پس از یک هفته آشناسازی با محیط جدید بطور تصادفی به پنج گروه کنترل(NO)، آلزایمر (AD)، آلزایمر-تمرین (ADT)، آلزایمر-رزوراترول (ADRSV) و آلزایمر-تمرین-رزوراترول (ADTRSV) تقسیم شدند. گروه‌های مکمل، طی دوره مداخله روزانه 20 میلی‌گرم RSV (به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) را به صورت خوراکی دریافت کردند. برنامه تمرین هوازی شامل دویدن روی تردمیل با سرعت 18-6 متر در دقیقه، پنج روز هفته به مدت هشت هفته اجرا شد.یافته‌ها: نتایج نشان داد القای AD باعث کاهش معنی‌داری در بیان MNF1، MNF2 شد (0001/0p=). افزایش معنی‌داری در بیان MNF1، MNF2 در گروه‌های ADT، ADRSV و ADTRSV نسبت به AD مشاهده شد (05/0p≤).نتیجه‌گیری: پویایی میتوکندری به دنبال القای AD در بافت هیپوکامپ مختل شده و فعالیت ورزشی و رزوراترول با افزایش سطحMfn1 و Mfn2 روند هم‌جوشی میتوکندری را افزایش و شکاف را کاهش می‌دهد. با این وجود، ترکیب تمرین و رزوراترول تاثیر هم‌افزایی بر ژن‌های شکاف نداشت.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

اثر هم‌افزای تمرین هوازی و عصاره رودیولا بر BDNF و شاخص‌های استرس اکسیداتیو در بافت مغزی موش‌های آلزایمری

یوسفعلی صالحی فیروزکلایی؛ اسیه عباسی دلویی؛ علیرضا براری

دوره 15، شماره 2 ، مهر 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2025.32031.431

چکیده

هدف: بیماری آلزایمر یک اختلال عصبی پیشرونده است که با تجمعات پروتئینی، فرایند‌های التهابی و اکسیداتیو نابجا به تدریج توانایی‌های ذهنی را تحت تاثیر قرار می دهد. تاثیر توام فعالیت هوازی و عصاره رودیولا ... بیشتر هدف: بیماری آلزایمر یک اختلال عصبی پیشرونده است که با تجمعات پروتئینی، فرایند‌های التهابی و اکسیداتیو نابجا به تدریج توانایی‌های ذهنی را تحت تاثیر قرار می دهد. تاثیر توام فعالیت هوازی و عصاره رودیولا بر این بیماری به طور کامل شناخته نشد. هدف از پژوهش حاضر اثر هم‌افزای تمرین هوازی و عصاره رودیولا بر BDNF و شاخص‌های استرس اکسیداتیو در بافت مغزی موش‌های آلزایمری بود. روش شناسی: در این پژوهش ، تعداد 30 سر موش 6 C57BL/ با میانگین وزن 2±14 گرم و سن 12 هفته به صورت تصادفی به 5 گروه 1)کنترل، سالم 2)آلزایمر، 3)آلزایمر + تمرین، 4)آلزایمر + رودیولا، 5)آلزایمر + تمرین + رودیولا تقسیم شدند. ایجاد مدل آلزایمری از روش تزریق Aβ1-42 درون هیپوکامپ استفاده شد. موش‌های گروه‌های تمرینی به مدت هشت هفته، پنج روز در هفته، هر جلسه 30 تا 45 دقیقه و با سرعت 10 تا 18 متر بر دقیقه روی نوار گردان دویدند. عصاره رودیولا به مقدارmg/kg200 به صورت گاواژ در روز‌های تمرین دریافت شد. داده‌ها از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون توکی در نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان دادکه بیان ژنBDNF و میزان فعالیت SOD در گروه‌های آلزایمر+تمرین، آلزایمر+رودیولا، آلزایمر+تمرین+رودیولا در مقایسه با گروه آلزایمری به طور معنی‌داری افزایش یافت(P<0/001). سطح سرمی MDA در گروه‌های آلزایمر+تمرین، آلزایمر+رودیولا، آلزایمر+تمرین+رودیولا در مقایسه با گروه آلزایمری به طور معنی‌داری کاهش یافت(P<0/001). نتیجه گیری: استفاده هم‌زمان از تمرین هوازی و عصاره Rhodiola rosea، راهبردی مؤثر، غیرتهاجمی و کم‌عارضه برای تعدیل استرس اکسیداتیو و تقویت بازسازی نورونی در شرایط نورودژنراتیو است.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

مقایسه و ارتباط میان شاخص‌های آمادگی جسمانی و توانایی انجام کار با بیان a 133miRدر آتشنشانان سازمان آتشنشانی

محمد جواد زارعی نژاد؛ هما شیخانی شاهین؛ مهرزاد مقدسی

دوره 15، شماره 2 ، مهر 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2026.30626.409

چکیده

هدف از پژوهش حاضر مقایسه و ارتباط میان شاخص‌های آمادگی جسمانی و توانایی انجام کار با بیان a 133 miRدر آتشنشانان سازمان آتشنشانی بود.مطالعه حاضر از نوع کاربردی و از نظر روش تحقیق، به صورت توصیفی-تحلیلی بود. ... بیشتر هدف از پژوهش حاضر مقایسه و ارتباط میان شاخص‌های آمادگی جسمانی و توانایی انجام کار با بیان a 133 miRدر آتشنشانان سازمان آتشنشانی بود.مطالعه حاضر از نوع کاربردی و از نظر روش تحقیق، به صورت توصیفی-تحلیلی بود. جامعه آماری کلیه آتشنشنانان سازمان آتشنشانی شهر شیراز بودندکه از میان ایستگاه های 24 گانه، ایستگاه12 آتشنشانی که تمایل به همکاری داشتند،20نفر (10 نفر پست اداری ، 10 نفر پست عملیاتی) به روش نمونه‌گیری قابل دسترس انتخاب شدند. شاخص های آمادگی جسمانی ، توانایی انجام کار با پرسشنامۀ WAI و بیان miR-133a با روش Real-time PCR مورد بررسی قرار گرفت . تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های شاپیرو-ویلک ، پیرسون و تی مستقل توسط SPSS27 انجام و سطح معنی داری05/0 P< در نظر گرفته شد.میان بیان miR-133a با توانایی انجام کار و شاخص های آمادگی جسمانی در گروه های مورد مطالعه ارتباط معنی داری مشاهده نشد. همچنین تفاوت معنی داری درتوانایی انجام کار ، استقامت عضلانی میان تنه، استقامت عضلانی بالاتنه و انعطاف پذیری در گروه عملیاتی و اداری وجود نداشت، اما بین حداکثر اکسیژن مصرفی (03/0 P= ) و بیان miR-133a (02/0 P= ) اختلاف معنی داری در میان آتشنشانان در گروه های عملیاتی و اداری مشاهده گردید.در آتش‌نشانان عملیاتی، کاهش miR-133a با افزایش Vo2max همراه است. پیشنهاد می‌شود برنامه‌های تمرینی منظم برای بهبود آمادگی قلبی‌تنفسی و مدیریت استرس شغلی تدوین گردد. تحقیقات بیشتر برای درک رابطه بین miR-133a و آمادگی جسمانی ضروری است تا مداخلات بهداشتی مؤثرتری برای آتش‌نشانان طراحی شود.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

