سوخت و ساز و فعالیت ورزشی

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تأثیر ریکاوری به کمک پرتهویه‌ای برعملکرد اسکوات و پرس سینه در مردان تمرین کرده مقاومتی

آرین سعید نامقی؛ بهمن میرزایی

دوره 16، شماره 1 ، فروردین 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2025.29548.388

چکیده

هدف: فعالیت مقاومتی با شدت بالا منجر به اسیدوز متابولیک و اختلال عملکرد عضلات می‌شود. روش پرتهویه‌ای، با ایجاد آلکالوز تنفسی، ممکن است این اثرات را کاهش دهد، اما شواهد مربوط به تأثیر آن بر عملکرد مقاومتی ... بیشتر هدف: فعالیت مقاومتی با شدت بالا منجر به اسیدوز متابولیک و اختلال عملکرد عضلات می‌شود. روش پرتهویه‌ای، با ایجاد آلکالوز تنفسی، ممکن است این اثرات را کاهش دهد، اما شواهد مربوط به تأثیر آن بر عملکرد مقاومتی متناقض است. این پژوهش به بررسی اثر ریکاوری با استفاده از پرتهویه‌ای بر عملکرد اسکوات و پرس سینه در مردان تمرین‌کرده مقاومتی پرداخته است.روش: در این پژوهش، 12 دانشجوی مرد تمرین‌کرده مقاومتی با میانگین سن 41/22 سال در سه جلسه با فاصله 72 ساعت از هم، شرکت کردند. در جلسه اول، اطلاعات فردی، یک تکرار بیشینه حرکات پرس سینه و اسکوات اندازه‌گیری شد و تمرین پروتکل پرتهویه‌ای انجام شد. در جلسات دوم و سوم، شرکت‌کنندگان 3 ست از حرکات پرس سینه و اسکوات را با شدت 80٪ یک تکرار بیشینه تا ناتوانی اجرا کردند و تعداد تکرارها ثبت شد. در استراحت بین ست‌ها (5 دقیقه)، شرکت‌کنندگان در دو حالت عادی (کنترل) یا با سرعت 60 نفس در دقیقه (پرتهویه‌ای) نفس کشیدند و داده‌ها با آزمون تی وابسته تحلیل شدند.یافته‌ها: نتایج نشان داد که ریکاوری به کمک پرتهویه‌ای به‌طور معنی داری (05/0≥p) باعث افزایش (92/10 درصدی در پرس سینه و 42/11 درصدی در اسکوات) میانگین تعداد تکرارهای انجام شده در حرکات پرس سینه (65/3 ± 66/23 پرتهویه‌ای در مقابل 93/3 ± 33/21 نرمال) و اسکوات (82/4 ± 83/26 پرتهویه‌ای در مقابل 27/4 ± 08/24 نرمال) شد. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش حاضر، ممکن است ریکاوری بین ست‌ها به کمک پرتهویه‌ای باعث بهبود عملکرد پرس سینه و اسکوات مردان تمرین کرده مقاومتی شود.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

اثر 12 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا و مکمل ویتامین D3 بر شاخص‌های سندرم متابولیک و مسیر سیگنال دهی پروتئین IRS-1 در بافت قلب رت‌های نر نژاد اسپراگ-داولی تغذیه شده با رژیم غذایی سرشار از فروکتوز

ئاره زو محمود فتاح؛ حمید محبی

دوره 16، شماره 1 ، فروردین 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2025.30022.396

چکیده

اثر 12 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا و مکمل ویتامین D3 بر شاخص‌های سندرم متابولیک و مسیر سیگنال‌دهی پروتئین IRS-1 در بافت قلب رت‌های نر نژاد اسپراگ-داولی تغذیه شده با رژیم غذایی سرشار از فروکتوز بود.روش ... بیشتر اثر 12 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا و مکمل ویتامین D3 بر شاخص‌های سندرم متابولیک و مسیر سیگنال‌دهی پروتئین IRS-1 در بافت قلب رت‌های نر نژاد اسپراگ-داولی تغذیه شده با رژیم غذایی سرشار از فروکتوز بود.روش پژوهش: تحقیق حاضر از نوع تجربی و با طرح پس‌آزمون بود. تعداد 40 سر موش‌ صحرایی نر بالغ(7 هفته‌ای)نژاد اسپراگ-داولی با محدوده وزنی(250 - 270 گرم) به طور تصادفی به 5 گروه با 8 سر در هر گروه تقسیم شدند.برنامه تمرینی تناوبی با شدت بالا (HIIT) شامل اجرای 10 وهله فعالیت 4 دقیقه‌ای با شدت معادل 90-85 درصد VO2max و با دوره‌های استراحتی فعال 2 دقیقه‌ای به مدت 12 هفته و 5 روز در هفته بر روی نوارگردان (شیب صفر درجه) اجرا شد.یافته‌ها: داده‌ها افزایش معنی داری در وزن بدن (01/0 P <)، دور کمر (01/0 P <)، شاخص توده بدن (01/0 P <)، بافت چربی احشایی (01/0 P <)، و سطوح سرمی تری گلیسیرید (TG) (01/0 P<)، کلسترول تام (TC) (01/0 P <)، لیپوپروتئین با چگالی کم (LDL) (01/0 P <) و کاهش معنی دار در سطوح سرمی لیپوپروتئین با چگالی بالا HDL (01/0 P <)، و بیان پروتئین IRS-1، P-IRS-1 بافت قلب در گروه [CF]؛ نسبت به گروه‌ [CN]؛ را نشان دادند. نتیجه‌گیری: یافته‌های ما نشان می‌دهد که هر دو HIIT و مصرف ویتامین دی به‌طور مؤثر سندرم متابولیک ناشی از مصرف رژیم غذایی سرشار از فروکتوز را حداقل تا حدی از طریق فعال کردن سیگنال‌دهی P-IRS-1 بافت قلب، بهبود ترکیب بدن، شاخص‌های گلایسمیک و پروفایل لیپیدی کاهش می‌دهد.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تأثیر تمرین هوازی و مصرف ژل رویال با دوزهای مختلف بر سطح مالون‌دی‌آلدئید، کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز بافت ریه در موش⁠های نر نژاد BALB/C مبتلا به سرطان ریه

سیده مریم میساقی؛ مهرزاد مقدسی؛ سیدعلی حسینی

دوره 16، شماره 1 ، فروردین 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2025.31458.424

چکیده

مقدمه: تحقیق حاضر با هدف بررسی تأثیر تمرین هوازی و مصرف ژل رویال بر سطح MDA، CAT و SOD در بافت ریه مدل حیوانی مبتلا به سرطان ریه انجام شد.روش کار: 48 موش نر نژاد BALB/C با میانگین سنی هشت هفته، در گروه‌های سالم، ... بیشتر مقدمه: تحقیق حاضر با هدف بررسی تأثیر تمرین هوازی و مصرف ژل رویال بر سطح MDA، CAT و SOD در بافت ریه مدل حیوانی مبتلا به سرطان ریه انجام شد.روش کار: 48 موش نر نژاد BALB/C با میانگین سنی هشت هفته، در گروه‌های سالم، شم، سرطان ریه (LC)، تمرین شنا (ST)، ژل رویال 50 (RJ50)، ژل رویال 100 (RJ100)، تمرین شنا + ژل رویال 50 (ST.RJ50) و تمرین شنا + ژل رویال 100 (ST.RJ100) (هر گروه 6 سرموش) قرار گرفتند. القاء سرطان ریه به واسطه تزریق 100 میلی⁠گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن بنزوپیرن صورت گرفت. تمرینات شنا به مدت 12 هفته، 3 روز در هفته اجرا شد. ژل رویال نیز با دوزهای 50 و 100 میلی⁠گرم به ازای هر کیلو وزن بدن تزریق درون صفاقی شد. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، مقدار MDA، CAT و SOD در بافت ریه اندازه‌گیری و اطلاعات توسط آزمون One-Way ANOVA تجزیه و تحلیل شدند.یافته‌ها: مقدار MDA در گروه‌های LC، RJ50، RJ100 و ST نسبت به گروه‌های سالم و شم بالاتر و در گروه ST.RJ100 نسبت به سایر گروه⁠های تحت مداخله پایین⁠تر بود (05/0>p). همچنین، سطح CAT و SOD در گروه‌های LC، RJ50 و ST نسبت به گروه سالم پایین⁠تر و در گروه ST.RJ100 نسبت به سایر گروه⁠های تحت مداخله به غیر از گروه ST.RJ50 بالا⁠تر بود (05/0>p).نتیجه‌گیری:به نظر می⁠رسد ترکیب تمرین شنا همراه با مصرف دوز بالای ژل رویال به واسطه افزایش آنزیم⁠های آنتی اکسیدانی در بهبود استرس اکسایشی در موش⁠های مبتلا به سرطان ریه مؤثر است.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