اثر بکارگیری مکمل معدنی چند عنصری (Cal/Mag/Zinc) به همراه تمرینات هوازی بر میزان فشار خون و شاخص‌های ادراری عملکرد کلیه در زنان مبتلا به پر فشاری خون

اعظم زرنشان؛ معصومه فرخنده؛ بابک زنجانی

دوره 15، شماره 2 ، مهر 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2026.32896.445

چکیده

هدف: مصرف برخی ریزمغذی‌ها می‌تواند فشار خون را تعدیل کرده و عوارض همراه مانند اختلال عملکرد قلبی‌عروقی و کلیوی را کاهش دهد. هدف این پژوهش، بررسی اثر بکارگیری مکمل معدنی چند عنصری (Cal/Mag/Zinc) به همراه تمرینات ... بیشتر هدف: مصرف برخی ریزمغذی‌ها می‌تواند فشار خون را تعدیل کرده و عوارض همراه مانند اختلال عملکرد قلبی‌عروقی و کلیوی را کاهش دهد. هدف این پژوهش، بررسی اثر بکارگیری مکمل معدنی چند عنصری (Cal/Mag/Zinc) به همراه تمرینات هوازی بر میزان فشار خون و شاخص‌های ادراری عملکرد کلیه در زنان مبتلا به پر فشاری خون بود.روش شناسی: در این مطالعه تجربی ،۴۸ زن میانسال مبتلا به پرفشاری خون (فشار سیستولی ≥۱۴۰ یا دیاستولی ≥۹۰ میلی‌متر‌جیوه) به‌طور تصادفی در چهار گروه ۱۲ نفری شامل تمرین هوازی(AE)، مکمل معدنی(MCZ)، تمرین هوازی همراه با مکمل(AE+MCZ) و گروه کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرینی به‌مدت ۸ هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه ۴۵ دقیقه با شدت متوسط (40-60%HRR) اجرا شد. مکمل روزانه حاوی ۳۵۰ میلی‌گرم کلسیم، ۱۷۵ میلی‌گرم منیزیم و ۵ میلی‌گرم روی بود. پروتئین‌های ادراری (آلبومین، کراتنین) ۲۴ ساعته با استفاده از دستگاه اتوآنالایزر اندازه‌گیری شدند.یافته ها: طبق نتایج تحلیل کواریانس، کاهش آلبومین و نسبت آلبومین به کراتنین(UACR) و همچنین فشارخون سیستولی و دیاستولی بین گروه‌ها تفاوت معنی‌دار داشت( 05/0>P) و طبق آزمون تعقیبی گروه AE+MCZ در مقایسه با سایر گروه‌ها و همچنین گروه AE در مقایسه با گروه کنترل کاهش معنی‌داری در فشارخون سیستولی، دیاستولی، آلبومین و UACR نشان دادند(05/0>p). میزان تغییرات در گروه ترکیبی بیشتر از گروه تمرین بود. نتیجه گیری: تمرین هوازی منظم به تنهایی و در ترکیب با Cal/Mag/Zinc نقش مفیدی در کاهش فشارخون با حفظ سلامتی کلیه‌ها دارد و بکار‌گیری آن می‌تواند رویکرد غیر‌دارویی مؤثر در بهبود وضعیت قلبی–کلیوی زنان مبتلا به پرفشاری خونی باشد.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

اثر هشت هفته تمرین مقاومتی و مکمل کراتین هیدروکلراید بر بیان ژن مایوژنین و HSP70 عضله سولئوس رتهای نر سالمند

علیرضا نیکوزاده

دوره 15، شماره 2 ، مهر 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2026.32270.437

چکیده

هدف: به نظر می‌رسد با افزایش سن، سرعت و میزان ساخت پروتئین‌های انقباضی و سنتز پروتئین های میتوکندریایی عضلات کاهش می‌یابد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر هشت هفته تمرین مقاومتی فزاینده و مکمل کراتین ... بیشتر هدف: به نظر می‌رسد با افزایش سن، سرعت و میزان ساخت پروتئین‌های انقباضی و سنتز پروتئین های میتوکندریایی عضلات کاهش می‌یابد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر هشت هفته تمرین مقاومتی فزاینده و مکمل کراتین هیدروکلراید بر بیان ژن مایوژنین و HSP70 عضله سولئوس رت‌های نر سالمند بود.روش‌شناسی‌: 32 سر موش صحرایی نر 24 ماهه در 4 گروه کنترل، مکمل (کراتین HCL)، توام (تمرین مقاومتی+ مکمل) و تمرین تقسیم شدند. تمرین مقاومتی شامل هشت هفته تمرین نردبان با شدت متوسط (70 درصد از MVCC) و پنج روز در هفته بود. در گروه‌های مکمل و توام 5 روز در هفته و به مدت 8 هفته، مکمل کراتین هیدروکلراید و به میزان 200 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به صورت گاواژ دریافت شد. مایوژنین و HSP70 با استفاده از روش Real-time PCRبه دست آمد. تجزیه و تحلیل ﺁﻣﺎری با تحلیل واریانس دوطرفه، یکطرفه ﻭ ﺁﺯﻣﻮﻥ تعقیبی توکی انجام شد.یافته‌ها: نتایج بیانگر افزایش معنی‌دار بیان ژن HSP70 و مایوژنین عضله سولئوس در گروه توام نسبت به گروه‌های مکمل و کنترل بود (001/0=p). تفاوت معنی داری بین دو گروه کنترل و مکمل مشاهده نشد (158/0=p).نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد افزایش HSP70 و مهار آپوپتوز عضلانی ناشی از سارکوپنی و افزایش عملکرد میتوکندری و همچنین تاثیر افزایش یافته مایوژنین بر هیپرتروفی عضلانی و ایجاد یک محیط آنابولیک برای رشد عضلات در سنین سالمندی نشان دهنده اهمیت تمرینات مقاومتی و مصرف مکمل‌ کراتین هیدروکلراید در سنین سالمندی باشد.واژگان کلیدی: تمرین مقاومتی، کراتین هیدروکلراید، مایوژنین، HSP70 و سارکوپنی.

مشاهده مقاله

اثر تمرینات ترکیبی بر عوامل التهابی قلب و عروق، پروفایل لیپیدی و فشار خون در مردان مبتلا به پرفشاری خون

دوره 12، شماره 1 ، فروردین 1401، ، صفحه 1-16

https://doi.org/10.22124/jme.2021.15316.174

چکیده

پرفشاری خون همانند دیس لیپیدمی از مهمترین بیماریهای قلبی-عروقی است که تمرینات ورزشی می‌تواند اثر پیشگیرانه بر آنها داشته باشد. اثر تمرینات ترکیبی به عنوان یک شیوه تمرینی کارآمد، از روش های نوین برای ... بیشتر پرفشاری خون همانند دیس لیپیدمی از مهمترین بیماریهای قلبی-عروقی است که تمرینات ورزشی می‌تواند اثر پیشگیرانه بر آنها داشته باشد. اثر تمرینات ترکیبی به عنوان یک شیوه تمرینی کارآمد، از روش های نوین برای بهبود سلامت قلبی-عروقی است. هدف پژوهش حاضر اثر تمرینات ترکیبی بر شاخص های التهابی قلب-عروقی، فشار خون و پروفایل لیپیدی در مردان مبتلا به پرفشاری خون بود. در این پژوهش که با طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل انجام شد، تعداد 9 نفر (5/4±33/47 سال؛ شاخص توده بدنی 27/5±18/33 کیلوگرم/مترمربع) به عنوان گروه تمرین و 9 نفر به عنوان گروه کنترل (20/3±44/48 سال؛ شاخص توده بدنی 35/5±51/30 کیلوگرم/مترمربع) بطور تصادفی از بین افراد داوطلب انتخاب شدند. تمرین ترکیبی که به مدت 16 هفته برگزار شد، شامل 4 جلسه تمرین هفتگی (2 جلسه هوازی، 2 جلسه مقاومتی پویا) بود. تمرینات هوازی با شدت 40-65 درصد اکسیژن مصرفی بیشینه و تمرینات مقاومتی پویا با شدت 55 درصد تکرار بیشینه و هر کدام به مدت 70 تا 80 دقیقه اجرا شد. نتایج آزمون ANCOVA نشان داد فشار خون سیستولی و دیاستولی گالکتین-3 و اندوتلین-1 پلاسمایی در گروه تمرین ترکیبی پس از تمرینات و همچنین در مقایسه با گروه کنترل به طور معنی‌داری کاهش یافته بود (05/0p<). در بین لیپید های خون، سطح کلسترول به طور معنی‌داری کاهش یافته بود (05/0p<). به‌طور کلی نتایج نشان داد اجرای تمرینات ترکیبی هوازی و مقاومتی، علاوه بر کاهش فشار خون و بهبود وضعیت دیس لیپیدمی، منجر به کاهش بیومارکرهای اثرگذار بر التهاب عروقی و نارسایی قلبی شده است.

تاثیر تمرین عملکردی شدید کراس فیت HIFT) ) و تمرین مقاومتی دایره ای بر سطوح سرمی واسپین در زنان چاق

دوره 13، شماره 1 ، اردیبهشت 1402، ، صفحه 57-69

https://doi.org/10.22124/jme.2023.24244.292

چکیده

چاقی با التهاب سیستمیک مزمن مرتبط است. فعالیت بدنی یکی از عوامل اثر گذار بر چاقی و التهاب است. هدف تحقیق حاضر بررسی تاثیر تمرین عملکردی شدید کراس فیت و تمرین مقاومتی دایره‌ای بر سطوح سرمی واسپین در زنان ... بیشتر

تاثیر دوزهای مختلف مصرف حاد آب چغندر بر عملکرد بی‌هوازی در افراد تمرین کرده

دوره 12، شماره 1 ، فروردین 1401، ، صفحه 89-107

https://doi.org/10.22124/jme.2023.24026.274

چکیده

هدف: هدف مطالعه حاضر تعیین تأثیر دوزهای مختلف مصرف حاد آب چغندر بر عملکرد بی‌هوازی در افراد تمرین کرده بود. روش شناسی: در یک طرح آزمایشی تصادفی (هدفمند و در دسترس) متقاطع، دوسوکور و کنترل شده با دارونما، ... بیشتر هدف: هدف مطالعه حاضر تعیین تأثیر دوزهای مختلف مصرف حاد آب چغندر بر عملکرد بی‌هوازی در افراد تمرین کرده بود. روش شناسی: در یک طرح آزمایشی تصادفی (هدفمند و در دسترس) متقاطع، دوسوکور و کنترل شده با دارونما، 9 فرد تمرین کرده که حداقل 150 دقیقه در هفته و دست کم به مدت 6 ماه فعالیت بدنی داشتند (سن: 33/1±44/20 سال، شاخص توده بدنی: 27/3± 55/20 کیلوگرم بر متر)، طی 3 هفته به صورت تک جلسه‌ (با دوره پاکسازی یک هفته ای)، داوطلب شرکت در پروتکل شدند. شرکت کنندگان 2 ساعت پس از مصرف70 میلی‌لیتر یا 140 میلی‌لیتر آب چغندر و یا 70 میلی‌لیتر دارونما به صورت حاد، آزمون توان بی‌هوازی مبتنی بر دویدن، آزمون پرش سارجنت، آزمون چابکی ایلی‌نویز و آزمون 36 متر سرعت را با فاصله استراحت 10 دقیقه‌ای تکمیل کردند. یافته‌ها: نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد، مصرف حاد دوزهای 70 و 140 میلی‌لیتر از آب چغندر تاثیر معنی داری بر توان بی‌هوازی، اوج توان، میانگین توان، حداقل توان، اوج نسبی توان، ظرفیت بی‌هوازی و شاخص خستگی نداشت. به علاوه، مصرف حاد مقادیر 70 و 140 میلی‌لیتر از آب چغندر بر سرعت، چابکی و توان انفجاری افراد تمرین کرده نیز تاثیر معناداری نداشت.نتیجه گیری: نتایج نشان داد که مصرف حاد دوزهای 70 و 140 میلی‌لیتر آب چغندر هیچ مزیت عملکردی برای توان بی‌هوازی و مؤلفه‌های آن، چابکی، سرعت و توان انفجاری در افراد تمرین کرده ایجاد نمی‌کند.