اثر بکارگیری مکمل معدنی چند عنصری (Cal/Mag/Zinc) به همراه تمرینات هوازی بر میزان فشار خون و شاخص‌های ادراری عملکرد کلیه در زنان مبتلا به پر فشاری خون

اعظم زرنشان؛ معصومه فرخنده؛ بابک زنجانی

دوره 16، شماره 1 ، فروردین 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2026.32896.445

چکیده

هدف: مصرف برخی ریزمغذی‌ها می‌تواند فشار خون را تعدیل کرده و عوارض همراه مانند اختلال عملکرد قلبی‌عروقی و کلیوی را کاهش دهد. هدف این پژوهش، بررسی اثر بکارگیری مکمل معدنی چند عنصری (Cal/Mag/Zinc) به همراه تمرینات ... بیشتر هدف: مصرف برخی ریزمغذی‌ها می‌تواند فشار خون را تعدیل کرده و عوارض همراه مانند اختلال عملکرد قلبی‌عروقی و کلیوی را کاهش دهد. هدف این پژوهش، بررسی اثر بکارگیری مکمل معدنی چند عنصری (Cal/Mag/Zinc) به همراه تمرینات هوازی بر میزان فشار خون و شاخص‌های ادراری عملکرد کلیه در زنان مبتلا به پر فشاری خون بود.روش شناسی: در این مطالعه تجربی ،۴۸ زن میانسال مبتلا به پرفشاری خون (فشار سیستولی ≥۱۴۰ یا دیاستولی ≥۹۰ میلی‌متر‌جیوه) به‌طور تصادفی در چهار گروه ۱۲ نفری شامل تمرین هوازی(AE)، مکمل معدنی(MCZ)، تمرین هوازی همراه با مکمل(AE+MCZ) و گروه کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرینی به‌مدت ۸ هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه ۴۵ دقیقه با شدت متوسط (40-60%HRR) اجرا شد. مکمل روزانه حاوی ۳۵۰ میلی‌گرم کلسیم، ۱۷۵ میلی‌گرم منیزیم و ۵ میلی‌گرم روی بود. پروتئین‌های ادراری (آلبومین، کراتنین) ۲۴ ساعته با استفاده از دستگاه اتوآنالایزر اندازه‌گیری شدند.یافته ها: طبق نتایج تحلیل کواریانس، کاهش آلبومین و نسبت آلبومین به کراتنین(UACR) و همچنین فشارخون سیستولی و دیاستولی بین گروه‌ها تفاوت معنی‌دار داشت( 05/0>P) و طبق آزمون تعقیبی گروه AE+MCZ در مقایسه با سایر گروه‌ها و همچنین گروه AE در مقایسه با گروه کنترل کاهش معنی‌داری در فشارخون سیستولی، دیاستولی، آلبومین و UACR نشان دادند(05/0>p). میزان تغییرات در گروه ترکیبی بیشتر از گروه تمرین بود. نتیجه گیری: تمرین هوازی منظم به تنهایی و در ترکیب با Cal/Mag/Zinc نقش مفیدی در کاهش فشارخون با حفظ سلامتی کلیه‌ها دارد و بکار‌گیری آن می‌تواند رویکرد غیر‌دارویی مؤثر در بهبود وضعیت قلبی–کلیوی زنان مبتلا به پرفشاری خونی باشد.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تأثیر هشت هفته تمرین تناوبی شدید و تمرینات سنتی ژیمناستیک بر برخی هورمون‌های رشدی، miR-1 و miR-206 سرمی و توان انفجاری ژیمناست‌های پسر نوجوان

خانی مصطفی؛ عادل ولی پور؛ رامین امیرساسان؛ الهه پیرعلایی

دوره 16، شماره 1 ، فروردین 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2026.32716.443

چکیده

هدف تحقیق حاضر تعیین تأثیر هشت هفته تمرین تناوبی شدید ژیمناستیک (GHIIT) و تمرینات سنتی ژیمناستیک (TGT) بر برخی عوامل رشدی، miR-1 و miR-206 سرمی و توان انفجاری ژیمناست‌های پسر نوجوان بود.در این مطالعه، 20 ژیمناست ... بیشتر هدف تحقیق حاضر تعیین تأثیر هشت هفته تمرین تناوبی شدید ژیمناستیک (GHIIT) و تمرینات سنتی ژیمناستیک (TGT) بر برخی عوامل رشدی، miR-1 و miR-206 سرمی و توان انفجاری ژیمناست‌های پسر نوجوان بود.در این مطالعه، 20 ژیمناست پسر (سن 97/1± 17/12 سال، قد 46/5± 14/143 سانتیمتر، وزن 69/4± 61/37 کیلوگرم) به ‌صورت تصادفی در دو گروه تمرینی GHIIT و TGT قرار گرفتند. تمرین شامل هشت هفته تمرین مهارتی بعلاوه تمرین آمادگی جسمانی ژیمناستیک برای هر دو گروه بود. تمرینات مهارتی شش جلسه در هفته با شدت 85-60 درصد انجام می‌گرفت. تمرینات آمادگی جسمانی متفاوت بود: گروه TGT با شدت 85-60 درصد و گروه GHIIT با شدت بالای 80 درصد تمرین کردند. نمونه‌های خونی 48 ساعت قبل و بعد از اجرای پروتکل جهت اندازه‌گیری سطوح سرمی هورمون‌ها و miRNAها جمع آوری شد و توان انفجاری آزمودنی‌ها نیزاندازه‌گیری گردید. از آزمون‌های تحلیل کوواریانس، تی همبسته و آزمون تعقیبی بونفرونی به منظور تجزیه و تحلیل استفاده شد.نتایج آزمون تی همبسته نشان داد که در گروه GHIIT شاخص های miR-1 و mir-206 کاهش معنی داری را در پس آزمون نسبت به پیش آزمون تجربه کردند (05/0>p). همچنین آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که در شاخص‌های miR-1 و mir-206 کاهشی معنا‌دار و در آزمون‌های عملکردی افزایشی معنی‌دار در گروه GHIIT در مقایسه با TGT وجود دارد (05/0>p). تغییر معنی‌داری در هیچکدام از هورمون‌ها مشاهده نشد (05/0<p).به نظر می‌رسد تمرینات GHIIT در مقایسه با تمرینات TGT باعث بهبود بیشتری در miRNA‌های مرتبط با رشد شده و همچنین باعث بهبود بیشتری در توان انفجاری می‌شود.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

اثر تمرینات هوازی بر سطوح ایستمین-1 ِ بافت چربی، شاخص تری‌گلیسرید-گلوکز و نیم‌رخ لیپیدی در موش‌های نر چاق مبتلا به دیابت نوع دو

زهرا رحمانی؛ نجمه رضائیان؛ صادق چراغ بیرجندی؛ علی یعقوبی؛ وحید رضائی

دوره 16، شماره 1 ، فروردین 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2026.31713.428