اثر شش هفته تمرینات مقاومتی بر منتخبی از شاخصهای موثر در باروری در دانشجویان مرد چاق

دوره 12، شماره 2 ، مهر 1401، ، صفحه 193-206

https://doi.org/10.22124/jme.2023.24123.285

چکیده

هدف: تغییرات در محور هیپوتالاموس- هیپوفیز احتمالا با تغییرات در هورمون‌های جنسی در ارتباط است. تمرینات‌بدنی نیز یکی از فاکتورهای موثر در تغییرات این محور است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تاثیر شش هفته ... بیشتر هدف: تغییرات در محور هیپوتالاموس- هیپوفیز احتمالا با تغییرات در هورمون‌های جنسی در ارتباط است. تمرینات‌بدنی نیز یکی از فاکتورهای موثر در تغییرات این محور است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تاثیر شش هفته تمرین مقاومتی بر سطوح سرمی تستسترون آزاد، گلوبولین متصل شونده به هورمون‌های جنسی، اینهیبین b، هورمون لوتئینی و محرک فولیکولی در دانشجویان مرد چاق بود. روش شناسی: برای این منظور بیست دانشجوی پسر چاق با دامنه سنی2±20 سال در این پژوهش شرکت نمودند و به صورت تصادفی به دو گروه 10 نفری تمرین مقاومتی و کنترل تقسیم شدند. تمرین مقاومتی در مدت شش هفته و سه جلسه در هفته و با شدت 60% تا 70% یک تکرار بیشینه اجرا شد. به منظور آنالیز متغیرهای بیوشیمیائی نمونه‌های خونی در دو مرحله 48 ساعته قبل و بعد از دوره تمرینی گرفته شد. تغییرات درون‌گروهی و بین گروهی اطلاعات با آزمون t وابسته و مستقل انجام پذیرفت. یافته‌ها: نتایج این مطالعه نشان داد که تمرین مقاومتی منجر به افزایش معنی دار غلظت سرمی تستسترون آزاد و افزایش معنی دار SHBG در مردان چاق شد. اما بعد از شش هفته تمرین، تغییر معنی داری در اینهیبین b، هورمون لوتئینی و هورمون محرک فولیکولی مشاهده نشد. بحث: شش هفته تمرین مقاومتی به همراه بهبود ترکیب بدنی، قدرت عضلانی بالاتنه و پائین تنه و هم چنین توان هوازی با تغییرات هورمونهای جنسی در مردان در ارتباط است.

اثر تعاملی تمرین کراس فیت و آب چغندر بر عملکرد ورزشی در مردان جوان غیرفعال

دوره 13، شماره 1 ، اردیبهشت 1402، ، صفحه 71-86

https://doi.org/10.22124/jme.2023.22346.230

چکیده

مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر تعاملی تمرین کراس فیت و آب چغندر بر عملکردهای ورزشی در مردان جوان غیرفعال انجام شد.در این مطالعه نیمه تجربی، تعداد 02 مرد غیرفعال با دامنه سنی 12 - 03 سال به طور تصادفی در دو گروه ... بیشتر مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر تعاملی تمرین کراس فیت و آب چغندر بر عملکردهای ورزشی در مردان جوان غیرفعال انجام شد.در این مطالعه نیمه تجربی، تعداد 02 مرد غیرفعال با دامنه سنی 12 - 03 سال به طور تصادفی در دو گروه مکمل آب چغندر + کراس فیت و گروه دارونما + کراس فیت قرار گرفتند. شرکت کنندگان هر دو به مدت هشت هفته و 3 جلسه در هفته تمرینات کراس فیت انجام دادند. گروه مکمل در هفته هشتم، روزانه 014 میلی‌لیتر آب چغندر حاوی حدود 008 میلی گرم نیترات مصرف کردند. قبل و پس از اتمام دوره تمرینی، عملکردهای ورزشی در شرایط یکسان اندازه‌گیری شد. برای بررسی تغییر متغیرها از آزمون‌های t همبسته و t مستقل بهره گرفته شد و حداقل سطح معنی داری 05/0>P بود.‬نتایج نشان داد پس از اتمام دوره تمرینی عملکرد سرعت (8/14 درصد گروه مکمل در مقابل 5/15 درصد گروه دارونما)، توان بی‌هوازی و مقدار پرش عمودی (7/12 درصد گروه مکمل در مقابل 8/17 درصد گروه دارونما) در هر دو گروه بهبود معنی‌داری پیدا کرد (05/0>P) اما اختلاف معنی داری بین دو گروه مشاهده نشد. علاوه براین نتایج نشان داد اوج توان هوازی در هر دو گروه افزایش معنی‌داری پیدا کرد اما مقدار افزایش در گروه مکمل به طور معنی‌داری بیشتر از گروه دارونما بود (9/17 درصد در مقابل 3/13 درصد؛ 05/0>P). به طور کلی می‌توان نتیجه گرفت تمرینات کراس فیت عملکردهای ورزشی را بهبود می‌بخشد اما مصرف مکمل آب چغندر در کنار این نوع تمرینات، عملکرد ورزشی را ارتقاء نمی‌دهد.

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تأثیر ریکاوری به کمک پرتهویه‌ای برعملکرد اسکوات و پرس سینه در مردان تمرین کرده مقاومتی

آرین سعید نامقی؛ بهمن میرزایی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 17 اردیبهشت 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2025.29548.388

چکیده

هدف: فعالیت مقاومتی با شدت بالا منجر به اسیدوز متابولیک و اختلال عملکرد عضلات می‌شود. روش پرتهویه‌ای، با ایجاد آلکالوز تنفسی، ممکن است این اثرات را کاهش دهد، اما شواهد مربوط به تأثیر آن بر عملکرد مقاومتی ... بیشتر هدف: فعالیت مقاومتی با شدت بالا منجر به اسیدوز متابولیک و اختلال عملکرد عضلات می‌شود. روش پرتهویه‌ای، با ایجاد آلکالوز تنفسی، ممکن است این اثرات را کاهش دهد، اما شواهد مربوط به تأثیر آن بر عملکرد مقاومتی متناقض است. این پژوهش به بررسی اثر ریکاوری با استفاده از پرتهویه‌ای بر عملکرد اسکوات و پرس سینه در مردان تمرین‌کرده مقاومتی پرداخته است.روش: در این پژوهش، 12 دانشجوی مرد تمرین‌کرده مقاومتی با میانگین سن 41/22 سال در سه جلسه با فاصله 72 ساعت از هم، شرکت کردند. در جلسه اول، اطلاعات فردی، یک تکرار بیشینه حرکات پرس سینه و اسکوات اندازه‌گیری شد و تمرین پروتکل پرتهویه‌ای انجام شد. در جلسات دوم و سوم، شرکت‌کنندگان 3 ست از حرکات پرس سینه و اسکوات را با شدت 80٪ یک تکرار بیشینه تا ناتوانی اجرا کردند و تعداد تکرارها ثبت شد. در استراحت بین ست‌ها (5 دقیقه)، شرکت‌کنندگان در دو حالت عادی (کنترل) یا با سرعت 60 نفس در دقیقه (پرتهویه‌ای) نفس کشیدند و داده‌ها با آزمون تی وابسته تحلیل شدند.یافته‌ها: نتایج نشان داد که ریکاوری به کمک پرتهویه‌ای به‌طور معنی داری (05/0≥p) باعث افزایش (92/10 درصدی در پرس سینه و 42/11 درصدی در اسکوات) میانگین تعداد تکرارهای انجام شده در حرکات پرس سینه (65/3 ± 66/23 پرتهویه‌ای در مقابل 93/3 ± 33/21 نرمال) و اسکوات (82/4 ± 83/26 پرتهویه‌ای در مقابل 27/4 ± 08/24 نرمال) شد. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش حاضر، ممکن است ریکاوری بین ست‌ها به کمک پرتهویه‌ای باعث بهبود عملکرد پرس سینه و اسکوات مردان تمرین کرده مقاومتی شود.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

اثر 12 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا و مکمل ویتامین D3 بر شاخص‌های سندرم متابولیک و مسیر سیگنال دهی پروتئین IRS-1 در بافت قلب رت‌های نر نژاد اسپراگ-داولی تغذیه شده با رژیم غذایی سرشار از فروکتوز

ئاره زو محمود فتاح؛ حمید محبی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 10 خرداد 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2025.30022.396

چکیده

اثر 12 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا و مکمل ویتامین D3 بر شاخص‌های سندرم متابولیک و مسیر سیگنال‌دهی پروتئین IRS-1 در بافت قلب رت‌های نر نژاد اسپراگ-داولی تغذیه شده با رژیم غذایی سرشار از فروکتوز بود.روش ... بیشتر اثر 12 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا و مکمل ویتامین D3 بر شاخص‌های سندرم متابولیک و مسیر سیگنال‌دهی پروتئین IRS-1 در بافت قلب رت‌های نر نژاد اسپراگ-داولی تغذیه شده با رژیم غذایی سرشار از فروکتوز بود.روش پژوهش: تحقیق حاضر از نوع تجربی و با طرح پس‌آزمون بود. تعداد 40 سر موش‌ صحرایی نر بالغ(7 هفته‌ای)نژاد اسپراگ-داولی با محدوده وزنی(250 - 270 گرم) به طور تصادفی به 5 گروه با 8 سر در هر گروه تقسیم شدند.برنامه تمرینی تناوبی با شدت بالا (HIIT) شامل اجرای 10 وهله فعالیت 4 دقیقه‌ای با شدت معادل 90-85 درصد VO2max و با دوره‌های استراحتی فعال 2 دقیقه‌ای به مدت 12 هفته و 5 روز در هفته بر روی نوارگردان (شیب صفر درجه) اجرا شد.یافته‌ها: داده‌ها افزایش معنی داری در وزن بدن (01/0 P <)، دور کمر (01/0 P <)، شاخص توده بدن (01/0 P <)، بافت چربی احشایی (01/0 P <)، و سطوح سرمی تری گلیسیرید (TG) (01/0 P<)، کلسترول تام (TC) (01/0 P <)، لیپوپروتئین با چگالی کم (LDL) (01/0 P <) و کاهش معنی دار در سطوح سرمی لیپوپروتئین با چگالی بالا HDL (01/0 P <)، و بیان پروتئین IRS-1، P-IRS-1 بافت قلب در گروه [CF]؛ نسبت به گروه‌ [CN]؛ را نشان دادند. نتیجه‌گیری: یافته‌های ما نشان می‌دهد که هر دو HIIT و مصرف ویتامین دی به‌طور مؤثر سندرم متابولیک ناشی از مصرف رژیم غذایی سرشار از فروکتوز را حداقل تا حدی از طریق فعال کردن سیگنال‌دهی P-IRS-1 بافت قلب، بهبود ترکیب بدن، شاخص‌های گلایسمیک و پروفایل لیپیدی کاهش می‌دهد.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

مقایسه 8 هفته برنامه تمرینی HIIT و MICTبر برخی شاخص‌های سندروم متابولیک،نیمرخ لیپیدی و سطح سرمی PGC-1 α در زنان یائسه 55 تا 65 سال

درسا مسعود سینکی؛ ارسلان دمیرچی؛ پروین بابایی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 15 مهر 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2025.31617.426

چکیده

مقدمه: در دوران یائسگی، شکل‌گیری عوامل زمینه‌ای بروز اختلالات متابولیکی، قلبی-عروقی و تحلیل عضلانی اتفاق می‌افتد که در صورت عدم کنترل این اختلالات، سبب بالا رفتن احتمال مرگ و میر زنان در دوران پسا ... بیشتر مقدمه: در دوران یائسگی، شکل‌گیری عوامل زمینه‌ای بروز اختلالات متابولیکی، قلبی-عروقی و تحلیل عضلانی اتفاق می‌افتد که در صورت عدم کنترل این اختلالات، سبب بالا رفتن احتمال مرگ و میر زنان در دوران پسا یائسگی می‌گردد. اجرای تمرینات منظم ورزشی می‌تواند بر این شاخص‌ها تاثیر بهبود دهنده داشته باشند. بنابراین، هدف پژوهش حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرین تناوبی شدید (HIIT) و تمرینات تداومی با شدت متوسط (MICT) بر این شاخصها و PGC-1α در زنان یائسه ۵۵ تا ۶۵ ساله بود.روش‌ها: در این پژوهش نیمه‌تجربی، ۴۵ زن یائسه به‌صورت تصادفی در سه گروه HIIT، MICT و کنترل قرار گرفتند (n=15). تمرینات به مدت ۸ هفته، سه جلسه در هفته اجرا شد. داده‌های متابولیکی، آنتروپومتریک، لیپیدی، فشار خون و شاخص‌های مولکولی PGC-1α، در مراحل پیش‌آزمون و پس‌آزمون اندازه‌گیری و با آزمون ANOVA و بونفرونی تحلیل شدند.یافته‌ها: در مقایسه بین دو گروه، سطوح PGC-1α در گروه HIIT به‌طور معنی‌داری افزایش نشان داد (05/0P≤). همچنین، فشار خون دیاستولی و شاخص HOMA-IR افزایش معنی داری داشت (05/0P≤) . هر چند درگروه MICT افزایش معنی دار در HDL، کاهش معنی دار در مقادیر تری‌گلیسرید و کلسترول تام مشاهده شد (05/0P≤). نتیجه‌گیری: تمرین HIIT نسبت به MICT اثرات بیشتری بر PGC-1α و فشار خون دیاستولیک و حساسیت انسولینی دارد. در مقابل، MICT در بهبود پروفایل لیپیدی مؤثرتر بود. با توجه به نقش موثر و بعضا" متفاوت هر دو گروه تمرینی ، انتخاب نوع تمرین می تواند متناسب با هدف پیشگیری و کنترل اختلالات مورد نظر در زنان یائسه صورت گیرد.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تاثیر شش هفته تمرین هوازی و مصرف عصاره آناناس بر بیان ژن HSP70و CD147 بافت تومور موش‌های مبتلا به سرطان ملانوما