چکیده

ایستمین-1، یک آدیپوکاین نوظهور شبه انسولین می‌باشد که برداشت گلوکز توسط بافت چربی را افزایش می‌دهد و در مقابل، سنتز لیپید کبدی را کم می‌کند. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرینات هوازی بر سطوح ... بیشتر ایستمین-1، یک آدیپوکاین نوظهور شبه انسولین می‌باشد که برداشت گلوکز توسط بافت چربی را افزایش می‌دهد و در مقابل، سنتز لیپید کبدی را کم می‌کند. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرینات هوازی بر سطوح ایستمین-1 ِ بافت چربی، شاخص تری-گلیسرید-گلوکز (TyG) و نیم‌رخ لیپیدی در موش‌های نر چاق و دیابتی بود.20 سر رتِ نرِ نژادِ ویستار (12-10 هفته، 20/11±40/276 گرم) با رژیم غذایی پرچرب و تزریق داروی استرپتوزوتوسین چاق و دیابتی شده و سپس، به شیوۀ تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل (10 سر در هر گروه) تقسیم شدند. رت‌ها در گروه تجربی در هشت هفته تمرینات هوازی دویدن روی نوارگردان در شدت 26-10 درصد سرعت بیشینه، 55-10 دقیقه در هر جلسه و پنج روز در هفته شرکت کردند. همۀ رت‌ها پس از آخرین جلسۀ تمرینی تشریح شدند و شاخص-های مورد بررسی ارزیابی گردید..اجرای هشت هفته تمرینات هوازی ضمن افزایش معنی‌دار سطوح ایستمین-1 بافت چربی وHDL، با کاهش معنی‌دار شاخص TyG ، FBS، تری‌گلیسرید ، کلسترول ، LDL و وزن در گروه تجربی در مقایسه با کنترل همراه بود. علاوه براین، سطوح FBS و وزن در گروه تجربی در پس آزمون در مقایسه با پیش آزمون با کاهشی معنی‌دار همراه بود. هم‌چنین، بین تغییرات سطوح ایستمین-1 پس از تمرینات هوازی با تغییرات FBS، شاخص TyG، تری-گلیسرید، کلسترول و HDL ارتباطی معنی‌دار وجود داشت. چنین به نظر می‌رسد هشت هفته تمرینات هوازی احتمالاً به واسطۀ افزایش ایستمین-1 سبب تعدیل نیم‌رخ متابولیکی و لیپیدی در موش‌های چاق دیابتی شده است.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تمرین استقامتی بیان ژن‌های Bax و Bcl-2 را در بافت مغز رت‌های ویستار مبتلا به دیابت نوع 2 را تعدیل می‌کند

رضا صادقی چوان؛ جبار بشیری؛ فرهاد غلامی

دوره 16، شماره 1 ، فروردین 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2026.32071.432

چکیده

هدف: هدف از این مطالعه، بررسی اثر دو ماه تمرین استقامتی بر بیان ژن‌های Bax و Bcl2 در بافت مغز رت‌های نژاد ویستار مبتلا به دیابت نوع 2 بود.روش‌شناسی: 24 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار (میانگین وزن: 20±200 گرم، ... بیشتر هدف: هدف از این مطالعه، بررسی اثر دو ماه تمرین استقامتی بر بیان ژن‌های Bax و Bcl2 در بافت مغز رت‌های نژاد ویستار مبتلا به دیابت نوع 2 بود.روش‌شناسی: 24 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار (میانگین وزن: 20±200 گرم، میانگین سن: 8 هفته)‌ به صورت تصادفی در گروه‌های 1- کنترل سالم 2- کنترل دیابتی 3. تمرین سالم و 4- تمرین دیابتی قرار داده شدند. پروتکل تمرین شامل دویدن روی نوارگردان بود که 5 جلسه در هر هفته و به مدت 8 هفته اجرا شد (30-60 دقیقه با شدت 18-24 متر بر دقیقه با شیب 10%). برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معناداری 05/0P < استفاده شد. یافته‌ها: تغییرات بیان Bax و Bcl-2 بعد از القای دیابت و تمرین ورزشی در گروه‌های متفاوت بود. نتایج آزمون تعقیبی نشان داد بیان ژن Bax بین گروه‌های کنترل دیابتی با کنترل سالم، تمرین سالم و تمرین دیابتی متفاوت بود. همچنین، نتایج آزمون تعقیبی نشان داد بیان ژن Bcl-2 در گروه کنترل دیابتی در مقایسه با کنترل سالم و تمرین سالم کمتر بود. همچنین نسبت Bax به Bcl-2 در گروه تمرین دیابتی در مقایسه با کنترل دیابت کمتر بود.نتیجه‌گیری: یک دوره کوتاه مدت تمرین استقامتی ممکن است با تعدیل شاخص‌های Bax و Bcl-2 تا حدی در بهبود وضعیت آپوپتوزی بافت مغز رت‌های مبتلا به دیابت نوع 2 نقش داشته باشد.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تأثیر ۱۲ هفته تمرینات پیاده‌روی در خشکی بر مارکرهای التهابی بیماران مبتلا به لوپوس اریتماتوز سیستمیک

مهسا جمالی؛ حشمت الله پارسیان؛ شهرام سهیلی؛ محمد علی آذربایجانی؛ روح‌الله ارشادی

دوره 16، شماره 1 ، فروردین 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2026.32211.436

چکیده

لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE) یک بیماری خودایمنی مزمن همراه با التهاب و افزایش مارکرهایی مانند آنتی‌ ds-DNA و ESR است. فعالیت بدنی می‌تواند به کاهش التهاب سیستمیک کمک کند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر ۱۲ هفته تمرینات ... بیشتر لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE) یک بیماری خودایمنی مزمن همراه با التهاب و افزایش مارکرهایی مانند آنتی‌ ds-DNA و ESR است. فعالیت بدنی می‌تواند به کاهش التهاب سیستمیک کمک کند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر ۱۲ هفته تمرینات پیاده‌روی در خشکی بر شاخص‌های التهابی مردان مبتلا به SLE بود.در این مطالعه نیمه‌تجربی، ۱۴ مرد ۲۰ تا ۴۰ ساله به‌صورت تصادفی به دو گروه مداخله (پیاده‌روی در خشکی) و کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرینی شامل پیاده‌روی با شدت متوسط، ۲۰ تا ۵۰ دقیقه، سه جلسه در هفته و با شدت ۴۰ تا ۷۰ درصد ضربان قلب ذخیره بود. شاخص‌های CRP، ESR، ds-DNA، WBC، RBC، Platelet و Immature Granulocyte قبل و ۴۸ ساعت پس از مداخله اندازه‌گیری شدند.برای بررسی نرمال بودن داده‌ها از آزمون شاپیرو–ویلک استفاده شد و به دلیل نرمال نبودن داده‌ها، تحلیل‌ها با روش‌های ناپارامتریک انجام گرفت. برای مقایسه گروه‌ها از تحلیل کوواریانس ناپارامتریک و برای مقایسه‌های زوجی از آزمون Mann–Whitney U استفاده شد.نتایج نشان داد کاهش ESR در گروه مداخله نسبت به کنترل معنادار بود (p < 0.05). سایر متغیرها کاهش نسبی نشان دادند اما از نظر آماری معنادار نبودند. همچنین بهبودهای بالینی مانند کاهش خستگی گزارش شد. با توجه به حجم نمونه محدود، تفسیر نتایج نیازمند احتیاط است.نتیجه‌گیری: تمرینات پیاده‌روی در خشکی می‌تواند به‌عنوان یک مداخله ایمن و قابل اجرا برای کاهش التهاب در بیماران SLE پیشنهاد شود، اما مطالعات بزرگ‌تر برای تأیید نتایج ضروری است.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تاثیر هشت هفته تمرین تناوبی بر سطوح پلاسمایی تیموزین بتا 4 (Tβ4) و شاخص های فشار خون در مردان میانسال مبتلا به پرفشارخونی

مهدی بوستانی؛ مهدی برهان

دوره 16، شماره 1 ، فروردین 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2026.31753.429