مریم موثق؛ حسین عابدنطنزی؛ ماندانا غلامی؛ فرشاد غزالیان

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 29 مهر 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2025.31148.417

چکیده

مقدمه و هدف‌: درمان هدفمند عوامل رشد و ایمنی ممکن است منجر به مهار موثرتری از تکثیر و پیشرفت تومور در سرطان ملانوما شود. هدف این پژوهش مطالعه تاثیر شش هفته تمرین هوازی و مصرف عصاره آناناس بر بیان ژن پروتئین ... بیشتر مقدمه و هدف‌: درمان هدفمند عوامل رشد و ایمنی ممکن است منجر به مهار موثرتری از تکثیر و پیشرفت تومور در سرطان ملانوما شود. هدف این پژوهش مطالعه تاثیر شش هفته تمرین هوازی و مصرف عصاره آناناس بر بیان ژن پروتئین شوک گرمایی 70 و القاء‌کننده متالوپروتئیناز ماتریکس خارج سلولی (CD147) بافت تومور در موش‌های مبتلا به سرطان ملانوما بود.روش کار: این مطالعۀ بنیادی- تجربی بر روی 20 سر موش‌های نر نژاد C57BL/6 مبتلا به سرطان ملانوما در چهار گروه شامل کنترل، تمرین هوازی، عصارۀ آناناس و تمرین هوازی- آناناس انجام شد. پس از القای تومور، برنامۀ تمرین را به‌مدت شش هفته انجام دادند و عصارۀ آناناس به میزان 300mg/kg گاواژ شد. وزن و حجم تومور موش‌ها و بیان ژن HSP70 و CD147 بافت تومور به روش RT-PCR اندازه‌گیری شد و داده‌ها با استفاده آنالیز واریانس یک‌طرفه، آزمون تحلیل واریانس دو عاملی و تعقیبی بنفرونی مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند. سطح معنی‌داری نیز 0/05 ≥P در نظر گرفته شد.یافته‌ها: براساس نتایج در گروه تمرین هوازی و تمرین- آناناس کاهش معنی‌دار حجم تومور و کاهش بیان ژن HSP70 و CD147 بافت تومور مشاهده شد.نتیجه‌گیری: تمرینات هوازی بـا شدت متوسط به‌همراه عصاره آناناس، با وجـود تـأثیرات مثبت همچون کاهش وزن بدن و حجم تومور، با کاهش بیان ژن HSP70 و CD147 بافت تومور احتمالا منجر به کند شدن روند پیشرفت بیماری ملانوما می‌گردد و به تنظیم عوامل رشد و ایمنی در سرطان ملانوما کمک می‌کند.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تأثیر تمرین هوازی و مصرف ژل رویال با دوزهای مختلف بر سطح مالون‌دی‌آلدئید، کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز بافت ریه در موش⁠های نر نژاد BALB/C مبتلا به سرطان ریه

سیده مریم میساقی؛ مهرزاد مقدسی؛ سیدعلی حسینی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 12 آذر 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2025.31458.424

چکیده

مقدمه: تحقیق حاضر با هدف بررسی تأثیر تمرین هوازی و مصرف ژل رویال بر سطح MDA، CAT و SOD در بافت ریه مدل حیوانی مبتلا به سرطان ریه انجام شد.روش کار: 48 موش نر نژاد BALB/C با میانگین سنی هشت هفته، در گروه‌های سالم، ... بیشتر مقدمه: تحقیق حاضر با هدف بررسی تأثیر تمرین هوازی و مصرف ژل رویال بر سطح MDA، CAT و SOD در بافت ریه مدل حیوانی مبتلا به سرطان ریه انجام شد.روش کار: 48 موش نر نژاد BALB/C با میانگین سنی هشت هفته، در گروه‌های سالم، شم، سرطان ریه (LC)، تمرین شنا (ST)، ژل رویال 50 (RJ50)، ژل رویال 100 (RJ100)، تمرین شنا + ژل رویال 50 (ST.RJ50) و تمرین شنا + ژل رویال 100 (ST.RJ100) (هر گروه 6 سرموش) قرار گرفتند. القاء سرطان ریه به واسطه تزریق 100 میلی⁠گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن بنزوپیرن صورت گرفت. تمرینات شنا به مدت 12 هفته، 3 روز در هفته اجرا شد. ژل رویال نیز با دوزهای 50 و 100 میلی⁠گرم به ازای هر کیلو وزن بدن تزریق درون صفاقی شد. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، مقدار MDA، CAT و SOD در بافت ریه اندازه‌گیری و اطلاعات توسط آزمون One-Way ANOVA تجزیه و تحلیل شدند.یافته‌ها: مقدار MDA در گروه‌های LC، RJ50، RJ100 و ST نسبت به گروه‌های سالم و شم بالاتر و در گروه ST.RJ100 نسبت به سایر گروه⁠های تحت مداخله پایین⁠تر بود (05/0>p). همچنین، سطح CAT و SOD در گروه‌های LC، RJ50 و ST نسبت به گروه سالم پایین⁠تر و در گروه ST.RJ100 نسبت به سایر گروه⁠های تحت مداخله به غیر از گروه ST.RJ50 بالا⁠تر بود (05/0>p).نتیجه‌گیری:به نظر می⁠رسد ترکیب تمرین شنا همراه با مصرف دوز بالای ژل رویال به واسطه افزایش آنزیم⁠های آنتی اکسیدانی در بهبود استرس اکسایشی در موش⁠های مبتلا به سرطان ریه مؤثر است.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

اثر پروتکل‌های مختلفِ تمرینی بر بیان ژنی پیزو-1 و مقاومت به انسولین در موش‌های چاق نر