چکیده

هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرین تناوبی بر سطوح پلاسمایی تیموزین بتا-4 و شاخص های فشار خون در مردان میان سال دارای پرفشار خونی می باشد. 32 مرد میانسال با دامنه سنی 60-50 سال و دارای فشار خون بالا ... بیشتر هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرین تناوبی بر سطوح پلاسمایی تیموزین بتا-4 و شاخص های فشار خون در مردان میان سال دارای پرفشار خونی می باشد. 32 مرد میانسال با دامنه سنی 60-50 سال و دارای فشار خون بالا بصورت هدفمند انتخاب و سپس بصورت تصادفی در دو گروه کنترل (15 نفر) و تجربی (17 نفر) قرار گرفتند. گروه تجربی تمرین تناوبی را به مدت هشت هفته و با تواتر سه جلسه در هفته و با شدت 75-50 درصد ضربان قلب ذخیره انجام دادند. 48 ساعت قبل و بعد از دوره تمرین سطوح پلاسمایی تیموزین بتا-4 به روش سنجش پروتئینی الایزا اندازه گیری شد. همچنین فشار خون سیستولی، فشار خون دیاستولی و فشار خون متوسط سرخرگی نیز از آزمودنی های دو گروه قبل و بعد از دوره تمرین اندازه گیری شد. همچنین از آزمون تحلیل کوواریانس (آنکوا) جهت مقایسه متغیرها در دو گروه استفاده شد. داده ها در سطح معنی داری 0.05 و به کمک نرم افزار SPSS-23 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که هشت هفته تمرین تناوبی منجر به افزایش معنی دار تیموزین بتا-4 شد (05/0 > P). همچنین در میزان فشار خون سیستولی، فشار خون دیاستولی و فشار خون متوسط سرخرگی بر اثر هشت هفته تمرین تناوبی کاهش معنی داری مشاهده شد (05/0 > P). با توجه به نتایج پژوهش حاضر توصیه می شود افراد دارای فشار خون بالا جهت کنترل فشار خون و در نتیجه کاهش عوارض ناشی از آن از تمرینات ورزشی تناوبی در برنامه روزانه خود استفاده کنند.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تاثیر دو نوع تمرینات تناوبی با شدت بالا و تداومی با شدت متوسط بر سطوح گالکتین 3 و sST2 در رت‌های مبتلا به دیابت کاردیومیوپاتی

هادی گلپسندی؛ محمد رحمان رحیمی؛ محمد فرهنگیان؛ محمد باقر ماوایان؛ فاطمه روحی

دوره 16، شماره 1 ، فروردین 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2026.33247.448

چکیده

مقدمه: دیابت ملیتوس با عوارض قلبی-عروقی از جمله کاردیومیوپاتی دیابتی (DCM) همراه است. گالکتین-۳ (Gal-3) و sST2 بیومارکرهای فیبروز و استرس قلبی هستند. هدف این مطالعه بررسی تأثیر تمرینات تناوبی با شدت بالا (HIIT) ... بیشتر

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تاثیر 12 هفته تمرینات مقاومتی و هوازی بر سطوح سرمی سسترین-2 ، IL-17 و مقاومت به انسولین در مردان میانسال دارای چاقی شکمی

علی خلف محمود الکروی؛ محمد جواد پوروقار؛ محمدابراهیم بهرام

دوره 16، شماره 1 ، فروردین 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2026.31899.430

چکیده

مقدمه: سسترین-2 و IL-17 نقش مهمی در حفظ هموستاز متابولیک دارند، اما پاسخ آن‌ها به تمرینات ترکیبی در افراد دارای چاقی شکمی به‌طور دقیق مشخص نیست. هدف این مطالعه بررسی اثر ۱۲ هفته تمرینات ترکیبی بر سطوح سرمی ... بیشتر مقدمه: سسترین-2 و IL-17 نقش مهمی در حفظ هموستاز متابولیک دارند، اما پاسخ آن‌ها به تمرینات ترکیبی در افراد دارای چاقی شکمی به‌طور دقیق مشخص نیست. هدف این مطالعه بررسی اثر ۱۲ هفته تمرینات ترکیبی بر سطوح سرمی سسترین-2، IL-17 و مقاومت به انسولین در مردان میانسال دارای چاقی شکمی بود.روش کار: این پژوهش نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون و گروه کنترل انجام شد. ۲۴ مرد میانسال دارای چاقی شکمی به‌طور تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل (هر کدام ۱۲ نفر) تقسیم شدند. گروه تجربی، به مدت ۱۲ هفته و سه جلسه در هفته، تمرینات مقاومتی و هوازی را با شدت شروع 55٪ یک تکرار بیشینه و 50٪ حداکثر ضربان قلب، که هر دو هفته 5٪ افزایش می‌یافت، انجام داد. قبل و بعد از تمرین متغیرهای تحقیق اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: نتایج بین‌گروهی تحلیل کوواریانس نشان داد مقادیر سسترین-2 «001/0=P، 50/240=F»، افزایش معنی‌داری داشت. سطوح IL-17 «001/0=P، 74/14=F»، گلوکز «001/0=P، 65/0=F»، انسولین «001/0=P، 215=F» و مقاومت به انسولین «001/0=P، 28/153=F»، در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل کاهش معنی‌داری یافت. نتایج t زوجی نیز افزایش معنی‌دار سسترین-2 «001/0=P، 82/3 درصد»، و کاهش معنی‌دار IL-17 «002/0=P، 17/2- درصد»، گلوکز «001/0=P، 7/16- درصد»، انسولین «001/0=P، 4/18- درصد»، و مقاومت به انسولین (001/0=P، 01/31- درصد) در پاسخ به تمرین را نشان داد.نتیجه‌گیری: انجام 12 هفته تمرینات ترکیبی در مردان میانسال دارای چاقی شکمی به دلیل افزایش Sestrin-2، کاهش IL-17 و بهبود مقاومت به انسولین توصیه می‌شود.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تأثیر تمرین ترکیبی تناوبی با شدت بالا (HIIT) و مقاومتی بر بیان miR-126 و ارتباط آن با عملکرد اندوتلیوم عروقی در نوجوانان دارای اضافه وزن و چاق

سولماز بابایی؛ سمانه داستاه؛ وحید طالبی

دوره 16، شماره 1 ، فروردین 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2026.9828

چکیده

زمینه و هدف: ورزش از طریق تنظیم برخی از RNAهای غیرکدکننده، اثرات محافظتی قابل توجهی در برابر اختلال عملکرد اندوتلیال دارد. بنابراین، هدف از این مطالعه بررسی مکانیسم زمینه‌ساز بهبود اختلال عملکرد اندوتلیال ... بیشتر زمینه و هدف: ورزش از طریق تنظیم برخی از RNAهای غیرکدکننده، اثرات محافظتی قابل توجهی در برابر اختلال عملکرد اندوتلیال دارد. بنابراین، هدف از این مطالعه بررسی مکانیسم زمینه‌ساز بهبود اختلال عملکرد اندوتلیال توسط ورزش در نوجوانان دارای اضافه وزن و چاق بود.مواد و روش‌ها: 40 نوجوان پسر با دامنه سنی 12-15 ساله، دارای اضافه وزن و چاق انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل (20 نفر در هر گروه) تقسیم شدند. گروه تجربی به‌مدت 12 هفته تمرینات ترکیبی (تناوبی با شدت بالا و مقاومتی) را سه جلسه در هفته اجرا کردند و گروه کنترل در هیچ برنامه ورزشی شرکت نکرد. شاخص‌های آنتروپومتریک، سطوح پروفایل لیپیدی، اتساع وابسته به جریان (FMD)، نیتریک اکسید (NOx) و میکرو آر ان آ-126 (miR-126) پیش و پس از مداخله، اندازه‌گیری شد. نتایج: پس از 12 هفته مداخله، سطوح FMD، NOx و miR-126 در گروه تمرین، افزایش معنی‌داری نشان داد (05/0≥p). همچنین، تمرینات ترکیبی موجب بهبود معنی‌داری در شاخص توده بدنی (BMI)، وزن بدن و درصد چربی بدن در گروه تمرین شد (05/0≥p). به‌علاوه، نتایج نشان داد بین تغییرات miR-126 وBMI همبستگی منفی و معنی‌داری وجود دارد (001/0=P، 951/0-=r)؛ درحالی‌که، بین تغییرات miR-126 و FMD (001/0=P، 771/0=r) و بین تغییراتFMD و NOx همبستگی مثبت و معنی‌داری گزارش شد (001/0=P، 896/0=r).نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌دهد تمرینات ترکیبی می‌تواند با تغییرات miR-126 و کاهش وزن در نوجوانان دارای اضافه وزن و چاق، اثرات محافظتی قابل توجهی در اختلال عملکرد اندوتلیال داشته باشد

مشاهده مقاله

اثر شش هفته تمرینات مقاومتی بر منتخبی از شاخصهای موثر در باروری در دانشجویان مرد چاق

دوره 12، شماره 2 ، مهر 1401، ، صفحه 193-206

https://doi.org/10.22124/jme.2023.24123.285

چکیده

هدف: تغییرات در محور هیپوتالاموس- هیپوفیز احتمالا با تغییرات در هورمون‌های جنسی در ارتباط است. تمرینات‌بدنی نیز یکی از فاکتورهای موثر در تغییرات این محور است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تاثیر شش هفته ... بیشتر هدف: تغییرات در محور هیپوتالاموس- هیپوفیز احتمالا با تغییرات در هورمون‌های جنسی در ارتباط است. تمرینات‌بدنی نیز یکی از فاکتورهای موثر در تغییرات این محور است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تاثیر شش هفته تمرین مقاومتی بر سطوح سرمی تستسترون آزاد، گلوبولین متصل شونده به هورمون‌های جنسی، اینهیبین b، هورمون لوتئینی و محرک فولیکولی در دانشجویان مرد چاق بود. روش شناسی: برای این منظور بیست دانشجوی پسر چاق با دامنه سنی2±20 سال در این پژوهش شرکت نمودند و به صورت تصادفی به دو گروه 10 نفری تمرین مقاومتی و کنترل تقسیم شدند. تمرین مقاومتی در مدت شش هفته و سه جلسه در هفته و با شدت 60% تا 70% یک تکرار بیشینه اجرا شد. به منظور آنالیز متغیرهای بیوشیمیائی نمونه‌های خونی در دو مرحله 48 ساعته قبل و بعد از دوره تمرینی گرفته شد. تغییرات درون‌گروهی و بین گروهی اطلاعات با آزمون t وابسته و مستقل انجام پذیرفت. یافته‌ها: نتایج این مطالعه نشان داد که تمرین مقاومتی منجر به افزایش معنی دار غلظت سرمی تستسترون آزاد و افزایش معنی دار SHBG در مردان چاق شد. اما بعد از شش هفته تمرین، تغییر معنی داری در اینهیبین b، هورمون لوتئینی و هورمون محرک فولیکولی مشاهده نشد. بحث: شش هفته تمرین مقاومتی به همراه بهبود ترکیب بدنی، قدرت عضلانی بالاتنه و پائین تنه و هم چنین توان هوازی با تغییرات هورمونهای جنسی در مردان در ارتباط است.

تاثیر تمرین عملکردی شدید کراس فیت HIFT) ) و تمرین مقاومتی دایره ای بر سطوح سرمی واسپین در زنان چاق

دوره 13، شماره 1 ، اردیبهشت 1402، ، صفحه 57-69

https://doi.org/10.22124/jme.2023.24244.292

چکیده

چاقی با التهاب سیستمیک مزمن مرتبط است. فعالیت بدنی یکی از عوامل اثر گذار بر چاقی و التهاب است. هدف تحقیق حاضر بررسی تاثیر تمرین عملکردی شدید کراس فیت و تمرین مقاومتی دایره‌ای بر سطوح سرمی واسپین در زنان ... بیشتر

اثر تعاملی تمرین کراس فیت و آب چغندر بر عملکرد ورزشی در مردان جوان غیرفعال

دوره 13، شماره 1 ، اردیبهشت 1402، ، صفحه 71-86

https://doi.org/10.22124/jme.2023.22346.230

چکیده

مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر تعاملی تمرین کراس فیت و آب چغندر بر عملکردهای ورزشی در مردان جوان غیرفعال انجام شد.در این مطالعه نیمه تجربی، تعداد 02 مرد غیرفعال با دامنه سنی 12 - 03 سال به طور تصادفی در دو گروه ... بیشتر مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر تعاملی تمرین کراس فیت و آب چغندر بر عملکردهای ورزشی در مردان جوان غیرفعال انجام شد.در این مطالعه نیمه تجربی، تعداد 02 مرد غیرفعال با دامنه سنی 12 - 03 سال به طور تصادفی در دو گروه مکمل آب چغندر + کراس فیت و گروه دارونما + کراس فیت قرار گرفتند. شرکت کنندگان هر دو به مدت هشت هفته و 3 جلسه در هفته تمرینات کراس فیت انجام دادند. گروه مکمل در هفته هشتم، روزانه 014 میلی‌لیتر آب چغندر حاوی حدود 008 میلی گرم نیترات مصرف کردند. قبل و پس از اتمام دوره تمرینی، عملکردهای ورزشی در شرایط یکسان اندازه‌گیری شد. برای بررسی تغییر متغیرها از آزمون‌های t همبسته و t مستقل بهره گرفته شد و حداقل سطح معنی داری 05/0>P بود.‬نتایج نشان داد پس از اتمام دوره تمرینی عملکرد سرعت (8/14 درصد گروه مکمل در مقابل 5/15 درصد گروه دارونما)، توان بی‌هوازی و مقدار پرش عمودی (7/12 درصد گروه مکمل در مقابل 8/17 درصد گروه دارونما) در هر دو گروه بهبود معنی‌داری پیدا کرد (05/0>P) اما اختلاف معنی داری بین دو گروه مشاهده نشد. علاوه براین نتایج نشان داد اوج توان هوازی در هر دو گروه افزایش معنی‌داری پیدا کرد اما مقدار افزایش در گروه مکمل به طور معنی‌داری بیشتر از گروه دارونما بود (9/17 درصد در مقابل 3/13 درصد؛ 05/0>P). به طور کلی می‌توان نتیجه گرفت تمرینات کراس فیت عملکردهای ورزشی را بهبود می‌بخشد اما مصرف مکمل آب چغندر در کنار این نوع تمرینات، عملکرد ورزشی را ارتقاء نمی‌دهد.

اثر هشت هفته تمرین مقاومتی سوپرست و کامپوندست بر هورمون‌های کورتیزول و تستوسترون بزاقی، عملکرد عضلانی و درصد چربی زنان جوان فعال

دوره 13، شماره 2 ، آذر 1402، ، صفحه 1-10

https://doi.org/10.22124/jme.2023.25028.311

چکیده

مقدمه و هدف: هدف این پژوهش بررسی اثر هشت هفته تمرین مقاومتی به دو شیوه کامپوند ست و سوپر ست بر محیط عضلانی، قدرت، استقامت عضلانی و درصدچربی در زنان جوان فعال بود. روش‌شناسی پژوهش: تعداد 30 آزمودنی سالم ... بیشتر مقدمه و هدف: هدف این پژوهش بررسی اثر هشت هفته تمرین مقاومتی به دو شیوه کامپوند ست و سوپر ست بر محیط عضلانی، قدرت، استقامت عضلانی و درصدچربی در زنان جوان فعال بود. روش‌شناسی پژوهش: تعداد 30 آزمودنی سالم با میانگین سن: 79/3 ± 52/26 سال، میانگین وزن: 76/3 ± 22/63 کیلوگرم و شاخص توده بدن: 63/2 ± 59/21 کیلوگرم/مترمربع به سه گروه تمرین مقاومتی با شیوه کامپوند ست؛ سوپر ست و بدون تمرین (کنترل) تقسیم شدند. پروتکل شامل تمرین هشت عضله بزرگ در هشت هفته و هر هفته 3 جلسه با روش سوپرست و کامپوند ست تحت تمرین قرار گرفتند. تعداد ست های تمرینی برای هر عضله 4 ست بود. تجزیه و تحلیل آماری با روش ANOVA یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی انجام شد. یافته های تحقیق شامل موارد زیر بود:نتایج: هشت هفته تمرین کامپوندست و سوپرست بر دور بازو و ران، قدرت و استقامت بالاتنه و پایین تنه، درصد چربی بدن و سطوح بزاقی هورمون‌های کورتیزول وتستوسترون در زنان جوان اثر داشت (٠٥/٠>P) و در مقایسه با گروه کنترل نیز معنی دار بود. به نظرمی رسد هر دو مدل تمرینی توانسته بر محیط اندامها، قدرت و استقامت عضلانی و درصد چربی بدن اثرگذار باشد. بنابراین اجرای تمرینات مقاومتی با هر دو الگو می تواند بر هورمون های تستوسترون و کـورتیزول و نسبت آن دو موثر باشد. بنابراین زنان جوان فعال برای بهره گیری از فوائد تمرین مقاومتی و افزایش سطح آنابولیکی بدن از شیوه های تمرینی کامپوندست و سوپرست می توانند استفاده کنند.