مجتبی میری فخراباد؛ نجمه رضائیان؛ صادق چراغ بیرجندی؛ علی Yaghoubi؛ محسن توکلی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 25 آذر 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2025.31386.420

چکیده

پیزو-1 به عنوان یک گیرندۀ مکانیکی مرتبط با آدیپوژنز، التهاب بافت چربی و مقاومت به انسولین شناخته شده است. هدف پژوهش حاضر مقایسۀ اثر هشت هفته تمرینات مقاومتی، استقامتی و تناوبی شدید بر بیان ژنی پیزو-1 و ... بیشتر پیزو-1 به عنوان یک گیرندۀ مکانیکی مرتبط با آدیپوژنز، التهاب بافت چربی و مقاومت به انسولین شناخته شده است. هدف پژوهش حاضر مقایسۀ اثر هشت هفته تمرینات مقاومتی، استقامتی و تناوبی شدید بر بیان ژنی پیزو-1 و شاخص مقاومت به انسولین در موش‌های چاق نر بود.24 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار (10 هفته، 2/10±200 گرم) پس از شش هفته رژیم غذایی پرچرب به‌طوری تصادفی در چهار گروه شامل 1) تمرینات تناوبی شدید (HIIT)، 2) تمرینات مقاومتی (RT)، 3) تمرینات استقامتی (ET) و 4) کنترل (Co) تقسیم شده و در هشت هفته تمرینات و پنج جلسه در هفته شرکت کردند. رت‌ها 48 ساعت پس از آخرین جلسۀ تمرینی تشریح شدند و شاخص‌های مورد بررسی با استفاده از روش آزمایشگاهی مناسب مورد ارزیابی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس یک راهه و تی زوجی در سطح معنی داری کمتر از 05/0 انجام شد. بین تغییرات بیان ژنی پیزو-1، سطوح سرمی انسولین، گلوکز ناشتا خون، HOMA-IR و وزن بدن پس از هشت هفته RT، ET و HIIT تفاوتی معنی‌دار وجود دارد. علاوه بر این، وزن بدن در گروه تمرین تناوبی شدید در پس آزمون در مقایسه با پیش‌آزمون با کاهشی معنی‌دار همراه بود.با توجه به عملکرد ضد دیابتی و ضدچاقی پیزو-1، چنین به نظر می‌رسد، افزایش بیان ژنی پیزو-1 بافت چربی پس از اجرای هشت هفته تمرینات تناوبی شدید، مقاومتی و استقامتی می‌تواند به بهبود مقاومت به انسولین کمک کند.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

اثرات ترکیبی تمرین تناوبی شدید و نانوذرات سلنیوم بر آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانی در موش‌های صحرایی دیابتی نوع 2

زهرا نوراللهی؛ ارسلان دمیرچی؛ پیام سعیدی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 27 آذر 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2025.31430.421

چکیده

مقدمه: دیابت یک بیماری مزمن متابولیک است که با افزایش استرس اکسیداتیو و اختلال در سیستم آنتی‌اکسیدانی بدن همراه است. گلوتاتیون (GSH) و آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز (GPx) از مؤلفه‌های کلیدی دفاع آنتی‌اکسیدانی ... بیشتر

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

عنوان تاثیر تمرین هوازی و مصرف پودر میوه هندوانه تلخ بر کنترل متابولیک، عملکرد بدنی و حافظه‌ای و مقدار ADAM10 و Aβ42 خون زنان دیابتی نوع II

عاطفه ارجمند؛ بهلول قربانیان؛ کریم آزالی علمداری

مقالات آماده انتشار، اصلاح شده برای چاپ، انتشار آنلاین از تاریخ 07 بهمن 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2026.32442.441

چکیده

روش‌شناسی: 40 نفر زن میانسال دیابتی نوع II داوطلب به طور تصادفی در چهار گروه (تمرین هوازی و هندوانه تلخ، تمرین و دارونما، هندوانه تلخ، و کنترل) تقسیم شدند. تمرین هوازی تناوبی، به مدت هشت هفته (سه جلسه در ... بیشتر روش‌شناسی: 40 نفر زن میانسال دیابتی نوع II داوطلب به طور تصادفی در چهار گروه (تمرین هوازی و هندوانه تلخ، تمرین و دارونما، هندوانه تلخ، و کنترل) تقسیم شدند. تمرین هوازی تناوبی، به مدت هشت هفته (سه جلسه در هفته) با مدت (20 تا 60 دقیقه در هر جلسه با تناوب‌های کار و استراحت فعال یک دقیقه‌ با شدت 60 تا 75 درصد از RHR) انجام شد. مصرف پودر میوه هندوانه تلخ نیز با دوز هشت میلی‌گرم در هر کیلوگرم وزن بدن در سه نوبت مساوی در روز با الگوی دوسوکور مصرف شد. از روش‌های آنزیماتیک،HPLC، الایزا، TUG، آزمون شش دقیقه‌ای راه رفتن و آزمون‌های حافظه‌ای digit span و یادداری تصاویر برای جمع‌آوری داده‌ها استفاده شد.در هر سه گروه، وزن بدن، زمان بلند شدن و رفتن، قند، تری‌گلیسرید و HDL خون و همچنین A1c و انسولین و AB42 سرم کاهش یافتند، در حالی که HDL خون و ADAM10 سرم، مسافت در آزمون راه رفتن، عملکرد حافظه‌ای کوتاه مدت و میان‌مدت و قدرت بالاتنه افزایش یافتند (05/0>P در همه‌ی موارد). بااین‌حال، تغییرات تری‌گلیسرید خون و قدرت بالاتنه در گروه هندوانه تلخ معنی‌دار نبود (05/0<P). تنها در مورد ADAM10، مداخله توام اثرگذاری بیشتری نسبت به هر دو مداخله‌ی واحد داشت، بااین‌حال، در بقیه متغیرها، اثرگذاری مداخله توام تفاوتی با تمرین هوازی نداشت. به علاوه، به جز در مورد زمان بلند شدن و رفتن، در تمام موارد، مقدار اثرگذاری مداخله توام بیشتر از هندوانه تلخ بود. اما مقدار اثرگذاری تمرین با هندوانه ی تلخ، تقریبا در نیمی از متغیرها بیشتر بود.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تأثیر هشت هفته تمرین تناوبی شدید و تمرینات سنتی ژیمناستیک بر برخی هورمون‌های رشدی، miR-1 و miR-206 سرمی و توان انفجاری ژیمناست‌های پسر نوجوان

خانی مصطفی؛ عادل ولی پور؛ رامین امیرساسان؛ الهه پیرعلایی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 15 فروردین 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2026.32716.443