تعیین تأثیر کاهش 70درصدی بار تمرین در دوره تیپرینگ بر تغییرات سطوح سرمی کورتیزول، تستوسترون، نسبت تستوسترون به کورتیزول و عملکرد شناگران مرد ورزیده

دوره 12، شماره 2 ، مهر 1401، ، صفحه 180-192

https://doi.org/10.22124/jme.2023.23945.244

چکیده

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر، تعیین تأثیر کاهش 70درصدی بار تمرین در دوره تیپرینگ بر تغییرات سطوح سرمی کورتیزول، تستوسترون، نسبت تستوسترون به کورتیزول و عملکرد شناگران مرد ورزیده بود. روش‌ کار: در این مطالعه ... بیشتر مقدمه: هدف از پژوهش حاضر، تعیین تأثیر کاهش 70درصدی بار تمرین در دوره تیپرینگ بر تغییرات سطوح سرمی کورتیزول، تستوسترون، نسبت تستوسترون به کورتیزول و عملکرد شناگران مرد ورزیده بود. روش‌ کار: در این مطالعه نیمه تجربی 20 شناگر مرد ورزیده به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به‌صورت داوطلبانه در پژوهش شرکت کردند. سپس آزمودنی‌ها بر اساس رکورد شنای 200متر آزاد به دو گروه تیپر(10نفر) و کنترل(10نفر) تقسیم شدند. هر دو گروه ابتدا تمرینات فزاینده 6هفته‌ای را پشت سر گذاشتند. سپس گروه تیپر، دوره 14 روزه را با کاهش 70درصد حجم تمرین سپری کردند و گروه کنترل با همان بار قبلی، تمرینات را ادامه دادند. در هر دو گروه آزمون های عملکرد(قدرت‌بالاتنه و پایین‌تنه) و نمونه‌های خونی (برای ارزیابی مقادیر سرمی تستوسترون، کورتیزول و نسبت تستوسترون به کورتیزول) در شروع تیپر و پس از پایان دوره تیپر گرفته شد. جهت سنجش مقادیر تستوسترون و کورتیزول از کیت های الایزا استفاده شد و برای تحلیل تفاوت بین‌گروهی، از آزمون کوواریانس و برای تحلیل تفاوت‌های درون‌گروهی از آزمون تی‌تست زوجی استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد بعد از دوره تیپرینگ بین دو گروه در عملکرد شنای آزاد 200 متر، قدرت بالاتنه و پایین‌تنه، سطوح کورتیزول سرمی و نسبت تستوسترون به کورتیزول تفاوت معنی‌داری وجود دارد(05/0 P). اما در سطوح استراحتی تستوسترون بین دو گروه تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد(05/0> P). نتیجه‌گیری: به‌طورکلی نتایج نشان داد در شناگران مرد تمرین کرده تیپرینگ 14 روزه موجب بهبود شرایط آنابولیکی و عملکرد شناگران شد.

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

مقایسه 8 هفته برنامه تمرینی HIIT و MICTبر برخی شاخص‌های سندروم متابولیک،نیمرخ لیپیدی و سطح سرمی PGC-1 α در زنان یائسه 55 تا 65 سال

درسا مسعود سینکی؛ ارسلان دمیرچی؛ پروین بابایی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 15 مهر 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2025.31617.426

چکیده

مقدمه: در دوران یائسگی، شکل‌گیری عوامل زمینه‌ای بروز اختلالات متابولیکی، قلبی-عروقی و تحلیل عضلانی اتفاق می‌افتد که در صورت عدم کنترل این اختلالات، سبب بالا رفتن احتمال مرگ و میر زنان در دوران پسا ... بیشتر مقدمه: در دوران یائسگی، شکل‌گیری عوامل زمینه‌ای بروز اختلالات متابولیکی، قلبی-عروقی و تحلیل عضلانی اتفاق می‌افتد که در صورت عدم کنترل این اختلالات، سبب بالا رفتن احتمال مرگ و میر زنان در دوران پسا یائسگی می‌گردد. اجرای تمرینات منظم ورزشی می‌تواند بر این شاخص‌ها تاثیر بهبود دهنده داشته باشند. بنابراین، هدف پژوهش حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرین تناوبی شدید (HIIT) و تمرینات تداومی با شدت متوسط (MICT) بر این شاخصها و PGC-1α در زنان یائسه ۵۵ تا ۶۵ ساله بود.روش‌ها: در این پژوهش نیمه‌تجربی، ۴۵ زن یائسه به‌صورت تصادفی در سه گروه HIIT، MICT و کنترل قرار گرفتند (n=15). تمرینات به مدت ۸ هفته، سه جلسه در هفته اجرا شد. داده‌های متابولیکی، آنتروپومتریک، لیپیدی، فشار خون و شاخص‌های مولکولی PGC-1α، در مراحل پیش‌آزمون و پس‌آزمون اندازه‌گیری و با آزمون ANOVA و بونفرونی تحلیل شدند.یافته‌ها: در مقایسه بین دو گروه، سطوح PGC-1α در گروه HIIT به‌طور معنی‌داری افزایش نشان داد (05/0P≤). همچنین، فشار خون دیاستولی و شاخص HOMA-IR افزایش معنی داری داشت (05/0P≤) . هر چند درگروه MICT افزایش معنی دار در HDL، کاهش معنی دار در مقادیر تری‌گلیسرید و کلسترول تام مشاهده شد (05/0P≤). نتیجه‌گیری: تمرین HIIT نسبت به MICT اثرات بیشتری بر PGC-1α و فشار خون دیاستولیک و حساسیت انسولینی دارد. در مقابل، MICT در بهبود پروفایل لیپیدی مؤثرتر بود. با توجه به نقش موثر و بعضا" متفاوت هر دو گروه تمرینی ، انتخاب نوع تمرین می تواند متناسب با هدف پیشگیری و کنترل اختلالات مورد نظر در زنان یائسه صورت گیرد.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

اثر پروتکل‌های مختلفِ تمرینی بر بیان ژنی پیزو-1 و مقاومت به انسولین در موش‌های چاق نر

مجتبی میری فخراباد؛ نجمه رضائیان؛ صادق چراغ بیرجندی؛ علی Yaghoubi؛ محسن توکلی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 25 آذر 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2025.31386.420