چکیده

هدف تحقیق حاضر تعیین تأثیر هشت هفته تمرین تناوبی شدید ژیمناستیک (GHIIT) و تمرینات سنتی ژیمناستیک (TGT) بر برخی عوامل رشدی، miR-1 و miR-206 سرمی و توان انفجاری ژیمناست‌های پسر نوجوان بود. در این مطالعه، 20 ژیمناست ... بیشتر هدف تحقیق حاضر تعیین تأثیر هشت هفته تمرین تناوبی شدید ژیمناستیک (GHIIT) و تمرینات سنتی ژیمناستیک (TGT) بر برخی عوامل رشدی، miR-1 و miR-206 سرمی و توان انفجاری ژیمناست‌های پسر نوجوان بود. در این مطالعه، 20 ژیمناست پسر (سن 97/1± 17/12 سال، قد 46/5± 14/143 سانتیمتر، وزن 69/4± 61/37 کیلوگرم) به ‌صورت تصادفی در دو گروه تمرینی GHIIT و TGT قرار گرفتند. تمرین شامل هشت هفته تمرین مهارتی بعلاوه تمرین آمادگی جسمانی ژیمناستیک برای هر دو گروه بود. تمرینات مهارتی شش جلسه در هفته با شدت 85-60 درصد انجام می‌گرفت. تمرینات آمادگی جسمانی متفاوت بود: گروه TGT با شدت 85-60 درصد و گروه GHIIT با شدت بالای 80 درصد تمرین کردند. نمونه‌های خونی 48 ساعت قبل و بعد از اجرای پروتکل جهت اندازه‌گیری سطوح سرمی هورمون‌ها و miRNAها جمع آوری شد و توان انفجاری آزمودنی‌ها نیزاندازه‌گیری گردید. از آزمون‌های تحلیل کوواریانس، تی همبسته و آزمون تعقیبی بونفرونی به منظور تجزیه و تحلیل استفاده شد. نتایج آزمون تی همبسته نشان داد که در گروه GHIIT شاخص های miR-1 و mir-206 کاهش معنی داری را در پس آزمون نسبت به پیش آزمون تجربه کردند (05/0>p). همچنین آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که در شاخص‌های miR-1 و mir-206 کاهشی معنا‌دار و در آزمون‌های عملکردی افزایشی معنی‌دار در گروه GHIIT در مقایسه با TGT وجود دارد (05/0>p). تغییر معنی‌داری در هیچکدام از هورمون‌ها مشاهده نشد (05/0<p). به نظر می‌رسد تمرینات GHIIT در مقایسه با تمرینات TGT باعث بهبود بیشتری در miRNA‌های مرتبط با رشد شده و همچنین باعث بهبود بیشتری در توان انفجاری می‌شود.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

اثر تمرینات هوازی بر سطوح ایستمین-1 ِ بافت چربی، شاخص تری‌گلیسرید-گلوکز و نیم‌رخ لیپیدی در موش‌های نر چاق مبتلا به دیابت نوع دو

زهرا رحمانی؛ نجمه رضائیان؛ صادق چراغ بیرجندی؛ علی یعقوبی؛ وحید رضائی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 28 فروردین 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2026.31713.428

چکیده

ایستمین-1، یک آدیپوکاین نوظهور شبه انسولین می‌باشد که برداشت گلوکز توسط بافت چربی را افزایش می‌دهد و در مقابل، سنتز لیپید کبدی را کم می‌کند. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرینات هوازی بر سطوح ... بیشتر ایستمین-1، یک آدیپوکاین نوظهور شبه انسولین می‌باشد که برداشت گلوکز توسط بافت چربی را افزایش می‌دهد و در مقابل، سنتز لیپید کبدی را کم می‌کند. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرینات هوازی بر سطوح ایستمین-1 ِ بافت چربی، شاخص تری-گلیسرید-گلوکز (TyG) و نیم‌رخ لیپیدی در موش‌های نر چاق و دیابتی بود.20 سر رتِ نرِ نژادِ ویستار (12-10 هفته، 20/11±40/276 گرم) با رژیم غذایی پرچرب و تزریق داروی استرپتوزوتوسین چاق و دیابتی شده و سپس، به شیوۀ تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل (10 سر در هر گروه) تقسیم شدند. رت‌ها در گروه تجربی در هشت هفته تمرینات هوازی دویدن روی نوارگردان در شدت 26-10 درصد سرعت بیشینه، 55-10 دقیقه در هر جلسه و پنج روز در هفته شرکت کردند. همۀ رت‌ها پس از آخرین جلسۀ تمرینی تشریح شدند و شاخص-های مورد بررسی ارزیابی گردید..اجرای هشت هفته تمرینات هوازی ضمن افزایش معنی‌دار سطوح ایستمین-1 بافت چربی وHDL، با کاهش معنی‌دار شاخص TyG ، FBS، تری‌گلیسرید ، کلسترول ، LDL و وزن در گروه تجربی در مقایسه با کنترل همراه بود. علاوه براین، سطوح FBS و وزن در گروه تجربی در پس آزمون در مقایسه با پیش آزمون با کاهشی معنی‌دار همراه بود. هم‌چنین، بین تغییرات سطوح ایستمین-1 پس از تمرینات هوازی با تغییرات FBS، شاخص TyG، تری-گلیسرید، کلسترول و HDL ارتباطی معنی‌دار وجود داشت. چنین به نظر می‌رسد هشت هفته تمرینات هوازی احتمالاً به واسطۀ افزایش ایستمین-1 سبب تعدیل نیم‌رخ متابولیکی و لیپیدی در موش‌های چاق دیابتی شده است.

مشاهده مقاله

تعداد دوره‌ها	15
تعداد شماره‌ها	29
تعداد مقالات	258
تعداد نویسندگان	589
تعداد مشاهده مقاله	377,051
تعداد دریافت فایل اصل مقاله	218,785
تعداد مقالات ارسال شده	485
تعداد مقالات رد شده	182
تعداد مقالات پذیرفته شده	147
درصد پذیرش	30
زمان پذیرش (روز)	131
تعداد پایگاه های نمایه شده	9
تعداد داوران	120

دوره 15 (1404)

دوره 14 (1403)

دوره 13 (1402)

دوره 12 (1401)

دوره 11 (1400)

دوره 10 (1399)

دوره 9 (1398)

دوره 8 (1397)

دوره 7 (1396)

دوره 6 (1395)

دوره 5 (1394)

دوره 4 (1393)

دوره 3 (1392)

دوره 2 (1391)

دوره 1 (1390)

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

بانک ها و نمایه نامه ها

ابر واژگان

نشریات مرتبط