چکیده

پیزو-1 به عنوان یک گیرندۀ مکانیکی مرتبط با آدیپوژنز، التهاب بافت چربی و مقاومت به انسولین شناخته شده است. هدف پژوهش حاضر مقایسۀ اثر هشت هفته تمرینات مقاومتی، استقامتی و تناوبی شدید بر بیان ژنی پیزو-1 و ... بیشتر پیزو-1 به عنوان یک گیرندۀ مکانیکی مرتبط با آدیپوژنز، التهاب بافت چربی و مقاومت به انسولین شناخته شده است. هدف پژوهش حاضر مقایسۀ اثر هشت هفته تمرینات مقاومتی، استقامتی و تناوبی شدید بر بیان ژنی پیزو-1 و شاخص مقاومت به انسولین در موش‌های چاق نر بود.24 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار (10 هفته، 2/10±200 گرم) پس از شش هفته رژیم غذایی پرچرب به‌طوری تصادفی در چهار گروه شامل 1) تمرینات تناوبی شدید (HIIT)، 2) تمرینات مقاومتی (RT)، 3) تمرینات استقامتی (ET) و 4) کنترل (Co) تقسیم شده و در هشت هفته تمرینات و پنج جلسه در هفته شرکت کردند. رت‌ها 48 ساعت پس از آخرین جلسۀ تمرینی تشریح شدند و شاخص‌های مورد بررسی با استفاده از روش آزمایشگاهی مناسب مورد ارزیابی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس یک راهه و تی زوجی در سطح معنی داری کمتر از 05/0 انجام شد. بین تغییرات بیان ژنی پیزو-1، سطوح سرمی انسولین، گلوکز ناشتا خون، HOMA-IR و وزن بدن پس از هشت هفته RT، ET و HIIT تفاوتی معنی‌دار وجود دارد. علاوه بر این، وزن بدن در گروه تمرین تناوبی شدید در پس آزمون در مقایسه با پیش‌آزمون با کاهشی معنی‌دار همراه بود.با توجه به عملکرد ضد دیابتی و ضدچاقی پیزو-1، چنین به نظر می‌رسد، افزایش بیان ژنی پیزو-1 بافت چربی پس از اجرای هشت هفته تمرینات تناوبی شدید، مقاومتی و استقامتی می‌تواند به بهبود مقاومت به انسولین کمک کند.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

اثرات ترکیبی تمرین تناوبی شدید و نانوذرات سلنیوم بر آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانی در موش‌های صحرایی دیابتی نوع 2

زهرا نوراللهی؛ ارسلان دمیرچی؛ پیام سعیدی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 27 آذر 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2025.31430.421

چکیده

مقدمه: دیابت یک بیماری مزمن متابولیک است که با افزایش استرس اکسیداتیو و اختلال در سیستم آنتی‌اکسیدانی بدن همراه است. گلوتاتیون (GSH) و آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز (GPx) از مؤلفه‌های کلیدی دفاع آنتی‌اکسیدانی ... بیشتر

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

عنوان تاثیر تمرین هوازی و مصرف پودر میوه هندوانه تلخ بر کنترل متابولیک، عملکرد بدنی و حافظه‌ای و مقدار ADAM10 و Aβ42 خون زنان دیابتی نوع II

عاطفه ارجمند؛ بهلول قربانیان؛ کریم آزالی علمداری

مقالات آماده انتشار، اصلاح شده برای چاپ، انتشار آنلاین از تاریخ 07 بهمن 1404

https://doi.org/10.22124/jme.2026.32442.441

چکیده

روش‌شناسی: 40 نفر زن میانسال دیابتی نوع II داوطلب به طور تصادفی در چهار گروه (تمرین هوازی و هندوانه تلخ، تمرین و دارونما، هندوانه تلخ، و کنترل) تقسیم شدند. تمرین هوازی تناوبی، به مدت هشت هفته (سه جلسه در ... بیشتر روش‌شناسی: 40 نفر زن میانسال دیابتی نوع II داوطلب به طور تصادفی در چهار گروه (تمرین هوازی و هندوانه تلخ، تمرین و دارونما، هندوانه تلخ، و کنترل) تقسیم شدند. تمرین هوازی تناوبی، به مدت هشت هفته (سه جلسه در هفته) با مدت (20 تا 60 دقیقه در هر جلسه با تناوب‌های کار و استراحت فعال یک دقیقه‌ با شدت 60 تا 75 درصد از RHR) انجام شد. مصرف پودر میوه هندوانه تلخ نیز با دوز هشت میلی‌گرم در هر کیلوگرم وزن بدن در سه نوبت مساوی در روز با الگوی دوسوکور مصرف شد. از روش‌های آنزیماتیک،HPLC، الایزا، TUG، آزمون شش دقیقه‌ای راه رفتن و آزمون‌های حافظه‌ای digit span و یادداری تصاویر برای جمع‌آوری داده‌ها استفاده شد.در هر سه گروه، وزن بدن، زمان بلند شدن و رفتن، قند، تری‌گلیسرید و HDL خون و همچنین A1c و انسولین و AB42 سرم کاهش یافتند، در حالی که HDL خون و ADAM10 سرم، مسافت در آزمون راه رفتن، عملکرد حافظه‌ای کوتاه مدت و میان‌مدت و قدرت بالاتنه افزایش یافتند (05/0>P در همه‌ی موارد). بااین‌حال، تغییرات تری‌گلیسرید خون و قدرت بالاتنه در گروه هندوانه تلخ معنی‌دار نبود (05/0<P). تنها در مورد ADAM10، مداخله توام اثرگذاری بیشتری نسبت به هر دو مداخله‌ی واحد داشت، بااین‌حال، در بقیه متغیرها، اثرگذاری مداخله توام تفاوتی با تمرین هوازی نداشت. به علاوه، به جز در مورد زمان بلند شدن و رفتن، در تمام موارد، مقدار اثرگذاری مداخله توام بیشتر از هندوانه تلخ بود. اما مقدار اثرگذاری تمرین با هندوانه ی تلخ، تقریبا در نیمی از متغیرها بیشتر بود.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

بررسی اثرات تعاملی تمرین هوازی ومکمل کورکومین بر فاکتور رشد آندوتلیالی(VEGF) و عامل القاء شونده به وسیله هیپوکسی -1(1-HIF) بافت پروستات در موشهای صحرایی مبتلا به سرطان پروستات

حسن همدم؛ هما شیخانی شاهین؛ سید علی حسینی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 29 اردیبهشت 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2026.32904.446

چکیده

با توجه به شیوع بالای سرطان پروستات و نقش عوامل التهابی و هایپوکسی در گسترش آن، این پژوهش با هدف بررسی اثرات تعاملی تمرین هوازی و مکمل کورکومین بر فاکتور رشد آندوتلیالی(VEGF) و عامل القاء شونده به وسیله ... بیشتر با توجه به شیوع بالای سرطان پروستات و نقش عوامل التهابی و هایپوکسی در گسترش آن، این پژوهش با هدف بررسی اثرات تعاملی تمرین هوازی و مکمل کورکومین بر فاکتور رشد آندوتلیالی(VEGF) و عامل القاء شونده به وسیله هیپوکسی -1(1-HIF) بافت پروستات در موشهای صحرایی مبتلا به سرطان پروستات انجام شد.در این مطالعه، ۴۲ سر موش ویستار (۸ تا ۱۰ ماهه، ۳۰۰ تا ۳۴۰ گرم) مورد بررسی قرار گرفتند که در ۳۵ موش بیماری سرطان پروستات القا شد. پس از تأیید بیماری، موش ها به چهار گروه تقسیم شدند: کنترل-بیمار، مکمل کورکومین-بیمار، تمرین هوازی-بیمار و تمرین هوازی + مکمل کورکومین-بیمار؛ و ۷ موش سالم به عنوان گروه کنترل سالم در نظر گرفته شد. گروه‌های تمرینی به مدت هشت هفته تمرینات هوازی انجام دادند و سپس بافت پروستات جهت بررسی‌های پاتولوژیکی استخراج و تحلیل شد.بیان نسبی فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) در گروه کنترل-بیمار نسبت به کنترل-سالم به‌طور معنی‌داری افزایش یافت (002/0 P =) و در گروه تمرین + مکمل کورکومین نسبت به کنترل-بیمار کاهش معنی‌داری داشت (001/0 P =). همچنین بیان نسبی HIF-1 در گروه کنترل-بیمار نسبت به کنترل-سالم و شم افزایش معنی‌داری داشت (01/ 0 P<)؛ در حالی که در گروه مکمل کورکومین و گروه ترکیبی تمرین + مکمل کورکومین کاهش قابل‌توجهی مشاهده شد (به‌ترتیب 025/0 P = و 004/0 P=).ترکیب همزمان تمرین هوازی و مکمل کورکومین به طور معناداری از گسترش تومور سرطان پروستات در موش‌ها جلوگیری کرده و اثرات پیشگیرانه قوی‌تری نسبت به استفاده از هر یک از این مداخلات به تنهایی نشان داد.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تاثیر 12 هفته تمرینات اینتروال شدید بر سطوح سرمی هورمون TSH و شاخص های آمادگی جسمانی مرتبط با سلامت بیماران زن مبتلا به کم کاری تیروئید

فاطمه شیخ کوچه؛ رقیه فخرپور؛ یوسف صابری

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 20 خرداد 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2026.30688.411

چکیده

مقدمه: مطالعه حاضر با هدف تاثیر تمرین تناوبی با شدت بالا بر سطوح سرمی TSHو شاخص های تندرستی در زنان مبتلا به بیماری خودایمنی تیروئید بود. روش کار: روش تحقیق از نوع نیمه تجربی بوده و از نوع پیش آزمون و پس ... بیشتر

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

اثر محافظتی تمرین تناوبی با شدت بالا و مکمل رزوراترول بر شاخص‌های اتوفاژی هیپوکامپ موش‌های صحرایی آلزایمری با آمیلوئید بتا

شقایق شوبی؛ بابی سان عسکری؛ سقا فرج تبار بهرستاق

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 09 تیر 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2026.31448.423

چکیده

مقدمه: از آنجا که درمان‌های دارویی اثربخشی محدودی بر آلزایمر دارند، توجه به راهکارهای غیردارویی از جمله فعالیت بدنی و ترکیبات طبیعی مانند رزوراترول افزایش یافته است. هدف از انجام پژوهش حاضر تعیین اثر ... بیشتر مقدمه: از آنجا که درمان‌های دارویی اثربخشی محدودی بر آلزایمر دارند، توجه به راهکارهای غیردارویی از جمله فعالیت بدنی و ترکیبات طبیعی مانند رزوراترول افزایش یافته است. هدف از انجام پژوهش حاضر تعیین اثر محافظتی تمرین اینتروال و مکمل رزوراترول بر شاخص‌های اتوفاژی هیپوکامپ موش‌های صحرایی آلزایمری با آمیلوئید بتا بود.روش کار: برای انجام تحقیق تجربی حاضر، 35 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار در پنج گروه کنترل (CO)، آلزایمر (AD)، آلزایمر-تمرین (ADT)، آلزایمر-رزوراترول (ADRSV) و آلزایمر-تمرین-رزوراترول (ADTRSV) قرار گرفتند. گروه‌های مکمل، طی دوره مداخله روزانه 20 میلی‌گرم RSV (به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) را به صورت خوراکی دریافت کردند. برنامه تمرین اینتروال با شدت بالا (HIIT) شامل 10 تکرار دویدن 30 ثانیه‌ای روی تردمیل بدون شیب با زمان استراحت 5/2 دقیقه ای بود.یافته‌ها: کاهش معنی‌داری در میزان تغییرات بیان ژن PARKIN و PINK1 در گروه‌های AD، ADT و ADRSV نسبت به NO مشاهده شد. همچنین افزایش معنی‌داری در گروه‌های ADT، ADRSV و ADTRSV نسبت به AD؛ و ADTRSV نسبت به گروه‌ ADT و ADRSV مشاهده شد. علاوه بر این افزایش معنی‌داری در میزان تغییرات بیان ژن FOXO1 و FOXO3 در گروه‌های AD، ADT و ADRSV نسبت به NO مشاهده شد. FOXO1 و FOXO3 در ADTRSV نسبت به گروه‌ ADT ، ADT و ADRSV کاهش معنی داری داشت.نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج تحقیق استفاده از مداخله ترکیبی تمرین اینتروال و مکمل رزوراترول جهت بهبود وضعیت آلزایمر زیر نظر محقق توصیه می‌شود.

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تأثیر تمرین اینتروال هوازی بر نسبت Aβ42/Aβ40 پلاسما و برخی شاخص‌های کنترل متابولیک در زنان مبتلا به دیابت نوع ۲

سمیرا احدی؛ رقیه پوزش جدیدی؛ کریم آزالی علمداری

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 23 مرداد 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2026.33495.455

چکیده

مطالعه حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون بود. بدین منظور از بین جامعه زنان مبتلا به دیابت نوع 2 شهرستان تبریز تعداد 20 آزمودنی به صورت تصادفی ساده به دو گروه شامل تمرین هوازی و کنترل تقسیم ... بیشتر

مشاهده مقاله

مقاله پژوهشی Released under (CC BY-NC) license I Open Access I

تأثیر هشت هفته تمرینات فانکشنال با شدت بالا بر سطح سرمی مایونکتین و عملکرد سلول⁠های بتای پانکراس در مردان چاق

مهرزاد مقدسی؛ ادیب شادرو؛ هما شیخانی شاهین

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 28 مرداد 1405

https://doi.org/10.22124/jme.2026.33124.447

چکیده

هدف: تحقیق حاضر با هدف بررسی اثر هشت هفته تمرینات فانکشنال با شدت بالا (HIFT) بر سطح سرمی مایونکتین و عملکرد سلول⁠های بتای پانکراس در مردان چاق انجام شد.روش‌شناسی: جامعه آماری این مطالعه مردان چاق و غیرفعال ... بیشتر هدف: تحقیق حاضر با هدف بررسی اثر هشت هفته تمرینات فانکشنال با شدت بالا (HIFT) بر سطح سرمی مایونکتین و عملکرد سلول⁠های بتای پانکراس در مردان چاق انجام شد.روش‌شناسی: جامعه آماری این مطالعه مردان چاق و غیرفعال 30 تا 40 ساله دارای شاخص توده بدنی بالاتر از 30 کیلوگرم بر مجذور قد ساکن شهر شیراز بودند که از میان آنان، 30 نفر به‌صورت داوطلبانه انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه تمرین و کنترل تقسیم شدند. گروه تمرین طی 8 هفته، سه جلسه در هفته به انجام تمرینات فانکشنال با شدت 95 درصد آستانه تهویه‌ای دوم پرداختند، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله‌ای نداشت. نمونه‌های خونی قبل و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین برای سنجش سطح سرمی مایونکتین، گلوکز و انسولین ناشتا جمع⁠آوری شد. داده‌ها با آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و در سطح معنی‌داری 05/0توسط نرم‌افزار SPSS نسخه 22 تجزیه و تحلیل گردید.یافته‌ها: نتایج نشان داد تمرینات HIFT موجب افزایش معنی‌دار سطح مایونکتین (001/0=p)، کاهش معنی‌دار انسولین ناشتا (002/0=p)، و کاهش مقاومت به انسولین نسبت به گروه کنترل شد (001/0=p)، اما تغییری در گلوکز ناشتا (32/0=p) و عملکرد سلول‌های بتای پانکراس (66/0=p) ایجاد نکرد.نتیجه‌گیری: به نظر می⁠رسد تمرینات HIFT در بهبود شاخص⁠های مقاومت به انسولین در افراد چاق غیرفعال مؤثر است اما تأثیر چندانی بر عملکرد سلول‌های بتای پانکراس ندارد.

مشاهده مقاله

تعداد دوره‌ها	16
تعداد شماره‌ها	31
تعداد مقالات	270
تعداد نویسندگان	615
تعداد مشاهده مقاله	409,207
تعداد دریافت فایل اصل مقاله	241,841
تعداد مقالات ارسال شده	517
تعداد مقالات رد شده	192
تعداد مقالات پذیرفته شده	159
درصد پذیرش	31
زمان پذیرش (روز)	135
تعداد پایگاه های نمایه شده	5
تعداد داوران	125

دوره 16 (1405)

دوره 15 (1404)

دوره 14 (1403)

دوره 13 (1402)

دوره 12 (1401)

دوره 11 (1400)

دوره 10 (1399)

دوره 9 (1398)

دوره 8 (1397)

دوره 7 (1396)

دوره 6 (1395)

دوره 5 (1394)

دوره 4 (1393)

دوره 3 (1392)

دوره 2 (1391)

دوره 1 (1390)

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

چکیده

بانک ها و نمایه نامه ها

ابر واژگان

نشریات مرتبط